نقد، بررسی و نظرات کتاب شبی که او را از دست دادیم - لورا دیو

هم سرگرم کننده بود هم آموزنده. شخصیت اصلی یعنی نورا رو خیلی دوست داشتم. یه دختر مستقل و کمی مغرور ولی به شدت باهوش! گریز به گذشتههاش هم خوب بود فقط از مدلی که معما حل شد زیاد خوشم نیومد چون میتونست جالبتر باشه. توصیفاتش خیلی خیلی تصور میشد احساس میکنم همه اون مکانها رو با چشم خودم دیدم.

من همه‌ی کتابهای لارا دیو رو خوندم. سبکش رو می‌پسندم. این کتاب هم سبک خاص هنری داشت، چون شخصیت‌های اصلیش معمار بودند. به خصوص برای معمارها فکر می‌کنم خیلی جالب باشه.

روایت چند لایه‌ای که آروم میخزه زیر پوستت. حال و هوای هنری و معماری رو با یک داستان جنایی تلفیق کرده. هنوز به پایانش نرسیدم ولی تا اینجا خیلی خوشم اومده

اگه خیلی فن داستانهای جنایی هستین باید بهتون بگم که این کتاب از نظر پیچیدگی به مثلا رمانهای مک لادن نمیرسه ولی قشنگه و بیشتر عاشقانه اس من دوس داشتم

کتاب بدی نبود ولی کمی خسته کننده بود، میخواستم تا آخرش بخونم ولی روند داستان خیلی بدون هیجان بود

ترجمه بد و نامفهومه. کتاب رو نیمه‌کاره رها کردم. از حدس زدن معنای جملات، خسته شدم.

خیلی طولانی و کشدار و بدون هیجان با نا مفهوم‌ترین ترجمه

خیلی کتاب روان و قشنگی بود.

کتاب قشنگیه جذاب و سرگرم کننده