حقیقتا اولین صفحات کتاب رو که خوندم حس ملال بهم دست داد، یک جور پراکنده گویی داشت، چون ماتا با نامه وکیلش رو از احوالاتش و اونچه که بهش گذشته بود با خبر میکرد؛ برای همین انسجام نداشت، اما چون عادت ندارم کتاب رو نصفه نیمه کنار بذارم به مطالعه ادامه دادم و خوشبختانه پشیمون نشدم. نکات قشنگی داشت. کلا کتابیه که یا در حین مطالعه یا بعد از اون باید به مطالب و نکاتش فکر کرد. برداشتهای متفاوتی میشه داشت از این سرگذشت. شاید کتاب میخواد به ما بگه دست بالای دست بسیاره (اونجا که ماتا میگه خواستم فریب بدم اما خودم فریب خوردم). یا اینکه توان پذیرش تقدیر رو داشته باشیم؛ هر چند گاهی وقتا خواسته ها و اهدافمون اجازه نمیده تقدیر رو بپذیریم و ناچار به تغییر شرایط میشیم که موجب رنج میشه، اینجاست که باید حساب شده رفتار کنیم. هوشیار باشیم، تکبر غرور و دروغ رو حذف کنیم تا طعم شیرین موفقیت در رسیدن به هدف تلخ نشه. بهرحال دنیا با همه ی قشنگیاش زشتیهایی هم داشته و داره و خواهد داشت. همه ی افراد خوش قلب نیستن، همه با موفقیتهای ما خوشحال نمیشن و چه بسا برای نفع خودشون بهمون ضربه بزنن. بهرحال ماجرای تأثیرگذاری بود، سپاس.