کتاب صوتی صراط: دیداری تازه با سوره حمد

سوره‌ی حمد یا فاتحة‌الکتاب مفاهیم بنیادینی را در خود گنجانده که یکی از مهم‌ترین آن‌ها صراط است. در کتاب صوتی صراط: دیداری تازه با سوره حمد، علی صفایی حائری این سوره را تفسیر می‌کند و معنای صراط مستقیم و مراحل قرار گرفتن در آن را می‌کاود. وی برای شرح این مفهوم از سایر سوره‌ها نیز بهره‌ می‌گیرد. این اثر در گروه کتاب‌های تفسیر قرآن قرار دارد.

درباره‌ی کتاب صوتی صراط: دیداری تازه با سوره حمد

سوره‌ی حمد معروف به امّ‌الکتاب، اولین سوره‌ی قرآن است که با تعمق و تفکر در آن می‌توان به عبودیّت و توحید رسید. علی صفایی حائری در کتاب صوتی صراط: دیداری تازه با سوره حمد این سوره‌ را تفسیر می‌کند و فرازهای آن را شرح می‌دهد.

به عقیده‌ی علی صفایی حائری مفهوم عبودیت از همه‌ی مفاهیم خدمت، ریاضت، عبادت و شهادت برتر است. عبودیت صراط مستقیم است و باقی همه سبیل هستند که باید به صراط متصل شوند. وی از خلال این بحث به کسانی توجه می‌کند که دنبال گمشده‌ای هستند و به آن‌ها توصیه می‌کند که سال‌ها باید در مسیر عبودیت تلاش کنند تا در صراط مستقیم قدم بردارند و گمشده‌ی خود را پیدا کنند. در کتاب صوتی صراط: دیداری تازه با سوره حمد، نویسنده توضیح می‌دهد که برای رسیدن به مرحله‌ی عبودیت باید مراتبی را طی کرد. ابتدا باید از خلوت شروع کرد تا زمینه‌ی ارزیابی در انسان آماده شود.

علی صفایی حائری برای شرح مفهوم عبودیت به سایر سوره‌های قرآن نیز می‌پردازد و بخشی از کتاب را به سوره‌ی ابراهیم اختصاص می‌دهد. وی فصل‌های مجزایی از کتاب صوتی صراط: دیداری تازه با سوره‌ی حمد را به مفاهیم تعقل، جهاد، اعتصام و استعانت اختصاص می‌دهد و هریک را مراحلی می‌داند که برای دست یافتن به صراط مستقیم باید پیمود.

کتاب صوتی صراط: دیداری تازه با سوره حمد را انتشارات لیله‌القدر با صدای نجم‌الدین شریعتی (Najmeddin Shariati) در اختیار علاقه‌مندان قرار داده است.

کتاب صوتی صراط: دیداری تازه با سوره حمد برای چه کسانی مناسب است؟

این کتاب صوتی برای کسانی که به تفسیر قرآن، به‌ویژه تفسیر سوره‌ی حمد علاقه‌مند هستند،‌ مناسب است.

در بخشی از کتاب صوتی صراط: دیداری تازه با سوره حمد می‌شنویم

در سوره‌ی ابراهیم که فکر ما را کمک می‌کند تا حضور او را در تمامی آیه‌ها ببینیم، ما با آیه‌هایی روبه‌رو هستیم که او را در تمامی زندگی ما جای می‌دهد. از آنجا که ما سطحی می‌گذریم و خلوتی و عمقی نداریم، این‌ها برایمان عادی است. برایمان تازگی ندارد، ولی هنگامی که دقّت می‌کنیم، به زحمت می‌افتیم. آیه‌ها می‌گویند این آب که تو نوشیدی و سیراب شدی، این آتش که تو را سوزاند، این کشتی که تو را راه برد، این‌ها را، این سیرآبی و سوزش و بردن را، همه‌اش من کردم. ابراهیم است که می‌گوید «هو یُطعمنی و یَسقین و اذا مَرضتُ فهو یشفین». سیراب شدن و سیر شدن و سلامتی یافتن را از او می‌بیند. تو می‌شنوی که خدا همه‌ی هستی را پر کرده تا به آنجا که جایی برای کسی و چیزی نیست.