بله
کتاب دانش نامه نقد ادبی یک اثر تخصصی در زمینه‌ی پژوهش و نقد ادبی به قلم بهرام مقدادی است. نویسنده این متن تخصصی را با هدف ارائه‌ی اطلاعات ضروری و مورد نیاز نقد ادبی از دوره‌ی افلاتون تا به امروز نگاشته است. در این اثر واژه‌ها و اصطلاحات کاملا تخصصی به کار رفته، به همین دلیل مطالعه‌ی آن برای اساتید، دانشجویان و پژوهشگران حوزه‌ی ادبیات فارسی، ادبیات انگلیسی، پژوهش هنر و... مناسب است.
درباره‌ی کتاب دانش نامه نقد ادبی
این اثر تخصصی مدخل‌های زیادی دارد و برای استفاده‌ی پژوهشگران حوزه‌ی نقد ادبی بسیار مناسب است. با این حال و از آنجایی که حوزه‌ی نقد و نظریه‌های ادبی همواره روبه‌رشد و دارای گستردگی فراوانی است، امکان اضافه شدن مدخل‌های دیگری به آن وجود دارد.
در مقدمه‌ی کتاب دانش نامه نقد ادبی ذکر شده است که فرهنگ نقد ادبی با فرهنگ واژگان معمول فرق دارد؛ زیرا فقط معنی کلمات را نمی‌گوید، بلکه مفاهیم و نظریه‌های پشت هر اصطلاح را توضیح می‌دهد. در دهه‌های اخیر با ورود مکتب‌ها و نظریه‌های جدید به دانشگاه‌ها، نقد ادبی به یک رشته‌ی کاملا تخصصی تبدیل شده و منتقدان و پیروان مکاتب مختلف اصطلاحات ویژه‌ی خودشان را به کار می‌برند.
همین موضوع باعث شده متون نقد ادبی پیچیده شوند و فاصله‌ی زیادی میان زبان این رشته و زبان مردم عادی ایجاد شود. در این شرایط، خواندن مقالات و کتاب‌های نقد بدون آشنایی با این مفاهیم بسیار سخت است و کتاب دانشنامه نقد ادبی بهرام مقدادی، تلاش کرده با معرفی دقیق این اصطلاحات، مسیر فهم این متون را برای علاقه‌مندان، دانشجویان و پژوهشگران هموارتر کند.
پاسخی به خلاهای نقد ادبی
یکی از مشکلات پژوهشگران حوزه‌ی نقد ادبی این است که بسیاری از واژه‌های فنی نقد ادبی در فرهنگ‌های مشابه، مانند فرهنگ اصطلاحات ادبی پیدا نمی‌شوند؛ از این رو، کتاب حاضر با گردآوری و توضیح این دسته از کلمات، دسترسی به مفاهیمی را ممکن کرده است که پیش از این برای یافتن آن‌ها نیاز به جستجو در منابع متعدد و پراکنده بود.
نکته‌ی کاربردی دیگر درباره‌ی کتاب حاضر این است که نویسنده برای فهم بهتر اصطلاحات، مفاهیم و نظریه‌ها، مثال‌هایی ملموس از ادبیات فارسی آورده تا مباحث کاملا روشن شوند. علاوه بر این، در انتهای هر مدخل منابع مرتبط ذکر شده‌اند تا هر پژوهشگری که تمایل دارد اطلاعات بیشتری به دست آورد، به آسانی به این مراجع رجوع کند و مطالعه‌ی دقیق‌تری داشته باشد.
بهرام مقدادی تنها به سراغ آن دسته از مکتب‌ها، شیوه‌ها و نظریه‌هایی رفته که بیشترین اهمیت و کاربرد را در این حوزه دارند. او برای حفظ نظم ذهنی مخاطب، ساختار و شیوه‌ی نگارش همه‌ی مدخل‌ها را کاملا یکدست پیش برده و با وجود سنگین بودن برخی از این مفاهیم، کل مطالب را با زبانی بسیار ساده و روان توضیح داده است تا خواننده بدون سردرگمی، به اصل مطلب دست پیدا کند.
