بله
فصلنامه ادبی مجمر - شماره بیست و ششم - تابستان 1405 منتشر شد. عاقبت وطن پرستی، محبت و عشق در تصوف و عرفان اسلامی، نقش و جایگاه رسانه‌های تخصصی مکتوب، نگاهی به خاستگاه اولیه زبان و اقوام تر کانل، شرح یک شعر الهی از حزین لاهیجی، نقد و بررسی یک غزل از بهرام هیمه و... از جمله عناوینی هستند که در این شماره از مجله می‌خوانید.
فصلنامه ادبی مجمر مجله‌ای ادبی و فرهنگی است که هم مقالات تحلیلی و تحقیقی درباره‌ی ادبیات ایران و جهان منتشر می‌کند و هم داستان‌ها و نوشته‌های نویسندگان جوان را به چاپ می‌رساند. به این وسیله، هم به نقد و بررسی آثار شاعران بزرگی چون قیصر امین‌پور می‌پردازد و هم با انتشار آثار نویسندگان جوان به آن‌ها کمک می‌کند تا هنر و اندیشه‌های خود را در سطح وسیع‌تری مطرح کنند. هدف این مجله ارتقای فرهنگ و هنر، شناخت بیشتر افکار و اندیشه‌های شاعران و نویسندگان سرتاسر جهان و پرورش استعدادهای جوان است.
در بخشی از فصلنامه ادبی مجمر - شماره بیست و ششم - تابستان 1405 می‌خوانیم
پیوند ادبیات و مطبوعات در ایران، پیوندی تاریخی است. مطبوعات از آغاز، تنها به خبرهای سیاسی و اجتماعی محدود نبوده‌اند و در بسیاری از دوره‌ها، شعر، نثر، نقد، طنز و مباحث فرهنگی بخش مهمی از محتوای آن‌ها را تشکیل داده است.
در تاریخ ادبیات معاصر ایران، نشریات مختلفی به محملی برای معرفی نویسندگان و شاعران و بازتاب جریان‌های ادبی تبدیل شدند. مجلات ادبی و فرهنگی، در دوره‌های گوناگون، زمینه گفت‌وگو و مناظره درباره تحولات ادبی را فراهم کردند. بررسی‌های تاریخی درباره نشریات ادبی ایران نیز بر نقش این نشریات در تحولات ادبی و فرهنگی تأکید دارد.
با توسعه آموزش عالی، بخش دیگری از رسانه‌های تخصصی ادبی نیز در قالب نشریات دانشگاهی و علمی شکل گرفت. امروزه مجموعه گسترده‌ای از نشریات تخصصی در زمینه‌های گوناگون زبان و ادبیات فارسی فعالیت دارند: نقد ادبی و نظریه ادبی گرفته تا شعر پژوهی، جستارهای ادبی، ادب فارسی، ادبیات پارسی معاصر و پژوهش‌های ادبی.
