کتاب پارچ شیشه‌ای: کتاب هشتم مجموعه داسی دایناسی

«وقتی شیشه می‌شکنه نباید از جات تکون بخوری دایناسور کوچولو!»... ناصر کشاورز در کتاب پارچ شیشه‌ای، با قصه‌ای مصور و رنگارنگ به بچه‌ها یاد می‌دهد که چطور مراقب خودشان باشند و وقتی شیشه‌ای در نزدیکشان می‌شکند، از جایشان تکان نخورند تا یک بزرگتر همه‌جا را تمیز کند.

درباره‌ی کتاب پارچ شیشه‌ای

موقعیت‌های زیادی در زندگی وجود دارد که می‌توانند برای یک بچه خطرناک باشند؛ به خصوص اگر والدین از قبل به کودکشان یاد نداده باشند که در مواجهه با چنین موقعیت‌هایی باید چطور رفتار کند. ناصر کشاورز در مجموعه کتاب‌های «داسی دایناسی» که در جهت آموزش رفتاری کودکان طراحی شده‌اند، با داستان‌هایی مصور و شیرین که نثر و نظم در آن‌ها ترکیب شده، این موقعیت‌ها را برای بچه‌ها توضیح می‌دهد و با زبان کودکانه به آن‌ها یاد می‌دهد که در چنین وضعیتی باید چه کار کنند. کتاب پارچ شیشه‌ای هشتمین مجلد از این مجموعه، هم‌اکنون پیش روی شما قرار دارد.

در کتاب شعر پارچ شیشه‌ای ماجرای روزی را می‌خوانیم که داسی دایناسی مشغول بازی با مرغابی عروسکی‌اش بود و متوجه شد خودش و مرغابی‌اش، خیلی تشنه هستند. برای همین هم به آشپزخانه رفت و پارچ شیشه‌ای را پر از آب کرد تا با خودش به اتاق بیاورد. پارچ شیشه‌ای پر از آب خیلی سنگین شده بود و دست‌های کوچک داسی، توان حمل آن پارچ و دوتا لیوان را به صورت هم‌زمان نداشت. ناگهان پارچ و لیوان‌ها از دست داسی رها شد و همه‌جا پر از خرده شیشه شد...

مامان با صدای شکستن شیشه خودش را به داسی رساند و وقتی دید همه‌جا خیس و پر از خرده شیشه شده، از داسی خواست تا از جایش تکان نخورد. او باید می‌رفت و جارو و خاک‌انداز می‌آورد تا بتواند شیشه‌ها را تمیز کند. وقتی مامان رفت، داسی که حوصله‌اش سر رفته بود نوک پا نوک پا راه افتاد تا از بین شیشه‌ها رد شود که ناگهان یک تکه شیشه‌ی کوچک و تیز، پایش را زخمی کرد...

شعر کودکانه‌ی پارچ شیشه‌ای کاری از انتشارات هوپاست.

کتاب پارچ شیشه‌ای برایش شما مناسب است اگر

• به دنبال قصه‌ای مصور و رنگارنگ برای بچه‌های 4 تا 7 ساله هستید.
• دوست دارید به فرزندتان راه‌های مراقبت از خودش را یاد بدهید.

در بخشی از کتاب پارچ شیشه‌ای: کتاب هشتم مجموعه داسی دایناسی می‌خوانیم

داسی‌دایناسی صاف سر جایش ایستاد.
مامی‌دایناسی جارو و خاک‌انداز را برداشت و خرده‌شیشه‌ها را جارو کرد.
داسی گفت:
«مامان جونم، ببخشید!
که پارچتو شیکستم
دسته‌ش که خیس آب بود
سُرسُری شد تو دستم»