قبل از خرید نظرات را خوندم و برای خرید شک کردم چون من رمانهای روسی که گوش میدادم اسامی روی اعصابم بود و اینجاهم دوستان از اسامی شاکی بودناما این کتاب و بن مایع اصلی به هیچ وجه به اسامی ارتباط نداره میتونید اسامی را نادیده گرفت و از جوهر اصلی کتاب لذت برد و آموخت
به نظرم خیلی جالب نیومد از اون انتظاری که از یک همچین عنوانی داشتم چیزی توش ندیدم البته همه اش را هم نخوندم یکم خوندم بیشتر افسانه هایی بود که خیلی خیلی ضعیف تر از افسانه ها خودمون بود من دوست داشتم یک کتاب از شیوه ها تلاشگر در فرهنگ ژاپن ببینم که ندیدم
کتابی " سبک ژاپنی " یک کتاب تاریخی نیست بلکه کتابی در زمینه مدیریت هستش اونم به دیدی تاریخی و با اشاره به گذشته درخشان ژاپن در تاریخ. برای هرکسی که در حال و هوای رسیدن به موفقیت و یا ساختن چیزی و یا کاری هستش خیلی خوبه.
به شخصه عاشق فرهنگ و شیوه مدیریت ژاپنی ها هستم. روشهای مدیریت در غالب داستانهای کوتاه و آموزنده بیان شده است. خواندن این کتاب را در آرامش و در حالی که چای سبز می نوشید توصیه می کنم.
نویسنده سعی کرده مطالب آموزنده در قالب داستان مطرح کند ولی متاسفانه ضعیف عمل کرده بهتر بود به جای کاربرد اسامی از القاب استفاده میشد هم بهتر در خاطر میماند و هم ذهن دگیر اسامی عجیب و طولانی نمیشد
اینقدر اسمای ژاپنی توش میگه که آدم نمیدونه چی به چی یا کی به کیه
با اینکه صدای آقای زرآبادی پور رو خیلی دوس دارم ولی متاسفانه کتاب رو نپسندیدم بخاطر اسمای ژاپنی بیش از حد و پیچیدگی متن
بنظرم واقعا قشنگ بود، ولی اسمها خیلی پیچیدهاش میکردن و ایکاش ترجمه کامل تر بود، مثلا کامی یعنی خدا، و باید خدا ترجمه میشد نه کلمه کامی گفته بشه، ولی در کل آموزنده بود