کتاب قلبی به این سپیدی

کتاب قلبی به این سپیدی، داستانی چندلایه و پرکشش با فضایی درون‌گرایانه است. خاویر ماریاس، با جمله‌هایی سرشار از معنا و روایتی پیچیده، شما را به درونِ جهان ذهنی شخصیت می‌کشاند. ماجرا درباره‌ی مرد مترجم جوانی است که پس از ازدواج، به‌تدریج به بازاندیشی درباره‌ی گذشته‌اش می‌پردازد و به چیزهایی فکر می‌کند که بهتر است برای همیشه پنهان باقی بمانند.

درباره‌ی کتاب قلبی به این سپیدی

رازی که هرگز نباید فاش می‌شد، در دلِ یک خانواده، نسل‌به‌نسل، سکوت را شکسته تا پرده از حقایقی هولناک بردارد. کتاب قلبی به این سپیدی (A Heart So White)، با روایتی پر تعلیق، شما را به جهانی می‌برد که هر واژه در آن، ممکن است کلید گشودنِ معمایی تاریک باشد. خاویر ماریاس (Javier Marías)، رازها و تناقض‌های انسانی را در میان تأملات فلسفی و مکث‌های روایی، آشکار کرده است. این سبکِ خاص از روایت داستان که با دقت و وسواس فراوان در انتخاب واژه‌ها همراه است، شما را با این پرسش مهم همراه می‌کند که اساساً چیزهایی که می‌شنویم یا می‌خوانیم، اساساً چقدر قابل اطمینان هستند.

قلبی به این سپیدی؛ روایتی از مترجم رازها

داستان کتاب قلبی به این سپیدی، درباره‌ی مرد مترجمی به نام خوان است. خوان در نخستین روزهای آغاز زندگیِ مشترکش، با رازهای تاریکی از خانواده‌اش روبه‌رو می‌شود. پدر خوان، چندین‌بار ازدواج کرده و همسر اولش با مرگی رمزآلود از دنیا رفته است. پس از این مرگ مرموز، پدر خوان دوباره ازدواج می‌کند. این زن نیز کمی بعد از ماه عسل، در یک مهمانی خانوادگی خودکشی می‌کند.

شخصیت اول کتاب قلبی به این سپیدی، در این مسیر با تناقض‌های آشکار و پنهانی روبه‌رو می‌شود. این تناقض‌ها، هر یک بخشی از معمای بزرگ‌تری را آشکار می‌کند. خوان که همیشه به قدرت واژه‌ها برایِ انتقال دقیقِ معنا باور داشته، اکنون در میابد که واژه‌ها، خود می‌توانند وسیله‌ای برای پنهان‌کاری و فریب باشند. این آگاهی، او را به بازنگری درباره‌ی تمامی چیزهایی که می‌داند و می‌شوند، وا می‌دارد.

تاوانِ دانستن در داستانی از خاویر ماریاس

با خرید کتاب قلبی به این سپیدی، سفری را آغاز می‌کنید که در آن، هر صفحه می‌تواند پرده از رازی تازه بردارد و هر واژه، شما را به تأملی عمیق‌تر درباره‌ی ماهیت حقیقت، روابط انسانی و قدرت زمان دعوت کند. دقت در برگردان لحنِ نویسنده، این کتاب را به یکی از بهترین ترجمه‌های مهسا ملک مرزبان تبدیل کرده است. انتشارات چشمه، با انتشار این کتاب از خاویر ماریاس، امکان آشنایی با یکی از مطرح‌ترین آثار ادبیات اسپانیا را فراهم کرده است.

