کتاب ماه رمضان و روزه در آیینه ی شعر شاعران

پیشگفتار
آقا بیا که بی تو پریشان شدن بس است
آمد رمضان و آسمان آبی شد
آمد رمضان و عید با ماست
آمد شهر صیام، سنجق سلطان رسید
آمدیم از سفر دور و دراز رمضان
آنکه از فرط گنه ناله کند زار کجاست؟
از طعام الله و قوت خوش‌گوار
افسوس که ایام شریف رمضان رفت
السلام ای ماه پنهان پشت استهلال ما
الهی ، حسرتی دیرینه دارم
الهی دلی ده که جای تو باشد
امروز تمام اهل خانه
اندر رمضان خاک تو زر می‌گردد
اون آقایى که شبا رد مى شد از کوچه ما کیسه به دوش کو ؟
اى در غرور نفس به سر برده روزگار
ای دل غافل مباش خفته درین مرحله
ای کاش می شد با تو قرآن سر بگیرم
این دهان بستی دهانی باز شد
این روزها که زمزمه ی یار می کنم
من دیده ام که کوچه دچار فرار شد
این هلال ماه شوال است
باز آی و دل تنگ مرا مونس جان باش
بـاز هـوای سـحــرم آرزوســــت
بـر گـوش دل از پیک خداونـد، پیام است
برگ تحویل می کند رمضان
برگرد انتظار اهالی آسمان
بستیم در دوزخ یعنی طمع خوردن
بلوغ دعایم
بوی ماه رمضان می آید
به چه شوق برده ام من
به سرهنگ سلطان چنین گفت زن
به طفلى درم رغبت روزه خاست
بیا که ترک فلک خوان روزه غارت کرد
بیزارم از آن لعل که پیروزه بود
تو چه دانی ذوق آب دیدگان
جدا از این برکات سحر شدن کافی است
چشمم به انتظار تو تر شد نیامدی
حکمت روزه داشتن بگذار
حیف که از دست ما ماه خدا می‌رود
خواهی که تو را روی دهد صرف نیاز
خوشــــا دمی که رسـد آرزو به حد کمــال
خون شفق ...
در اتاقی که پر است از ابر و مه
در قد و اندازه‌ی  امساک نیست
دعوت به بهشت خلد برین است رمضان
دل گرسنه عید تو شد چون رمضان
دلا در روزه مهمان خدایی
دیدی چو خورشید از نظر ماه خدا رفت
رسید مژده که سر زد هلال ماه صیام
رمضان‌ است‌ و به‌ هر جا چه‌ دعایست‌ امشب
رمضان ‌ما ه‌ صفا، عشق ‌چو زیبای ‌خداست‌-
رمضان
بیا که ترک فلک خوان روزه غارت کرد
رمضان آمد و شد کار صراحی از دست
رمضان آمده تا بال و پری باز کنیم
رمضان است و مه نور و صفا
رمضان خوش آمدی من به تو عادت دارم
رمضان رفت و به دل هست هوای رمضان
رمضان رفت و ندانم که زما بد خشنود
رمضان شهر عشق و عرفان است
رمضان گذشت و بهر ما هیچ بهره ای نداشت
رمضان ماه خداست
رمضانا تو بهترین ماهی
روزه ‌دار و به دیگران بخوران
روزه‌داران مؤمنین آماده! من ماه خدایم
روزه یک سو شد و عید آمد و دلها برخاست
روی تو نماز آمد و چشمت روزه
ز فرط معصیت آهم به سینه کاری نیست
زیر سقف آسمون نقره‌کوب
ساقی بیار باده که ماه صیام رفت
سر زد ز افق نورى در کوچه شیدایى
سرد است بی حضور تو حال و هوای ما
سوی اطفال بیامد به کرم مادر روزه
شبنم صبح اذان
شنیدم که نابالغى روزه داشت
عاشقان ماه خدا باز آمد
عشق آمد و کوفت بر در خانه ما
عید آمد و هرکس پی کار خویش است
عید است و دلم خانه ویرانه بیا
فتاده باز شورشی ، به قلب و جان سالکان
فرستاده توراتم و انجیل و زبورم
قوّت از اوست و ما واله به کردار خودیم
گفتم که بی قرار تو باشم ....ولی نشد
من علیِ عالیِ روحانیم
ماه ماه روزه است
ماه رمضان ، ماه  مردان خداست
ماه رمضان آمد ای یار قمرسیما
ماه رمضان آمد و دل غرق ثنا شد
ماه سبز نیاز و آرامش
ماه صیام، ماه خداوند ذوالعطی است
مبارک باد آمد ماه روزه
مژده ای دل که باز  ماه خدا آمده است
مشتق شده ماه از جبین، در شب قدر
مه روزه اندر آمد، اى بت‏ شکر لب
مى‏بسازد جان و دل را بس عجایب کان صیام
نک ماه رجب آمد تا ماه عجب بیند
واحسرتا که طی شد ماه صیام یاران
هرچند که روزه است حاجی رمضان
هرگز نبود ماهى این سان همه زیبایى
یارب ار نگذری از جرم و گناهم چه کنم؟
یارب زتو امروز عطا می طلبم
یاس چکیده‌ست میان حیاط
کاش در این رمضان لایق دیدار شوم