کتاب نغمه‌های قلب و دریا

کتاب نغمه‌های قلب و دریا نوشته‌ی سحر کهرازه شامل دو داستان کوتاه عاشقانه است که با تمرکز بر عشق، فقدان، انتخاب و امید، مخاطب را با احساسات گوناگون شخصیت‌های خود همراه می‌کند. نویسنده در این اثر، داستان‌هایی را روایت می‌کند که در آن‌ها عشق تنها آغاز ماجراست و شخصیت‌ها برای حفظ یا بازسازی زندگی خود، ناچارند از آزمون‌های دشوار و تصمیم‌های سرنوشت‌ساز عبور کنند.

درباره‌ی کتاب نغمه‌های قلب و دریا

سحر کهرازه در مجموعه داستان کوتاه نغمه‌های قلب و دریا دو داستان با عنوان‌های «طنین دریا» و «جادوی چشم‌آبی» نگاشته است. در داستان «طنین دریا»، دلناز پس از تجربه‌ی اندوهی بزرگ، نوشتن رمانی را آغاز می‌کند که روایتگر عشق پرشور آرمین و طنین است؛ عشقی که با ازدواج، مهاجرت، سوءتفاهم، خشونت، جدایی و رازهایی تلخ گره می‌خورد. از طرف دیگر، «جادوی چشم‌آبی» سرگذشت زنی به نام دلوین است که میان عشق و وظیفه، انتخابی دشوار پیش رو دارد و باید بهای تصمیم‌هایش را بپردازد.

در کتاب نغمه‌های قلب و دریا سحر کهرازه دو داستان احساسی و عاشقانه روایت می‌کند و با بهره‌گیری از فراز و فرودهای احساسی، روابط خانوادگی، عشق، خیانت، فداکاری و قضاوت‌های شتاب‌زده، مخاطب را تا پایان با خود همراه می‌کند. نویسنده در این اثر تلاش کرده شخصیت‌هایی باورپذیر خلق کند و در دل روایت‌های عاشقانه، تأثیر تصمیم‌های انسان بر سرنوشت او را نشان دهد.

اگر علاقه‌مندید دو داستان کوتاه ایرانی با فضایی احساسی و روایت‌هایی از عشق و چالش بخوانید، با خرید کتاب نغمه‌های قلب و دریا انتشارات نیلون تجربه‌ای خواندنی برای خود رقم خواهید زد.

کتاب نغمه‌های قلب و دریا برای شما مناسب است اگر

• به خواندن داستان عاشقانه‌ی ایرانی علاقه دارید.
• از روایت‌های عاشقانه که به خانواده، مهاجرت، فقدان و انتخاب‌های سرنوشت‌ساز می‌پردازند، لذت می‌برید.
• به دنبال مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه ایرانی هستید که احساسات و روابط انسانی را محور اصلی روایت قرار می‌دهند.

در بخشی از کتاب نغمه‌های قلب و دریا می‌خوانیم

چند سال بعد، دلناز حالا دختری بزرگ‌تر بود. روی تختش دراز کشیده بود و به غرغرهای خواهرش، دلسا، بی‌توجه بود. یکی از دفترهایش را برداشت و قلم را به دست گرفت. شروع کرد به نوشتن رمان «طنین دریا»، داستانی که از قلبش سرچشمه می‌گرفت.

به آرمین‌خان:

با شنیدن صدای عمویش، که درست پشت سرش بود، برگشت. واقعاً خودش بود! آرمین پس از ده سال دوری به ایران برگشته بود. دورتر از جمع ایستاده بود، با غروری که حالا بیش از پیش به چشم می‌آمد. قدبلند، جذاب‌تر از قبل و پرابهت. طنین و آرمین نامزد یکدیگر بودند، اما این اولین دیدارشان پس از سال‌ها بود. زن‌عمو، مهراوه، با لبخندی گرم گفت:

- طنین‌جان، بیا جلو، چرا عقب ایستادی؟

طنین، که دستپاچه شده بود، قدم جلو گذاشت و با صدایی آرام گفت:

- سلام.

آرمین نگاهش را به او دوخت و در دل اعتراف کرد که

طنین زیباتر از همیشه شده است. با همان ابهت جذابش پاسخ داد:

- سلام.

مهراوه به جمع گفت:

- خب، برید بشینید، سر پا نمونید. می‌گم شربت بیارن.

همه روی مبل‌های عمارت بزرگ مادربزرگ نشستند.

آرمین مدام آب دهانش را قورت می‌داد؛

طنین برایش زیادی شیرین شده بود.طنین هم زیرچشمی به او نگاه می‌کرد، گویی نمی‌خواست حتی لحظه‌ای چشم از او بردارد.

هر دو در دلشان اعتراف کردند که این روز، بهترین روز زندگی‌شان است.

همهمه‌ی جمع بلند بود، همه حرف می‌زدند، اما ذهن آرمین فقط درگیر طنین بود. نزدیک شام، آرمین گفت سیر است و قصد خواب کرد.

طنین، که دلش نمی‌آمد لحظه‌ای از او دور باشد، بهانه‌ای آورد و رو به خانواده گفت:

- خب... منم سیرم، چون عصرانه زیاد خوردم. گودبای، عشقم!