کتاب ابر فیلی: کتاب هفتم مجموعه داسی دایناسی

«مداد به دست راه نرو دایناسور کوچولو!»... ناصر کشاورز در کتاب ابر فیلی، قصه‌ی دایناسور کوچولویی را تعریف می‌کند که خیلی سربه‌هواست و همیشه حرف‌های پدر و مادرش را فراموش می‌کند. از این قصه یاد می‌گیریم که چرا مداد هم می‌تواند وسیله‌ای خطرناک باشد و نباید با مداد در دست، این طرف و آن طرف رفت یا بدوبدو کرد!

درباره‌ی کتاب ابر فیلی

در کتاب ابر فیلی که هفتمین مجلد از مجموعه کتاب‌های «داسی دایناسی» ناصر کشاورز است، دوباره به سراغ این بچه دایناسور سبز سربه‌هوا می‌رویم که هر بار با گوش ندادن به حرف بزرگترها به دردسر می‌افتد! داسی دایناسی باید چیزهای زیادی در زندگی یاد بگیرد و تجربیات ساده و کودکانه‌اش را در این مجموعه با زبان شعر و تصاویر رنگارنگ با بچه‌ها به اشتراک می‌گذارد.

در کتاب ابر فیلی ماجرای روزی را می‌خوانیم که خانواده‌ی دایناسی مهمان داشتند. قرار بود خاله برای دیدنشان بیاید و داسی آن‌قدر خوشحال بود که دلش می‌خواست یک هدیه به خاله بدهد. هیچ هدیه‌ای بهتر از یک نقاشی جذاب نبود اما داسی نمی‌دانست که دقیقاً باید چه چیزی را نقاشی کند. برای همین هم پشت پنجره رفت تا با دیدن طبیعت، الهام بگیرد و یک موضوع برای نقاشی پیدا کند.

خودش بود! داسی در آسمان یک ابر دید که به شکل بزغاله درآمده بود! او تلاش کرد تا با مداد سفید ابر را نقاشی کند، اما مداد سفید روی کاغذ سفید دیده نمی‌شد. او دوان‌دوان به آشپزخانه رفت تا از مادرش بپرسد که چطور می‌شود یک ابر سفید را نقاشی کرد، اما مادر با دیدن او اول تذکر داد که راه رفتن و بدتر از آن، دویدن با یک مداد تیز در دست، می‌تواند خیلی خطرناک باشد...

کتاب ابر فیلی با همت انتشارات هوپا روانه‌ی باز شده است.

کتاب ابر فیلی برای شما مناسب است اگر

• مایلید قصه‌ی مصور و آموزنده‌ای به کودک 4 تا 7 ساله‌ی خود هدیه دهید.
• به دنبال کتاب شعر کودکانه‌ای هستید که احتیاط کردن و مراقبت از خود را به بچه‌ها یاد بدهد.

در بخشی از کتاب ابر فیلی: کتاب هفتم مجموعه داسی دایناسی می‌خوانیم

داسی دایناسی بدو رفت پیش مامی دایناسی و گفت:
«مامان! ببین مدادم
مشکلی داره یا من؟
ابر می‌کشم تو دفتر
دیده نمی‌شه اصلاً!»
مامی دایناسی گفت: «خب! وایسا تا بگم! اول اینکه یادت باشد وقتی مداد توی دستت است، راه نروی و بدو بدو هم نکنی! نوک مداد تیز است. اگر خدا نکرده زمین بخوری، می‌رود توی چشمت».
«باشه مامان، من دیگه
راه نمی‌رم با مداد
حالا بگو چجوری
ابر بکشم، دربیاد؟»
مامی دایناسی گفت: «دفتر سفید، مداد سفید. معلوم است که دیده نمی‌شود»