نقد، بررسی و نظرات کتاب روانکاوی پیر بلخ - هادی بیگدلی
4.5
240 رای
ارغوان فرح بخشی
۱۴۰۴/۱۲/۲۰
00
برخلاف نظرات اغراق آمیز سایر خوانندگان، با خواندن این کتاب متوجه شدم که این کتاب بیشتر مقدمه ی معرفی مثنوی مولاناست، از ابتدا تا صفحه ی پنجاه، به آموزش گام به گام نحوه ی خواندن مثنوی و معرفی آن می پردازه، یعنی بهتره که این کتاب ضمیمه ی مثنوی گردد تا فرد اول این را بخواند و بفهمد که داستان های مثنوی اگه به شکل داستان بیان شده اند عمق دارند و نباید به ظاهر بسنده کرد. دوما، جاهایی انقد نویسنده مطالب را غامض و پیچیده کرده که باید یک نفر دیگر بیاید و خود کتاب را مجددا تفسیر کند، بیان بعضی از نظریات روانشناسی هم بیشتر به حجم کتاب افزوده، من بیشتر از بخش *خواب و کنترل ذهن * خوشم امد، یاد روزگاری افتادم که اینستاگرم و اینترنتی بود، چقدر *حسین آرا* مفاهیم را قشنگ توضیح می داد. اگر شناختی روی مسائل روانشناسی یا فلسفی نداشته باشید، ادبیات این کتاب بیش از حد سخت و پیچیده است، و شاید درکش نکنید. ولی اگر زیاد در این باب مطالعه کرده باشید، بهتر کتاب را متوجه می شوید، نویسنده یه اسم گنده برای کتاب گذاشته *روانکاوی پیر بلخ* در حالی که بیشتر مقدمه ی معرفی مثنوی مولاناست. و کمی مباحث روانشناسی بهش افزوده. من علت این همه اغراق سایر خوانندگان را متوجه نشدم. بد نبود.
این کتاب در حیطه کار خود یعنی معرفی پیر بلخ با تفسیر روانشناسانه عالیست، ولی در فهم کتاب برای مخاطب عام مشکلاتی وجود دارد، بعضی مطالب از دیدگاه یک روان شناس هم برداشت درستی نیست اما این موارد نسبت به محتوی مفید کتاب اندک میباشند، و قابل چشم پوشی میباشد. اما دیگاه نویسنده برای ادغام این دو حیطه نیز جالب میباشد، مقایسه دو تضاد فروید و مولانا، فروید با نگاه زیست شناسانه محض و مولانا با نگاه معنوی و طریقت تسلیم در برابر حق، توصیه من به دوستان عزیز برای خواندن کتاب بصورت تقسیم شده و در زمانهای مختلف برای درک بهتر مطالب میباشد. قسمت انتهای کتاب نظر نویسنده برایم بسیار جالب بود اینکه بصورت خلاصه حرف نزن وقتی که اختیار حرف زدن داری و زیاد فکر نکن، و ارتباط اندیشه و کلام
