قابیلیان مجموعهایست کمحجم که در لحظههای مجال با بضاعت اندیشه و کلام خود رقم زدهام، بیانی است کوتاه از عمر پایانیافته خدمتم که در خدمت آموزش فرزندان ایران بزرگ سپری شده است. چند فصلی است مختصر که در محضر اصحاب همّت میتواند سرفصلی برای ایجاد «باور»، «انگیزهی تلاش» و «تقویت تحمّل» باشد. گلچین گفتههایی است که در خلال مدّت چهل و شش سال به گونههای مختلف، به گروه گروه دانشآموزانم گفتهام و نتیجهی آن را در رشد و شکوفایی افراد با زمینه و اهل دقّت ملاحظه نمودهام.
جملاتی است از پیشکسوتان و بزرگان قلمبهدست که میتواند در به عمل آوردن فکر صاحبان علاقه راهنمایی مناسب باشد.
«پائولو کوئیلو» مطلبی زیبا دارد که میگوید: دانستن هدف زندگی یا دانستن بهترین راه خدمت به خدا کافی نیست، افکار خودت را به عمل درآور! راه، خودش را نشان میدهد. یا به فرموده مولانا «خود راه بگوید که چه سان باید رفت» و این «خودش» و «خود» مشیتی است که با برداشتن قدم، بهتدریج به گونهی هدایت صورت وقوع پیدا میکند. من قدم در این راه که خودش را نشان داده گذاشتهام قطعاً چگونگی رفتن در چگونگی یافتن، تأثیرگذار خواهد بود.
بله
















