نقد، بررسی و نظرات کتاب بلندیهای بادگیر - امیلی برونته
4.2
20 رای
Fatima
۱۴۰۵/۰۵/۲۰
00
داستان برخلاف تصور همه از ژانر عاشقانه کلاسیک، اصلا یه داستان عاشقانه گوگولی با پایان خوش نیست که بگیم بریم سراغش یکم حالمون خوب بشه برعکس امیلی برونته به نظرم به بهترین شکل بخش دارک عشق رو بیان کرده و به نظر خودمم عشق ممکنه به جنون برسونه آدم رو که خب اکثر شخصیت های این کتاب هم عقده هایی داشتن که منشا همشون عشق جنون آمیز بود و خب کلا داشتن سر هم عقده گشایی میکردن اینکه امیلی برونته از این زاویه دید به عشق نگاه کرده خیلی قابل احترامه برام ولی حس میکنم یکم یکنواخت پیش میرفت و یه جاهاییش دیگه خیلی کند میشد بجز اینا اثر خوب و فاخریه که ترجمه مناسبی هم داشت، بهترین ترجمه مال آقای رضا رضایی هستش ولی این ترجمه هم قابل قبوله
واقعاً داستان قشنگی داره اونقدر گیرا و جذاب هست که تو داستان غرق میشی و باهاش زندگی می کنی ولی جاهایی از داستان بیش از حد کشدار هست ولی درکل کتاب جذابی هست داستان در مورد پسر بچه ای سیاه پوست هست که مردی اونو پیدا می کنه و به خونه اش می بره و سرپرستیش رو به عهده میگیره پسر بچه عاشق دختر مردی که سرپرستی رو به عهده گرفته میشه و دختر هم همچنین این بین دختر برای اینکه آسیبی به این پسر جوان وارد نشه و باعث اختلاف بین برادرش و معشوقه اش نشه با یکی دیگه ازدواج می کنه و این میشه آغاز یک نفرت و انتقام که پسر سیاه میگیره
سبک نوشته های امیلی برونته عاشقانه و کلاسیکه بسیار کتاب گیرا و جذابیه. بخش هایی از کتاب هست که اخلاق و روحیات شخصیت های داستان کلافه کنندست ولی خب این هم بخشی از زندگیه. خواننده رو به خوبی اسیر و پایبنده داستان میکنه تا نخونیش آروم نمیگیری. این پیگیر بودن، ویژگی مهم قلم نویسندست که این کتاب هم مستثنا نیست.