فصلنامه شعر چوک - شماره چهارم - یادنامه حسین منزوی

در طی این سال ها نگاه جامع ما به اهل هنر و ادبیات بر کسی پوشیده نیست. کار سختی بود که فضایی ساخته شود که مختص به گروه و دسته و تفکر خاصی نباشد و همه در آن دخیل باشند. گفتند نمی شود و این نیز شد و در این کانون از تمامی قشرها و تفکرات اثر منتشر شد. اما طی همه این سال ها بیشترین فعالیت ما در عرصه داستان و داستان نویسی رونق داشت و اهالی شعر ناخرسند از این که چرا فضا برای شعر و شاعر کمتر است و چرا ماهنامه ادبیات داستانی چوک فقط باید به داستان اختصاص داشته باشد؟
و جواب این بود که خود اهالی شعر باید دست به کار شوند و خوشبختانه چند شاعر از کرختی در آمده اند و امید است که این روند
فصل نامه ادامه داشته باشد.
و قرار است که هر شماره این فصلنامه، بخش ویژه نامه آن به استانی اختصاص داشته باشد. ما با توجه به ارتباطات و دوستانی که داریم برای این ویژه نامه های استان با آنان ارتباط برقرار می کنیم اما این بدان معنی نیست که اگر شما عزیزان اثری ارسال کنید مورد بررسی و « چوک تریبون همه هنرمندان است. » انتشار قرار نمی گیرد. قانون چوک سرجای خودش است که و حرف تکراری خود را تکرار می کنیم. همه چیز بر پایه عشق و دوستی و همدلی است. در نگاه ما نه کسی بر کسی برتری دارد و نه به ناز و کرشمه کسی دل می بازیم که بیشتر حمایتش کنیم. این فضا برای شماست. برای ادبیات است. برای نفس کشیدن است. هر چند که حداقل دخالت را در جمع آوری این فصل نامه خواهم داشت اما برای سالم ماندن فضای آن، حداکثر تلاش خود را خواهم کرد تا فضای مسموم دیگر جاها به آن سرایت نکند.