کتاب هیولا مینزی اثر فریدبرت اشتونر از نشر کتاب چ

فریدبرت اشتونر در کتاب هیولا مینزی داستان هیولایی کوچولو و نازنین به اسم مینزی را تعریف می‌کند که برای رفتن به مدرسه‌ی هیولاها، سر از پا نمی‌شناسد. این هیولای گوگولی، انقدر نازنین است که هر کاری می‌کند، از جیغ کشیدن و خراب‌کاری، همه قربان صدقه‌اش می‌روند. همین اتفاق، خشم مینزی را برانگیخته، چراکه در دنیای هیولاها، همه باید ترسناک و مخوف به نظر برسند. برای همین منتظر است تا با رفتن به کلاس اول، ترسناک بودن را یاد بگیرد.

درباره‌ی کتاب هیولا مینزی

شخصیت اصلی کتاب هیولا مینزی (Minzi Monster in der Schule) اثر فریدبرت اشتونر (Friedbert Stohner)، یک مشکل اساسی دارد؛ همه او را ناز و بامزه می‌بینند، درحالی‌که خودش به‌شدت می‌خواهد ترسناک و بدجنس به نظر برسد. از کودکی هر بار عصبانی می‌شود، جیغ می‌زند یا پا به زمین می‌کوبد، اطرافیان به‌جای ترسیدن بیشتر قربان‌صدقه‌اش می‌روند. ولی قرار است که همه‌ی این مسخره‌بازی‌ها و ناز و اداها با رفتن او به مدرسه، به اتمام برسد و بالاخره، همه از او بترسند.

مدرسه‌ی هیولاها در این داستان تصویری کودکان، دقیقا نقطه مقابل تصوری است که از یک مدرسه می‌توانید داشته باشید؛ اگر در یک مدرسه‌ی عادی باید قوانین را رعایت کنید، برای آب خوردن و صحبت کردن اجازه بگیرید و به بقیه احترام بگذارید، در این قصه همه چیز برعکس است! در اینجا بچه‌ها باید پررو، یک‌دنده، حاضرجواب و بدرفتار باشند. اجازه گرفتن، عذرخواهی کردن یا مودب بودن را فراموش کنند و خلاصه آتش به پا کنند.

هیولا مینزی روز اول مدرسه آشوب به پا می‌کند

در بخشی از کتاب هیولا مینزی می‌خوانیم

زیر چشمِ چپ پیتر یک بادمجان سبز شده بود و اُله هم زیربینی‌اش دستمال گرفته بود، چون ممکن بود باز هم خون بیاید. با‌این‌حال، هنوز هم بهترین دوست‌های همدیگر بودند.

پیتر گفت: «معلومه دیگه، از اون عروسک‌ گوگولی‌های‌ پشمالوئه.»

اُله گفت: «یه سگ هیولایی درجه‌یکه، حالا یه‌ ذره هم گوگولی شده باشه. از شاهکارهای همیشگیِ مینزی‌یه دیگه!» و یک لبخند عاشقانه هم زد!

مینزی دندان‌هایش را روی هم فشار داد و دوباره مشت‌هایش را روی میز کوبید، اما نیش اُله همچنان باز بود. فقط مانده بود یک آب‌نباتِ دهنی هم به مینزی بدهد، تا همه‌چیز درست مثلِ دوران مهدکودک‌شان بشود.

مینزی فریاد زد: «هیچ هم این‌طور نیست، کله‌پوک! این وحشتناک‌ترین سگ هیولا توی دنیاست!» بعد تصمیم گرفت لگدی به ساق پای اُله بزند تا ادب بشود، اما نتوانست درست بچرخد. پای پیتر جلوش بود و لگدش به آن خورد.

پیتر فریاد زد: «آخ!» و معلوم است که تلافی هم کرد. این عادت همیشگیِ بچه هیولاهاست که بی‌اختیار ازشان سر می‌زند، اما پیتر پای مینزی را لگد نکرد. اَندی را زد، چون فکر کرد کار او بوده!

اَندی فریاد زد: «آی!» و او هم انتقام گرفت. البته فکر کرد اُله بوده و پای او را له کرد.

می‌پرسید اُله چه‌کار کرد؟ فکر کرد مینزی پایش را لگد کرده، برای همین عاشقانه‌تر از قبل لبخند زد.