معرفی و دانلود کتاب مارون

معرفی کتاب مارون

کتاب مارون به قلم بلقیس سلیمانی، رمانی است که در روایتی چندلایه و با تمرکز بر تجربه‌های فردی، از تأثیر تحولات اجتماعی و سیاسی بر زندگی روزمره‌ی افراد عادی می‌گوید. نویسنده در این کتاب نشان می‌دهد که چگونه مردم یک شهر کوچک در سال‌های آغازین انقلاب علاوه‌بر دست‌وپنجه نرم کردن با مشکلات زندگی شخصی، باید با تنش‌های حاصل از رخدادهای سیاسی نیز گلاویز شوند.

درباره‌ی کتاب مارون

رمان مارون با ماجرای زنی آغاز می‌شود که بچه‌ی هفت‌ماهه‌اش را به پشتش بسته و آمده تا شوهرش را از زن دیگری پس بگیرد. بلقیس سلیمانی این آغاز تکان‌دهنده و دردناک را بر پیشانی رمانش می‌گذارد تا از همان ابتدا مخاطب را درگیر داستانی کند که مبتنی بر یک واقعه‌ی تاریخی بزرگ است و در این مسیر خواننده را با شخصیت‌های مختلف کتاب نیز آشنا می‌کند.

کتاب مارون بلقیس سلیمانی، داستان و تاریخ را در هم می‌آمیزد و از این رهگذر، اثرات جریان‌های انقلابی و مناسبات قدرت را بر زندگی روزمره‌ی افراد عیان می‌کند. مردم مارون در طی سال‌های ابتدایی انقلاب در تب‌وتاب زیادی به سر می‌برند و هر نوع گرایشی در بین آن‌ها وجود دارد که همین موضوع باعث ایجاد اختلاف‌ها و کشمکش‌هایی داستان‌ساز می‌شود.

مارون؛ انعکاس یک انقلاب

شخصیت‌های مختلف رمان مارون، هر کدام به شکلی درگیر انقلابی شده‌اند که در کشور رخ داده است؛ به طوری که یکی از شخصیت‌های انقلابی داستان، محل اختفای یکی از خویشاوندانش را لو می‌دهد و از طرف دیگر خودش نیز ترور می‌شود. نویسنده همچنین از سایه‌ی سنگین مردسالاری بر زنان روستا می‌گوید که در طی آیینی جانکاه باید برای حفظ شوهران خود تلاش کنند.

بلقیس سلیمانی در خلال روایت سرگذشت مردم مارون، به واکاوی درونی یک جامعه‌ی کوچک دست می‌زند تا نشان دهد تغییرات سیاسی می‌توانند از سطح کلان به پنهان‌ترین گوشه‌های زندگی مردم عادی نیز رسوخ کنند. او داستانش را بر حول محور رابطه‌ی انسان با قدرت، تحولات اجتماعی و پیامدهای آن شکل می‌دهد؛ داستانی که در آن، انتخاب‌های هر فرد درواقع انعکاسی از فشارهای تاریخی و اجتماعی است.

روایت چندصدایی بلقیس سلیمانی

با مرور ماجرای آدم‌های داستان مارون، می‌توان رگه‌هایی از تعصب و زخم‌های تاریخی را نیز به چشم دید. بلقیس سلیمانی با قلمی روان و ریتمی تند مخاطب را به دل تنش‌های درونی و بیرون شخصیت‌های کتاب می‌برد و ریشه‌های این تنش‌ها را در ساختارهای اجتماعی، خانواده و مفاهیمی مثل هویت و عشق می‌یابد.

کتاب مارون نشر چشمه روایت انسان‌های معمولی در مواجهه با سیاست و تاریخ است که به بازاندیشی در مفهوم تاریخ و اثرات آن بر انسان معاصر می‌پردازد و به سهم خود شکاف میان روایت‌های رسمی تاریخی و تجربه‌ی زیسته‌ی مردم عادی را پر می‌کند.

