کتاب صلح قرآنی سوم: سوره مبارکه التکویر

کتاب صلح قرآنی سوم: سوره مبارکه التکویر اثر حسین جمشیدیان قلعه سفیدی، تلاشی است برای خوانشی متفاوت از یکی از تصویری‌ترین سوره‌های قرآن کریم. این کتاب، سوره التکویر را نه صرفا مجموعه‌ای از توصیفات و تصویرسازی‌هایی هولناک پیرامون قیامت، بلکه متنی منسجم، چندلایه و سرشار از پیوندهای زبانی، کیهانی و معنوی می‌داند؛ متنی که از «إِذَا الشَّمْسُ کُوِّرَتْ» آغاز می‌شود و تا آشکار شدن حقیقت عمل انسان امتداد می‌یابد.

درباره‌ی کتاب صلح قرآنی سوم: سوره مبارکه التکویر

حسین جمشیدیان قلعه سفیدی در کتاب صلح قرآنی سوم: سوره مبارکه التکویر می‌کوشد تفسیر سوره تکویر را از از سه بخش پیش ببرد: ریشه‌شناسی واژگان عربی، تاملات قرآنی و داده‌های اخترفیزیک جدید. بر همین اساس، واژه‌هایی مانند کورت، انکدرت، سیرت و کشطت تنها تعبیرهایی شاعرانه یا هشدارهای کلی در نظر گرفته نمی‌شوند، بلکه نشانه‌هایی از یک نظام معنایی دقیق‌اند که می‌توانند تصویری از فروپاشی کیهانی، مرگ ستارگان، دگرگونی زمین و آشکار شدن حقایقی پنهان ارائه کنند.

تفسیر سوره تکویر با نگاهی میان‌رشته‌ای

کتاب صلح قرآنی سوم اثر حسین جمشیدیان قلعه سفیدی با تکیه بر منابع لغوی، نشان می‌دهد که بررسی و تفسیر واژه‌های مختلف در قرآن می‌تواند افق‌های تازه‌ای برای فهم آیات بگشاید. در این نگاه، سوره تکویر تنها گزارشی از پایان جهان نیست، بلکه روایتی از نسبت انسان، طبیعت، تاریخ، عدالت و حقیقت است؛ روایتی که از دگرگونی خورشید و ستارگان آغاز می‌شود و به پرسش از مظلومیت، حسابرسی و حضور کامل اعمال انسان می‌رسد.

خرید کتاب صلح قرآنی سوم: سوره مبارکه التکویر برای تمامی افرادی که دوست دارند به درکی عمیق از سوره‌ها و واژه‌های قرآنی برسند، انتخابی عالی است. این کتاب به شما کمک می‌کند تا سوره التکویر را از دریچه‌های ادراکی تازه‌ای ببینید و معناهای یکسره تازه‌ای در آن پیدا کنید. این اثر توسط نشر فروغ سیمرغ منتشر شده است.

کتاب صلح قرآنی سوم: سوره مبارکه التکویر برای شما مناسب است اگر

• می‌خواهید پیوند میان واژگان قرآن، ریشه‌های لغوی عربی و مفاهیم کیهانی را دقیق‌تر دنبال کنید.
• به خوانش‌های میان‌رشته‌ای از قرآن، به‌ویژه در نسبت با اخترفیزیک، فلسفه و نشانه‌های قیامت علاقه‌مندید.
• به دنبال کتابی هستید که تأمل در قرآن را با پرسش‌های علمی، زبانی و معنوی درهم بیامیزد.

در بخشی از کتاب صلح قرآنی سوم: سوره مبارکه التکویر می‌خوانیم

کشتی که در افق دریا ناپدید می‌شود، نمونه‌ای کلاسیک از «خُنُوس» است. ناظر بر ساحل، تا زمانی که بادبان‌ها قابل رؤیت است، می‌داند که کشتی آنجاست. اما هنگامی که از دید ناظر پنهان می‌شود (یَخْنُسُ)، این پرسش همیشگی مطرح می‌شود: آیا کشتی فقط دور شده و از حدّ دید خارج شده (مثل ستاره که پشت افق می‌رود) یا اینکه غرق شده و در اعماق آبها پنهان گشته است (مثل شیطان که با ذکر خدا ناپدید میشود)؟

این دقیقاً همان حالتِ "آمدن و سپس ناپدید شدنِ مبهم" است که ما آن اشاره کردیم. واژه‌های عربی برگرفته از ریشه «خ ن س» به خوبی این دو وجه را پوشش می‌دهند:

کشتی در دریاست و ناظری بر ساحل. بادبانی بود و سپس نبود. نمی‌داند ناظر: به سفرش ادامه داد تا از افق گذر کرد؟ یا که در خودِ دریا، برای همیشه خنس کرد؟