کتاب داستان رویان را خواندم و به همه علاقهمندان به علم و پیشرفت و البته وطن پرستی پیشنهاد میکنم این کتاب را بخوانید. با این کتاب شاید بهتر بفهمیم چه بودیم و چه شدیم. با ذوق و شوق دکتر کاظمی، به آینده امیدوار شدم، با ناراحتی ایشان برای سقط رویانا غصه خوردم و با نگرانیهای دکتر بهاروند برای سلولهای بنیادی رویانی من نیز نگران شدم. همره با همه کسانی که پای تابلو جدید پژوهشگاه رویان ایستاده دست زدند، اشک شوق ریختم و در آخر از مرگ ناباورانه دکتر کاظمیِ خستگی ناپذیر اندوهگین شدم. به قول یکی از دوستان دهه پنجاه شهید کاظمی نمیتوان ابراز دلتنگی نکرد، منی که یکسال پس از خاموش شدن وجود پر برکت شهید کاظمی تازه متولد شدم و ایشان را حتی ندیدم، با خواندن خاطرات رویان و دکتر کاظمی دلتنگ شان شدم.
امید است که همه ما جوانان ادامه دهنده راه دکتر کاظمی در خدمت به ایران عزیزمان باشیم.
داستان رویان روایتی از تلاش و کوشش بی دریغ دکتر سعید کاظمی است که در آن بطور مختصر نحوه رشد و نمو مجموعه رویان را بیان مینماید و در کل کتاب خوب و آموزندهای میباشد ولی اگر خود دکتر این کتاب را نگاشته بودند و بصورت خاطره نویسی بود قطعا جذابیت بیشتر و مطالب آموزنده تری را در بر داشت. در هر صورت ضمن تشکر از ناشر و خواننده محترم این کتاب را توصیه مینمایم.
این کتاب درباره یک الگو عالی از یک دانشمند، وطن پرست، مسلمان حقیقی و یک جنگنده در جبهه های مختلف است. او از بهترین نمونه های یک انسان موفق در عصر ماست.
امید است که همه ما جوانان ادامه دهنده راه دکتر کاظمی در خدمت به ایران عزیزمان باشیم.