داستان تخیلی هست، من نپسندیدم. نویسنده سعی کرده از"سایه"شخصیت اصلی داستانیه فرد بی نقص وخوب نمایش بده، که زیادی اغراق آمیزه. یه جایی از داستان"سایه"قبول کرد که فرزند "منصور"به دنیا بیاره. بعد گفته شد صیغه عقد جاری شد و بعدشم صیغه طلاق؟ مگه زن حامله میتونه قبل از به دنیاآوردن بچه ش طلاق بگیره؟؟ کاش قبل از نوشتنداستان با یه کارشناس مشورت میکردن.
خیلی ایده آلیست بود اونم در فرهنگی مثل ایران. پدر و دختر کارهایی رو انجام دادن و تابو شکنی کردن اما خیلی بزرگنمایی شده دود از خوبیهای بک فرد که بنظر من نوعی اختلال محسوب میشد کارهای در برای خوشبختی دیگران و رنج کشیدن خودش