معرفی و دانلود کتاب پریزادان درخت سیب

معرفی کتاب پریزادان درخت سیب

سرزمین بدون دختر، سرزمینی غمگین است! کتاب پریزادان درخت سیب، نوشته‌ی سید نوید سید علی اکبر با همین تصویر آغاز می‌شود. سال‌ها است که در این سرزمین نه دست کوچکی عروسکی را در آغوش گرفته، نه گیسویی در باد تاب خورده و نه زیبارویی با موهای رها در چمن‌ها دویده است. نبود دختران، نبود لطافت و زندگی است و امید پادشاه در میانه‌ی این خاموشی در یک درخت سیب معجزه‌گر خلاصه می‌شود؛ درختی که میوه‌هایش نه سیب، که پری‌اند.

درباره‌ی کتاب پریزادان درخت سیب

ماجرای کتاب پریزادان درخت سیب سیدنوید سیدعلی‌اکبر با دریافت سه سیب جادویی آغاز می‌شود؛ سیب‌هایی که قرار است دخترانی از جنس نور و زیبایی به دنیا بیاورند و جهان را دوباره کامل کنند. اما دزدیده شدن سیب‌ها توسط دیوی سیاه، این امید را به تعویق می‌اندازد و قهرمان را به دل تاریکی می‌فرستد. از همین‌جا روایت به جای آن‌که صرفاً یک قصه کودکانه باشد، به سفری اسطوره‌ای تبدیل می‌شود.

شازده خورشید باید از چاه پایین برود، با دیوها بجنگد، پریزادها را آزاد کند و در نهایت از جهان زیرین دوباره به جهان بالا بازگردد. زبان ساده و تصویرپردازی لطیف کتاب پریزادان درخت سیب نوشته‌ی سید نوید سید علی اکبر، باعث می‌شود که روایت برای نوجوانان و حتی بزرگسالان، جذاب و خواندنی باشد. هرچه داستان پیش می‌رود، سفر شازده خورشید رنگی اسطوره‌ای‌تر به خود می‌گیرد و از یک ماجراجویی بیرونی به سفری برای شناخت خویشتن تبدیل می‌شود.

اسطوره و خیال در پریزادان درخت سیب

سید نوید سید علی اکبر با مهارتی چشمگیر، عناصر کهن‌الگویی را در قالبی تازه و امروزی بازآفرینی می‌کند. او درخت سیب را تحت عنوان پلی میان جهان بالا و جهان زیرین به تصویر کشیده و از این طریق پیوندی میان خودآگاه و ناخودآگاه می‌سازد. هر بار نزدیک شدن قهرمان به این درخت، در حقیقت نزدیک شدن او به لایه‌های عمیق‌تری از حقیقت وجودی‌اش است.

درخت در کتاب پریزادان درخت سیب سید نوید سید علی اکبر تنها یک عنصر فانتزی نیست؛ ریشه‌هایش در جهان زیرین فرو رفته و شاخه‌هایش در جهان بالا گسترده شده‌اند؛ درست مانند سفری که شازده خورشید باید طی کند تا از تاریکی به روشنایی برسد. در ادامه، سه باغ جادویی، سه دیو، سه پریزاد، خیانت برادران، نبرد با اژدها، یاری سیمرغ و بازگشت قهرمان، همگی ساختار کلاسیک «سفر قهرمان» را شکل می‌دهند.

با خرید کتاب پریزادان درخت سیب سیدنوید سیدعلی‌اکبر و غرق شدن در فانتزی سرشار از رنگ و رمز آن، خواننده وارد جهانی می‌شود که در آن هر گام قهرمان، دری تازه از شگفتی را می‌گشاید. روایت از دل یک کمبود آغاز می‌شود (نبود دختران)؛ اما خیلی زود به سفری پرپیچ‌و‌خم بدل می‌شود که در آن شازده خورشید باید از تاریکی چاه تا روشنای جهان بالا راهی طولانی را طی کند. این مسیر تنها مجموعه‌ای از نبردها و خطرها نیست؛ بلکه زنجیره‌ای از آزمون‌های اخلاقی، احساسی و اسطوره‌ای است که شخصیت او را شکل می‌دهند.

دانلود کتاب پریزادان درخت سیب نشر افق، به تمامی کودکان، نوجوانان و بزرگسالان علاقه‌مند به جهان‌های خیال‌انگیز، فرصت ورود به یکی از دلنشین‌ترین بازآفرینی‌های قصه‌های ایرانی را می‌دهد. این کتاب با تکیه بر ریشه‌های اسطوره‌ای و در عین حال نگاهی تازه و معاصر، تجربه‌ای می‌سازد که هم حس نوستالژی قصه‌های مادربزرگ را دارد و هم ریتم پرکشش یک فانتزی مدرن را.

کتاب پریزادان درخت سیب برای شما مناسب است اگر

• به دنبال یک داستان تخیلی و فانتزی هستید که کودک، نوجوان و بزرگسال از آن لذت ببرند.
• داستان‌های کودکانه و مصور که در آن‌ها ردپای اسطوره‌های کهن و قصه‌های نوستالژیک دیده می‌شود را می‌پسندید.
• سایر آثار سید نوید سید علی اکبر را خوانده‌اید و قلم این نویسنده برای شما جذاب بوده است.

در بخشی از کتاب پریزادان درخت سیب می‌خوانیم

شازده‌خورشید روی پله‌­ها نشست و به فکر فرو‌رفت. دستِ آخر گفت: «همین دیوی که این بالاست. با ابر اومد سیب منو دزدید وقتی بکشمش، خاکستر می‌شه و توی خاکسترش طلا و جواهره. شاخ داره مثل گاو، یه پریزاده مثل ماه نشسته کنارش. عشقش به پریزاده‌­ی سیب بود که خر شد و راز شیشه­‌ی عمرش رو لو داد. آره. جوابش می‌شه همین دیوی که این بالاست.»

غلام سیاه کنار رفت و در آهنی باز شد. پشت در، حوض‌خانه‌ای بود کاشی­‌های سبز هزاران کبوتر سفید، که کنارِ آب به خوابِ نازی فرو‌رفته بودند. شازده‌خورشید، چشم چرخاند لای کبوترها و کبوتری را پیدا کرد که پای چپش می­‌لنگید. کبوتر را کشت و از سنگدانش، شیشه­‌ی عمر دیو را بیرون کشید.

شیشه­‌ی عمر دیو را که شکست، کوهی از خاکستر به برکه‌­ی اشک‌های دیو ریخت و آب برکه را سیاه کرد. لای خاکسترها، دیوچه‌ای از طلا کز کرده بود و مثل ابر بهار گریه می­‌کرد. اشک‌هاش مرواریدهای سفید و سیاهی می­‌شدند و روی صخره می‌چکیدند.

شازده‌خورشید مانده بود و پریزاده­‌ی درخت سیب و باغی که آرام‌آرام پژمرده می ­شد.

غلام سیاه گفت: «من‌رو آزاد کن ارباب، تا بگم چه‌جوری بری بالا رو زمینِ خودت؟»

شازده‌خورشید گفت: «مگه من اسیرت کرده بودم بچه، که می‌گی آزادت کنم؟ تو آزادی، هر جا دلت خواست برو.»

قربونت برم، ارباب. سه شب دیگه دوتا قوچ می‌آن تو باغ، با هم شاخ به شاخ می‌­شن. یکی سیاهه، یکی سفید. اگه سوار قوچ سفید بشید، می‌­ره بالا روی زمین. اما اگه سوار قوچ سیاه شدید، می‌ره هفت طبقه زیرِ زمین. همین و همین.