جوایز و افتخارات کتاب قلبی به این سپیدی

• جایزه منتقدان روایت اسپانیایی در 1992
• جایزه ادبی بین‌المللی دوبلین 1997

نکوداشت‌های کتاب قلبی به این سپیدی

• کتابی درخشان و تأمل‌برانگیز. خاویر ماریاس در این اثر، با نگاهی نافذ و بی‌پروا، به کاوش در اعماقِ روانِ انسان و به‌ویژه رابطه‌ی ما با زمان می‌پردازد. در ابتدا، ورود به این کتاب برایم دشوار بود و چند ماهی آن را کنار گذاشتم؛ اما وقتی دوباره سراغش رفتم، زمان و حال‌وهوایِ مناسبی برایش پیدا کردم و یک‌نفس آن را خواندم. از آن زمان، داستان قبلی به این سپیدی بیشتر در من نفوذ کرده و تأثیرش ماندگار شده است؛ تجربه‌ای که واقعاً نادر است. (کاربر آمازون)
• این کتاب، داستانی نسبتاً منحصربه‌فرد داشت. در بخش‌هایی، جذاب و گیرا بود و در برخی موارد، لحنی طنزآمیز به خود می‌گرفت. بسیاری از ایده‌های مطرح‌شده در آن، جالب و تأمل‌برانگیزند. (کاربر آمازون)

کتاب قلبی به این سپیدی برای شما مناسب است اگر

• از خواندنِ رمان‌های مدرنِ اروپا با فضایی معمایی و فلسفی لذت می‌برید و به دنبالِ داستانی هستید که فراتر از روایتِ خطی، شما را به تأمل در لایه‌هایِ پنهانِ زندگی وادارد.
• به رازهایِ خانوادگی، پرسش‌هایِ اخلاقی و پیچیدگی‌هایِ روابطِ انسانی علاقه دارید.
• از سبکِ خاصِ خاویر ماریاس، با جملاتی بلند و فضایی درون‌گرایانه، استقبال می‌کنید.
• کتاب مرد است و احساسش یا کتاب فردا در نبرد به من بیندیش را خوانده‌اید و می‌خواهید داستان دیگری از نویسنده‌ی این آثار درخشان مطالعه نمایید.

در بخشی از کتاب قلبی به این سپیدی می‌خوانیم

اما تا همین چند ماه پیش نمی‌دانستم خاله‌ام، که ممکن بود هرگز خاله‌ام نشود، کمی بعد از بازگشت از ماه‌عسل خودش را کُشت، این را کاستاردویِ پسر به من گفت. او سه‌ سال از من بزرگ‌تر است و من او را از بچگی می‌شناسم، موقعی که سه‌ سال خیلی محسوب می‌شود، هر چند آن موقع تا جایی که می‌توانستم از او دوری می‌کردم و فقط او را که بزرگ‌تر بود تحمل می‌کردم. دوستی یا روابط کاری بین پدرهایمان گاهی باعث می‌شد پیش هم باشیم، هر چند او همیشه به بزرگ‌ترها نزدیک‌تر بود و به دنیای آن‌ها علاقه‌ی بیشتری نشان می‌داد تا من، انگار مشتاق بود بخشی از این دنیا را شکل بدهد و مستقل کار کند، یادم می‌آید بچه که بود بزرگ‌تر از سنش می‌زد یا یک آدم بزرگ سرخورده بود، مردی که محکوم بود سال‌ها در جسم نامتناسب یک پسربچه محبوس بماند و انتظار بیهوده‌ای را تحمل کند که کلافه‌اش می‌کرد.

در گفت‌وگوهای بزرگ‌ترها شرکت نمی‌کرد، اهل فضل‌فروشی نبود فقط گوش می‌کرد بیشتر انگار دچار تنشی مغموم بود که ربطی به سنش نداشت، و همین موضوع باعث شده بود همیشه هوشیار باشد، از پنجره بیرون را بپاید، مثل کسی که به دنیایی نگاه می‌کند که جلوِ چشمانش در جریان است اما اجازه‌ی ورود به آن را ندارد، مثل زندانی‌ای که می‌داند کسی منتظرش نیست یا چون خودش آن‌جا نیست دست به هیچ کاری نمی‌زند و زمانش به همراه دنیایی که به‌سرعت از کنارش می‌گذرد ناپدید می‌شود؛ این تجربه‌ی مشترک با افراد محتضر هم هست. همیشه وانمود می‌کرد که دارد چیزی را از دست می‌دهد و دردمندانه از آن باخبر است، از آن آدم‌هایی بود که می‌خواست در آنِ واحد چند زندگی را تجربه کند، چندتا باشد، نه محدود به یکی بودن؛ آدم‌هایی که از فکر اتحاد می‌ترسند.