با خرید کتاب دانش نامه نقد ادبی و مطالعه‌ی آن متوجه خواهید شد که با اثری روبه‌رو هستید که نمونه‌ی مشابه آن را در بین کتاب‌های فارسی به‌سختی پیدا خواهید کرد. با کمک این متن تخصصی با بسیاری از اصطلاحات و مکاتب نقد ادبی آشنا خواهید شد. این اثر را نشر چشمه منتشر و روانه‌ی بازار کتاب کرده است.
کتاب دانش نامه نقد ادبی برای شما مناسب است اگر
- دانشجوی کارشناسی ارشد و دکترای ادبیات فارسی هستید یا به عنوان استاد در این حوزه مشغول تدریس هستید.
- از علاقه‌مندان جدی به حوزه‌ی پژوهش و نقد ادبی هستید و به دنبال یک منبع کامل برای درک بسیاری از واژگان و اصطلاحات تخصصی می‌گردید.
- به‌عنوان یک پژوهشگر به دنبال کتابی برای تکمیل پژوهش‌های ادبی خود هستید.
در بخشی از کتاب دانش نامه نقد ادبی: از افلاتون تا به امروز می‌خوانیم
و اما در سر دیگر طیف، محاکات‌مسلکانى قرار دارند که معتقدند زبان به‌کاررفته در اثر ادبى، فى‌الواقع بر اشیاى جهان خارج دلالت دارد و در واقع، باید گفت آموزه‌ى راست‌نمایى به طور سنتى در همین مفهوم به کار رفته است. این ایده که هنر تقلیدى است از طبیعت، از دیرباز رواج داشت، چنان‌که فى‌المثل ذیمقراطیس (یا دموکریتس 5 ق. م.) انواع هنرها را به‌طور کلى مبتنى بر تقلید از طبیعت، مثلاً آواز برگرفته از پرندگان مى‌دانست. جمهورى افلاتون (کتاب 3 و به‌ویژه کتاب 10) نخستین جایى است که در آن از تقلید در حکم تعبیرى انتقادى سخن رفته است، اما این مفهوم در نظام فکرى افلاتون معنایى اساسا منفى دارد. ایده‌ى تقلید از طبیعت به‌عنوان محکى براى ارزشمندى شعر، نخستین‌بار در بوطیقاى ارسطو (رک. ارسطو) مطرح گشت (به‌خصوص فصل نهم، آن‌جا که از تقابل تاریخ و شعر سخن به میان مى‌آید)، البته فراموش نشود که تاریخ از گذشته و شعر از آینده سخن مى‌گوید. اما تقلید از نظر ارسطو نه جعل یا نسخه‌بردارى از واقعیتِ محسوس، که ارائه‌ى «مفاهیم کلى» مربوط به کردار آدمیان است و شاعر این کار را به گونه‌اى انجام مى‌دهد که حاصل در نظر بیننده (یا خواننده) «محتمل» و متقاعدکننده باشد. گذشته از دخل و تصرفاتى که در دوره‌ى رنسانس، قرن هفدهم و قرن هجدهم در آراى ارسطو صورت گرفت، اساس نظریه‌ى او دایر بر آن‌که هنر واقعیات کلى و جهان‌شمولِ مربوط به کردار آدمیان را بازگو مى‌کند، تا پایان قرن هجدهم حجت بود، که با ظهور جنبش رمانتیک از سکه افتاد و سرانجام بار دیگر از اواسط قرن نوزده ولو به طرزى متفاوت در قالب جنبش‌هاى رئالیسم و ناتورالیسم سر برآورد. امیل زولا برخلاف ارسطو عقیده داشت که وظیفه‌ىادبیات، نه انعکاس امور کلى و انتزاعى، بل نمایاندن امور جزئى و عینى است، آن هم با دقتى علمى. طلایه‌دار این تفکر در عصر حاضر گئورگ لوکاچ (رک. گئورگ لوکاچ) بود که نفوذى عمده بر رئالیسم سوسیالیستى، به شمار مى‌رود.
