نقد، بررسی و نظرات کتاب سفر فرنگ - جلال آل احمد
4.3
269 رای
کتاب «سفر فرنگ»، شامل یادداشت های روزانه جلال آل احمد، از سفر او به کشورهای اروپایی است. یادداشت های مزبور، فقط حدود پنج هفته را در برمی گیرند و پیوستگی شان، پس از ترک فرانسه و ورود به سوییس، به طرز غافل گیر کننده ای، گسیخته می شود. بر مبنای روایت آل احمد، گفتگوهای مقدماتی سفر او، از چند ماه قبل از عزیمتش آغاز می شود: «در اوایل سال چهل، پیش نهادش آمد.» در آن زمان، محمد درخشش، که عضو هیات دولت وقت بوده، برای استفاده از «بورس یونسکو»، آل احمد را در نظر می گیرد تا «برای مطالعه در روش های مختلف نوشتن کتاب های درسی»، «در ممالک اروپا»، عازم سفر شود. جلال پیش خود حدس می زند که درخشش، «به جبران سگ دوی های» او در چاپ و نشر مجله «مهرگان» - که صاحب امتیازش درخشش بوده - وی را سزاوار استفاده از چنان بورسی دانسته است. اندکی بعد، به علت آن که تدارکات و مقدمات سفر به درازا می انجامد، با روی کار آمدن هیات دولت جدید، درخشش از مقام وزارت بر کنار می گردد و به جای او پرویز ناتل خانلری به قدرت می رسد: «قرار بود در ظرف دو هفته راه بیفتیم؛ ولی نیفتادیم تا درخشش افتاد و خانلری آمد.» در این جا آل احمد دچار تردید می شود و می پندارد خانلری، به تقاص نقاری که بینشان حاکم بوده است، بورس او را لغو خواهد کرد؛ اما خانلری، تنها به کاستن روزان سفر جلال، بسنده می کند: «خیال می کردم، اسمم را قلم خواهد زد، که نزد؛ اما بورس نه ماهه، شد چهار ماهه.»
کتاب باید یه سفر نامه از جلال آل احمد می‌بود ولی فقط ۶۰ صفحه از کتاب راجب سفر بود و بقیه کتاب یادآوری خاطره بود که برای مخاطبی که منتظر مواجه شدن با یه سفرنامه جذاب بود خیلی تو ذوق میزد
غلط‌های املایی به شدت علاقه مخاطب به ادامه دادن رو پایین می‌آورد
جملات بی سر و ته بودن انگار یه سری چک نویس رو به هم وصل کردن و به اسم کتاب منتشر کردن شاید فقط کسی که در اون زمان اونجا حضور داشته بتونه با نوشته‌ها ارتباط بگیره و موضوع رو متوجه بشه
به نظرم این ضعیف‌ترین اثر این نویسنده بود و اصلا خوندنش رو بهتون پیشنهاد نمیکنم چون فقط باعث اعصاب خوردی میشه
غلط‌های املایی به شدت علاقه مخاطب به ادامه دادن رو پایین می‌آورد
جملات بی سر و ته بودن انگار یه سری چک نویس رو به هم وصل کردن و به اسم کتاب منتشر کردن شاید فقط کسی که در اون زمان اونجا حضور داشته بتونه با نوشته‌ها ارتباط بگیره و موضوع رو متوجه بشه
به نظرم این ضعیف‌ترین اثر این نویسنده بود و اصلا خوندنش رو بهتون پیشنهاد نمیکنم چون فقط باعث اعصاب خوردی میشه
از ۱۸۳ صفحه فقط ۶۰ ۷۰ صفحه نوشته‌های جلاله باقی مثلا اطلاعات اضافی هستن که ناشر؟ فکر کرده فقط خودش بلده و خواننده هیچی سرش نمیشه و اومده بیشتر از ۱۰۰ صفحه اضافه کرده به کتاب.
سفرنامه‌ها رو کلا دوست دارم... با اینکه نوشته‌ها ناتمام بودن و اینکه بیشتر نوشته‌های شخصی بودن و شاید به قصد کتاب ننوشته چون سفرنامه آنچنانی که بخواد تمام جوانب کشور خاصی رو بررسی کنه نیست، فقط خاطرات خودش از سفرش به فرانسه و سوئیسه.
سفرنامه‌ها رو کلا دوست دارم... با اینکه نوشته‌ها ناتمام بودن و اینکه بیشتر نوشته‌های شخصی بودن و شاید به قصد کتاب ننوشته چون سفرنامه آنچنانی که بخواد تمام جوانب کشور خاصی رو بررسی کنه نیست، فقط خاطرات خودش از سفرش به فرانسه و سوئیسه.
اول خیلی ذوق داشتم برای خوندنش اما به زور تا صفحه ۳۵ خوندم! فکر نکنم ارزش خوندن داشته باشه! پره از اسامی‌ای که برای من خواننده ناآشنا هستند و بدون هیچ توضیحی! جملات ناقص و بی سر و ته! انگار که چرک نویس هست. اینو فقط کسی که با ایشون همسفر بوده میتونه بفهمه و درک کنه اونم اینجوری که با خوندن جملات ناقص این کتاب، خاطره آن روزی که تجربه کرده رو به یاد بیاره.
با توجه به شیوه‌ی گفتار و نوشتارِ مرحوم آل احمد که خاص خودشون هست و در کمتر کتابی برخوردیم، نسخه‌های الکترونیکیشون باید بدون غلط املائی و درست نوشته بشن، وگرنه سردرگم کننده و باعث دلزدگی خواننده میشن. نکاتی مانند غلط املائی که در نسخه‌های الکترونیکی به وفور برخوردیم بسیار باعث خستگی میشن. سپاس.
به نظر من چون این داستان را خود جلال آل احمد ننوشته است یک داستان منسجم نیست و فقط یک گزارش کار است و آن همچون نامه‌ها برای چند نفر ارسال شده است به همین دلیل نظم منطقی ندارد
و بیشتر شبیه یکم گزارشی است که هنوز کامل نیست و در واقع نسخه چک نویس است.
بیشتر مطالب به هم ریخته و بی نظم است و کلی اسامی بی معنی و درهم و برهنه نوشته شده است که هیچ ارتباطی به همم ندارند و فقط انگار می‌خواهد ادای روشنفکری و آدم‌های با اطلاعات را در بیاورد و من اصلا از خواندن این داغستان لذت نبردم و به هیچ وججهبرای من جذابیت نداشت و اولا ممدت‌های زیادی فقط یک یا دو صفحه از آن را فقط به صورت چشم خوانی سریع می‌کردم وو باز خواندن را رها می‌گردم و چند بار اصلا اینقدر اعصابم از سبک نوشتن نویسنده خورد شد که خواستم آن را پاک کنم و در مجموع حوصله خواندن این کتاب را نداشتم و از آن لذت نبردم و بیشتر آن را رد کردم تا ببینم در آخر چه میشود که متاسفانه در آخر هم چیزی برای گفتن نداشت و به هیچ کس توصیه نمیکنم وقتش را برای خواندن این کتاب تلف کند.