کتاب و این گونه فناوری موشکی در ایران شکل گرفت - جلد اول: بررسی روند شکل‌گیری و توسعه سامانه‌های پدافندی زمین به هوا

کتاب و این گونه فناوری موشکی در ایران شکل گرفت - جلد اول، منبعی تخصصی برای آشنایی با مراحل شکل‌گیری و تکامل دانش تسلیحات موشکی ایران است. محمدرضا بابایی، بر اساس سابقه‌اش در نیروی هوایی، مسیر پرپیچ‌و‌خم دستیابی ایران به فناوری موشکی را از وابستگی کامل به واردات تا مرز خودکفایی و طراحی سامانه‌های بومی توضیح داده است.

درباره‌ی کتاب و این گونه فناوری موشکی در ایران شکل گرفت - جلد اول

کتاب و این گونه فناوری موشکی در ایران شکل گرفت - جلد اول، منبعی جامع برای کسب اطلاع از شکل‌گیری و توسعه‌ی سامانه‌های پدافندی زمین‌به‌هوا در ایران است. محمدرضا بابایی، افسر فنیِ مرکز مطالعات راهبردی نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران، با تکیه بر پیشینه‌ی ارزشمند خود در حوزه‌ی هوانوردی و دسترسی به اسناد فنی، مسیر تحول پدافند زمین‌به‌هوای کشور را از نخستین سامانه‌های وارداتی تا شبکه پیچیده‌ی لایه‌ای امروز، توضیح داده است.

کتاب و این گونه فناوری موشکی در ایران شکل گرفت - جلد اول، در سه فصل کلی تدوین شده است. در بخش نخست، اطلاعاتی کاملی درباره‌ی پرتابه‌ها و موشک‌ها را می‌خوانید. آشنایی با مفاهیم پایه‌ای پرتابه‌ها و موشک‌ها، پایه و اساس درک تمامی مباحث تخصصی بعدی را تشکیل می‌دهد. این مبانی به شما کمک می‌کند تا بدون نیاز به دانش تخصصی، با اصول علمی حاکم بر عملکرد سامانه‌های پدافندی آشنا شوید.

بدین ترتیب، هنگامی که در فصل‌های بعدی با جزئیات فنی سامانه‌های مختلف مواجه می‌شوید، تصویری روشن از سیر تحول فناوری موشکیِ ایران در ذهن شما شکل می‌گیرد.

درآمدی بر دانش موشکی ایران با محمدرضا بابایی

در بخش بعدی کتاب و این گونه فناوری موشکی در ایران شکل گرفت - جلد اول، فهرستی کامل از موشک‌های خریداری‌شده، قرار دارد. آشنایی با فهرست این موشک‌ها، این واقعیت را پیش‌روی شما می‌گذارد که فناوری موشکیِ ایران با خرید سامانه‌های خارجی آغاز شد؛ اما همین تجربه‌ی استفاده از سامانه‌های گوناگون، زمینه را برای شناخت نقاط قوت و ضعف آن‌ها و در نهایت، طراحی و ساخت سامانه‌های بومی فراهم کرد.

در واقع، خرید موشک نه هدف بلکه پله‌ای برای رسیدن به خودکفایی بود تا مهندسین ایرانی با تکیه بر دانش فنیِ به‌دست‌آمده از تعمیر و نگهداری این سامانه‌ها، گامی بلند در مسیر تولید سلاح‌های پدافندی مستقل بردارند.

در بخش پایانی جلد اول کتاب و این گونه فناوری موشکی در ایران شکل گرفت، فهرستی از دستاوردهای بومی پدافند هوایی کشور مطرح شده است. تولید این موشک‌ها و سامانه‌های پدافندی، نشانگر بلوغ و خودباوری مهندسان ایرانی در شکستن انحصار فناوری است. سامانه‌هایی مانند یا زهرا، میثاق، مرصاد، سوم خرداد و دزفول، هر یک نمادی از گامی است که ایران در مسیر استقلال پدافندی برداشته و حالا دیگر نه فقط مصرف‌کننده، که طراح و تولیدکننده‌ی سامانه‌های مدرن ضد موشکی است.

خرید کتاب و این گونه فناوری موشکی در ایران شکل گرفت - جلد اول و مطالعه‌ی آن، گامی مهم برای آشنایی با روند شکل‌گیری و توسعه‌ی سامانه‌های پدافندی زمین‌به‌هوا در ایران است.

کتاب و این گونه فناوری موشکی در ایران شکل گرفت - جلد اول برای شما مناسب است اگر

• در فکر خرید کتابی درباره‌ی تاریخ فناوری موشکی ایران هستید.
• به اطلاعات نظامی علاقه دارید و می‌خواهید با شکل‌گیری فناوری موشکی در ایران آشنا شوید.
• پژوهشگر سیاسی یا نظامی هستید و به دنبال منبعی برای آشنایی با پدافند هوایی ایران می‌گردید.

در بخشی از کتاب و این گونه فناوری موشکی در ایران شکل گرفت - جلد اول: بررسی روند شکل‌گیری و توسعه سامانه‌های پدافندی زمین به هوا می‌خوانیم

راکت‌های آتش‌زا از قرن چهاردهم میلادی در ایتالیا و آلمان استفاده شد، اما به دلیل انفجار در حین شلیک، پس از سال 1450، کاربرد آن‌ها در جنگ‌های سراسر اروپا محدود و به‌تدریج کنار گذاشته شد. البته استفاده از راکت در آسیای میانه ادامه یافت. برای مثال، اگرچه راکت‌های هندی دقت زیادی نداشتند و از لوله‌های آهنی با وزن 3 تا 5 کیلوگرم ساخته می‌شدند، اما به اندازۀ کافی برای تهدید نیروهای متجاوز بریتانیایی در هند مؤثر بودند. همین تأثیر مثبت راکت‌ها علاقه‌مندی ویلیام کانگریوی انگلیسی‌تبار را در مطالعۀ راکت‌ها برانگیخت. او موفق شد با توسعه و بهبود راکت‌های آتش‌زا بُرد آن‌ها را به 3 کیلومتر افزایش دهد.

همچنین در زمان ناپلئون همۀ ارتش‌های کشورهای اروپایی یگان پرتاب راکت داشتند. درنهایت فردی آمریکایی به نام ویلیام هال راکت پایدار چرخشی را در سال 1855 اختراع کرد. بر اساس اسناد و مدارک موجود و همچنین با ملاحظۀ اشیاء مختلف کشف‌شده از حفاری‌های آثار باستانی ایران می‌توان به این نتیجه رسید که ایرانیان از چندین هزار سال پیش، علاوه بر تسلط بر علوم پزشکی و سایر رشته‌های علمی، از دانش کشف و استخراج فلزات مختلف اعم از آهن، طلا، نقره و نظایر آن و نیز تکنیک ذوب و ریخته‌گری و ساخت آلیاژها آگاهی و تبحر داشته‌اند. از بررسی مجسمه‌ها و تندیس‌های فلزی انسان‌ها و حیوانات، چهارپایان و پرندگان محرز می‌گردد که صنعتگران ایرانی دوران باستان حتی در حوزۀ ریخته‌گری دقیق فلزات گران‌بها که امروزه بخشی از فنّاوری پیشرفته محسوب می‌شود نیز تبحر و تخصص داشته‌اند.