انگار نویسنده برای مدتها تلاش کرده تفکرات پراکنده خودش رو در قالب کلی جملات فلسفی و گنگی بنویسه و در آخر اینارو در قالب یک داستان درآورده. یجورایی هم انگار از کتاب وقتی نیچه گریست ایده گرفته چون منو یاد اون کتاب انداخت. روند داستان خوب و سرگرم کننده بود ولی جملات خیلی گنگ و نامفهوم بودند. لحن راوی زیاد برای من جذاب نبود مجبور شدم با یک و نیم برابر سرعت نرمال گوش بدم. برای کسانی که به جملات فلسفی علاقه دارن کتاب خوبی میتونه باشه.
این کتاب مناسب افرادی هست که واقعا به کتاب خواندن و گوش دادن علاقه مند هستند. پایان داستان همانی بود که انتظارش را داشتم. برای روحیات من و نتیجه گیری از اخلاق بعضی از آدمها گویای واقعی این داستان و این حقیقت است.... سپاس از نویسنده محترم
راوی صدای خوبی نداشت و هر که او را انتخابیده بگمانم به او قالب شده، اما کتاب و داستان خوب است و انسان می تواند بخوبی تصویر سازی ذهنی کند من بتازگی به این اثر گوش می سپارم امید آنکه هر آنچه می اندیشم صحیح و درست از کار در آید.