کتاب برنامه ریزی و مدیریت استراتژیک در سیستمهای تولیدی تألیف مهیار غلامی سفیدار بنی، با معرفی مدلهای تصمیمگیری، الگوریتمهای رتبهبندی و تکنیکهای کنترل پروژه، منبعی برای شناخت بهتر مدیریت عملیات تولید و بهینهسازی فرآیندهای تولید در صنایع مختلف است.
دربارهی کتاب برنامه ریزی و مدیریت استراتژیک در سیستمهای تولیدی
بیتردید برخورداری از تجهیزات پیشرفته و نیروی انسانی متخصص در شکلگیری تولید موفق نقش بهسزایی دارد، اما بدون برنامهریزی دقیق، تصمیمگیری آگاهانه و مدیریت هوشمندانهی منابع، رسیدن به موفقیت چندان ممکن به نظر نمیرسد. در این راستا، مهیار غلامی سفیدار بنی در کتاب برنامه ریزی و مدیریت استراتژیک در سیستمهای تولیدی، راهنمایی تخصصی برای شناخت اصول مدیریت استراتژیک در صنایع تولیدی و بهکارگیری ابزارهای علمی در حل مسائل و چالشهای این حوزه فراهم آورده است.
نویسنده در این کتاب میکوشد تا پلی میان مبانی نظری مدیریت و نیازهای عملی محیطهای تولیدی برقرار سازد. به این ترتیب نشان میدهد چگونه میتوان با اتخاذ رویکردی نظاممند، عملکرد سازمانهای تولیدی را بهبود بخشید.
از برنامهریزی استراتژیک تا بهینهسازی تولید
مهیار غلامی سفیدار بنی در فصول ابتدایی، مفاهیم پایهی مدیریت و برنامهریزی تولید، نظیر تحلیل محیط داخلی و خارجی سازمان، مدل SWOT، پنج نیروی رقابتی پورتر و چگونگی همراستاسازی اهداف کلان و اهداف عملیاتی را تشریح میکند و در ادامهی کتاب برنامه ریزی و مدیریت استراتژیک در سیستمهای تولیدی، به سراغ بررسی اهمیت تصمیمگیری چندمعیاره در مدیریت سیستمهای تولیدی میرود. همچنین با ارائهی روشهای مختلف به مدیران کمک میکند تا هنگام مواجهه با معیارهای متعارضی همچون هزینه، کیفیت و زمان، گزینههای مختلف را ارزیابی و اولویتبندی کنند.
نویسنده، مدیریت پروژه و عملیات را یکی از محورهای مهم کتاب قرار میدهد. او در این بخش ساختار شکست کار را توضیح میدهد و شبکههای پروژه، روش مسیر بحرانی (CPM)، تکنیک PERT و روش ارزش کسب شده را بهعنوان ابزارهایی برای زمانبندی و کنترل پروژه معرفی میکند.
پس اگر به دنبال راهکارهایی برای مدیریت بهتر منابع، کنترل پروژهها و افزایش بهرهوری در محیطهای تولیدی هستید، با خرید کتاب برنامه ریزی و مدیریت استراتژیک در سیستمهای تولیدی میتوانید مهارتهای مدیریتی و تحلیلی خود را ارتقا دهید.
کتاب برنامه ریزی و مدیریت استراتژیک در سیستمهای تولیدی برای شما مناسب است اگر
- دانشجوی مهندسی صنایع و مدیریت صنعتی هستید و میخواهید با مبانی مدیریت تولید و عملیات، برنامهریزی تولید و روشهای تصمیمگیری چندمعیاره آشنا شوید.
- بهعنوان مدیر واحدهای تولیدی به دنبال بهبود مدیریت عملیات تولید، افزایش بهرهوری و بهینهسازی فرآیندهای تولید هستید.
- در جایگاه کارشناس برنامهریزی و کنترل پروژه فعالیت دارید و در تلاشید تا دانش خود را در این حوزه، روش مسیر بحرانی و کنترل هزینه و زمان گسترش دهید.
در بخشی از کتاب برنامه ریزی و مدیریت استراتژیک در سیستمهای تولیدی میخوانیم
تئوری توالی عملیات یکی از مباحث مهم در مدیریت تولید و زمانبندی است که به تعیین ترتیب انجام عملیات یا کارها بر روی منابع محدود میپردازد. هدف اصلی این نظریه آن است که مشخص شود کارها با چه ترتیبی پردازش شوند تا عملکرد سیستم بهینه گردد. این بهینهسازی میتواند شامل کاهش زمان تکمیل کل کارها، کاهش زمان انتظار، کاهش دیرکرد سفارشها یا افزایش بهرهوری ماشینآلات باشد.
در بسیاری از محیطهای تولیدی، بهویژه در کارخانهها و کارگاههای صنعتی، چندین کار یا سفارش مختلف باید بر روی یک یا چند ماشین پردازش شوند. از آن جا که هر ماشین در یک زمان فقط میتواند یک کار را انجام دهد، تعیین ترتیب مناسب اجرای کارها اهمیت زیادی پیدا میکند. اگر توالی عملیات بهدرستی برنامهریزی نشود، ممکن است ماشینها بیکار بمانند، صفهای طولانی ایجاد شود یا سفارشها با تأخیر به مشتری تحویل داده شوند.
در تئوری توالی عملیات معمولاً فرض میشود که زمان پردازش هر کار مشخص است و همه کارها از قبل در دسترس هستند. سپس با استفاده از قواعد یا الگوریتمهای زمانبندی، ترتیب انجام کارها تعیین میشود. برخی از قواعد رایج در این زمینه شامل قاعده کوتاهترین زمان پردازش (SPT)، قاعده زودترین موعد تحویل (EDD)، قاعده اولین ورود اولین خدمت (FCFS) و قاعده طولانیترین زمان پردازش (LPT) هستند که هر کدام برای بهینهسازی یک شاخص عملکردی خاص به کار میروند.
اهمیت تئوری توالی عملیات در کارخانهها بسیار زیاد است، زیرا در خطوط تولید معمولاً چندین سفارش مختلف بهطور همزمان در سیستم قرار دارند و نحوه ترتیب انجام آنها میتواند تأثیر مستقیمی بر زمان تحویل محصولات، میزان موجودی در جریان ساخت، بهرهوری تجهیزات و هزینههای تولید داشته باشد. بنابراین استفاده از روشهای علمی توالی عملیات به مدیران تولید کمک میکند تا فرآیندها را بهصورت کارآمدتر سازماندهی کرده و عملکرد سیستم تولیدی را بهبود دهند.
بله

















