بله
هزاران سال پیش یکی از قبایل و دسته‌های بزرگ بشر در محل نامعلومی از اروپا و یا آسیای مرکزی زندگی می‌کرد. این قبیلۀ سپید پوست و شجاع و باهوش که بعدها بر اثر تکثیر نفوس و گذشت روزگار قسمت بزرگی از آسیا و تمام اروپا را تحت تسلط و اختیار خود درآورد و در آنها بصورت ملت‌های مختلف سکونت گزید، همان است که امروز در نزد علمای نژاد شناس و مورخان بنژاد «هندو اروپایی» شهرت دارد.
دسته ای از این نژاد بزرگ در تاریخ نامعلوم از قبیلۀ اصلی خود جدا گشت و در ناحیه ای از آسیای مرکزی سکونت گزید و چون دو ملت هندی و ایرانی از آن پدید آمد آنرا در اصطلاح مورخان نژاد «هند و ایرانی» می‌خوانند.
مهاجرت آریائیان و سکونت ایشان در سرزمینی که بنام آنان «ایران» نامیده شد به آسانی و سادگی صورت نپذیرفت. ایران در آن روزگار بوسیلة اقوام و طوایفی که از نژاد آنها هنوز اطلاعات کامل و صریحی بدست نیاورده ایم مسکون بود. بعضی از این طوایف و اقوام که آثاری از آنان در جنوب و مرکز نجده ای ایران بدست آمده است تمدنی نسبتاً خوب داشته و از حیث قوت جسمانی و درشتی اندام و قدرت در جنگ و مبارزه قابل توجه بوده اند. برخی اکتشافات نیز ثابت کرده است که دسته ای از این اقوام خاصه آنها که در جنوب نجدهای ایران می‌زیستند از نژادی تیره رنگ بوده‌اند.