پس اگر می‌خواهید با قلم بلقیس سلیمانی به میان مردمی بروید که هر کدام دنیایی از دغدغه و ماجرا را پیش رویتان می‌گذارد، با خرید کتاب مارون می‌توانید تجربه‌ی تازه‌ای را برای خود رقم بزنید.

کتاب مارون برای شما مناسب است اگر

• به مطالعه‌ی داستان‌ها و رمان‌های اجتماعی ایرانی علاقه دارید.
• از داستان‌گویی بلقیس سلیمانی لذت می‌برید.
• دلتان می‌خواهد داستانی بخوانید که با نگاه تازه‌ای به تاریخ انقلاب و تأثیرات آن نظر می‌اندازد.
• از رمان‌هایی که داستان را با مسائل اجتماعی و سیاسی تلفیق می‌کنند، استقبال می‌کنید.

در بخشی از کتاب مارون می‌خوانیم

یک‌بار هم برادرنخعی به عیادت خاتون آمد. زلیخا برادرنخعی را که دید، از اتاق بیرون رفت و تا صمد و او نرفتند، داخل نیامد. برادرنخعی برای خاتون کمپوت سیب و گلابی آورده بود. در تمام مدتی که در اتاق بود، سرش پایین بود و با صمد حرف می‌زد. خاتون او را که دید روسری‌اش را تا روی چشم‌هایش جلو کشید و برای اولین‌بار در چهره‌اش دقیق شد و پی برد برادرنخعی به نحو عجیبی به آقای سلاطوری شبیه است. برای همین هم بدنش گرم شد، ضربان قلبش بالا رفت و خونْ کاسه‌ی سرش را پُر کرد.

صمد اولین شکایت را برای دادالله جیغ‌جیغو نوشت که رعیت یکی از مالک‌های مارون بود و مالک بدون هیچ عذروبهانه‌ای وسط سال او را از کشت تابستانه منع کرده بود. دادالله جیغ‌جیغو نشست سر گودال و دادوبیداد راه انداخت. گفت حالا بچه‌هایش سر سیاه زمستان چه بخورند، وقتی سیب‌زمینی ندارند، لوبیا ندارند، نخود ندارند. گفت حتم بچه‌هایش از گرسنگی می‌میرند. اربابِ دادالله، آن‌طور که صمد فهمید، می‌خواست خودش زمین‌هایش را کشت کند و باز آن‌طور که دادالله می‌گفت شایع شده بود هر کس باید روی زمین خودش کار کند و ثمره‌ی زحمت خودش را به انبار ببرد. گفت مردم می‌گویند انقلابی‌ها این را وضع کرده‌اند. گفته‌اند باید زمین‌ها را تقسیم کرد بین کشاورزها و هر کس هر چه کاشت، تمامش مال خودش است. برای همین هم ارباب‌ها می‌خواهند خودشان روی زمین‌های‌شان کار کنند. ولوله‌ای در میان کشاورزهای مارون افتاده بود. صمد می‌نشست روی سنگ‌های اطراف گودال و به حرف‌های رعیت‌ها گوش می‌داد.
جریان را به الیاس گفت. به کلکی فکر می‌کرد که ارباب‌ها سوار کرده بودند و دنبال راه‌حلی بود. خیلی زود به راه‌حل رسیدند. اگر کسی دو سه سال روی زمینی کار کرده باشد آن زمین به طور خودکار به او می‌رسد، چرا که طبق احادیث و آیاتِ قرآن زمین مال کسی است که روی آن کار می‌کند. البته مالک حقیقی خداست، مُنتها بعد از خدا زمین به کسی می‌رسد که روی آن جان می‌کَنَد. الیاس آیه‌ی «لیس للانسان الا ما سعی» را بر پیشانی شکایت‌نامه نوشته بود و از حدیث «الزرع للزّارع و لو کان غاصبا» هم در متن استفاده کرده بود.