کتاب صوتی جزیره‌ی مثنوی: داستان عارف و پادشاه و انکار فیلسوف

کتاب صوتی جزیره‌ی مثنوی: داستان عارف و پادشاه و انکار فیلسوف نوشته‌ی علیرضا شریعتی که از داستان‌های مثنوی معنوی مولانا جلال الدین محمد بلخی اقتباس شده، شامل دو داستان کوتاه است که هر یک،‌ پندی از مکتب مولوی را به شنونده می‌آموزند.

درباره‌ی کتاب صوتی جزیره‌ی مثنوی: داستان عارف و پادشاه و انکار فیلسوف

قریب به هشتصد سال است که عالمیان، از خرد و دانش کیمیاگونه‌ی مولوی بهره می‌برند و از دریای حکمتش، مروارید صید می‌کنند. این موهبت ارزشمند که به ایران‌زمین عطا شد و به فخر عالم ادب و حکمت و فلسفه بدل گردید، در مثنوی معنوی‌اش هزاران درس و پند اخلاقی به نوع بشر داده که تا صدها سال بعد نیز، از سکه نمی‌افتند. علیرضا شریعتی اما در مجموعه کتاب‌های «جزیره‌ی مثنوی» تلاش کرده تا این دُر گران‌بها را به زبان امروزی درآورد و آن‌ها را با تفسیر و توضیحات ساده، برای نسل امروزی نیز قابل‌درک کند.

کتاب صوتی جزیره‌ی مثنوی: داستان عارف و پادشاه و انکار فیلسوف، شامل دو قصه‌ی کوتاه دیگر از مثنوی است. در قصه‌ی اول، ماجرای پادشاهی را می‌شنویم که از سر خیر و کرم، به عارف پیشنهاد می‌دهد تا هر چه دلش می‌خواهد از او بخواهد تا برایش فراهم کند. اما عارف پاسخ هوشمندانه‌ای به او می‌دهد و او را از این کار منع می‌کند...

در قصه‌ی دوم؛ یعنی انکار فیلسوف، ماجرای مردی فیلسوف‌مآب را می‌شنویم که به آیه‌ای از قرآن مبنی بر توانمند بودن خداوند پوزخند می‌زند و وقتی می‌شنود که در آیه نوشته «اگر آب در زمین فرورود، تنها خداوند قادر است تا آن را دوباره به شما برگرداند.»، جواب می‌دهد که «در این صورت با بیل و کلنگ زمین را می‌کنیم و آب را بیرون می‌آوریم». وی شب‌هنگام خواب عجیبی می‌بیند؛ خوابی که در آن شخص قدرتمندی چنان به صورتش می‌کوبد که هر دو چشمش کور می‌شود...

کتاب صوتی جزیره‌ی مثنوی: داستان عارف و پادشاه و انکار فیلسوف کاری از نشر صوتی نوین کتاب گویاست. این کتاب را با صدای خود علیرضا شریعتی می‌شنوید.

کتاب صوتی جزیره‌ی مثنوی: داستان عارف و پادشاه و انکار فیلسوف برای چه کسانی مناسب است؟

این کتاب را به دوست‌داران مثنوی و ادبیات تعلیمی پیشنهاد می‌دهیم.

در بخشی از کتاب صوتی جزیره‌ی مثنوی: داستان عارف و پادشاه و انکار فیلسوف می‌شنویم

یکی از پادشاهان به عارف وارسته‌ای گفت: «چیزی از من بخواه و احسانی طلب کن تا آن را برایت برآورده سازم.» عارف وارسته گفت: «ای شاه، آیا از این گفتاری که من می‌کنی شرم نداری؟ چرا که من آزادم و تو اسیر. من چه از تو بخواهم؟ که من دو بنده‌ی بسیار حقیر دارم که با همه‌ی حقارتشان بر تو، با همه‌ی شاهی‌ات، حکومت می‌کنند.»