دنیا کوچکتر از آن است که گم شده ای را در آن یافته باشی، هیچ کس در اینجا گم نمی شود. آدم ها به همان خونسردی که آمده اند، چمدانشان را می بندند و ناپدید می شوند. یکی در مه، یکی در غبار، یکی در باران، یکی در باد و بی رحم ترین شان در برف... آنچه می ماند ردپایی است و خاطره ای که هر از گاه پس می زند مثل نسیم سحر، پرده های اتاقت را.
بله





















