نمیدونم چرا تو ایران نویسندهای نیست که بتونه یک داستان پر کشش پر از تعلیق و معما مثل نویسندههای انگلیسی یا آمریکایی خلق کنه؟ با این که نویسندههای بزرگی در کشور داریم که در ژانرهای دیگه شاهکارهای زیادی خلق کردن ولی حداقل من هنوز نتونستم یک اثر پر کشش در ژانر معمایی، پلیسی، جاسوسی پیدا کنم؟ تو این کتاب هم بیشتر نویسنده میخواست به تقلید از نویسندههای بزرگ در این سبک یه اثر خلق کنه که متاسفانه کار جالبی از کار در نیامده، آسمون ریسمونهای زیاد، پر گویی در مورد ظاهر افراد، از این شاخه به اون شاخه پریدن و نواقص دیگه باعث شده کتاب خیلی جالبی نباشه
برای یه داستان ایرانی بد نبود ولی ان چنان که باید درگیر کننده نبود و اتفاق جالبی نمیوفتاد و فقط اول کتاب یه صحنه جنایی داشت اصلا کنجکاوی ادمو فعال نمیکرد