نقد، بررسی و نظرات کتاب صوتی بیابان تاتارها - دینو بوتزاتی

از آن دسته رمان هایی است که ظاهرش درباره یک دژ مرزی و انتظار برای دشمنی خیالی است، اما در ژرفای خود، سرگذشت عمر انسان را روایت می کند. قهرمان داستان، جیووانی دروگو، با آرزوی افتخار و شکوه نظامی وارد دژ باستیانی می شود؛ جایی که گمان می کند اقامتش کوتاه خواهد بود، اما سال ها و سپس تمام زندگی اش را در انتظار حادثه ای می گذراند که هرگز آن گونه که باید فرا نمی رسد. بزرگ ترین دستاورد رمان، تبدیل «انتظار» به یک شخصیت نامرئی است. بوتزاتی نشان می دهد که زندگی همیشه با شکست های بزرگ نابود نمی شود؛ گاهی در سکوت، در تعویق های پیاپی و در امید بستن به فردایی که مدام عقب می رود، فرسوده می شود. بیابان روبه روی دژ، تنها یک جغرافیا نیست؛ نمادی از آینده ای مبهم و آرزوهایی است که انسان همه چیز خود را به پای آن ها می ریزد.نثر کتاب ساده اما عمیق است و همین سادگی، بار فلسفی اثر را سنگین تر می کند. فضای دژ، با آن سکون وهم آلود و تکرار روزها، احساس خفگی و پوچی را به خواننده منتقل می کند. هرچه داستان پیش می رود، این پرسش پررنگ تر می شود که آیا دروگو قربانی سرنوشت است یا اسیر انتخاب های خودش؟ پایان رمان نیز از درخشان ترین بخش های آن است؛ جایی که دروگو سرانجام با حقیقتی تلخ روبه رو می شود: زندگی منتظر کسی نمی ماند. شکوهی که تمام عمر در جست وجویش بود، درست زمانی از راه می رسد که دیگر توان بهره بردن از آن را ندارد. با این حال بوتزاتی پایان را به یأس مطلق نمی سپارد؛ در واپسین لحظات، نوعی وقار و آشتی با سرنوشت در شخصیت دروگو دیده می شود که به اثر رنگی انسانی و تأمل برانگیز می بخشد.بیابان تاتارها رمانی است درباره گذر زمان، فریب امیدهای دوردست و بهای سنگینی که انسان برای تعویق زندگی می پردازد.

کتاب بیابان تاتارها رمانی است که بر اساس انتخاب دوراهی‌های زندگی نوشنه شده. است. شخصیت اصلی داشتان، جوانی دروگو، جوانی است که عاشق دختری شده و می‌خواهد زندگی تشکیل دهد، از طرفی دیگر او باید خدمت سربازی را در دژی دور افتاده بگذراند که برای مقابله با حمله احتمالی تاتارها بنا شده است. قلعه، جایی فراموش شده و جدا از جهان و لذت هایش است. سایر افسران قلعه از تمام لذات دنیوی دست شسته‌اند و این سوالی است که دروگو در بدو ورود برایش مطرح می‌شود: آن‌ها در قبال سرکوب این غرایض، چه دستاوردی خواهند داشت! او به قلعه می‌رود و پس از مدت کوتاهی به این نتیجه میرسد که می‌خواهد که هر طور شده چهار ماه بعد آن جا را ترک کند، اما… گویی… نیرویی ناشناخته و اسرارآمیز علیه بازگشت او به شهر، درونش به طغیان با عقل او برمی خیزد. آیا راهی که او انتخاب می‌کند تحت تاثیر ملال قلعه است؟! از نظر من نویسنده قصد داشته که با طرح این داستان، نگاه انسان به زندگی را نقد کند؛ چگونه زندگی و جوانی مان به باد می‌رود؛ چگونه خود را بدون ابنکه حتی بفهمیم، فریب می‌دهیم؛ چگونه زمان سپری میشود؛ چگونه فرصت سوزی می‌کنیم؛ چه می‌شود که ما میمانیم و حسرت ها…. داستان روایت هر روزه ملال و روزمرگی است. بیابان تاتارها داستانی درباره انتظار است، انتظاری که حاصلی جز تنهایی، درد و مرگ ندارد.

دیشب کتاب «بیابان تاتارها» رو تموم کردم. اول از همه بگم یکی از دوستان نوشته بود چون بیشتر شخصیت های این کتاب نظامی ان، بهتر بود راوی آقا باشه. من تا وسط های کتاب باهاشون موافق بودم، مخصوصاً وقتی خانمِ راوی سعی می کرد لحن مردهای نظامی رو تقلید کنه. اما از اون بگذرم اجرای خانم متین بختی واقعاً عالی بود. ترجمه ی آقای سروش حبیبی هم بی نظیر بود؛ روایتی شاعرانه و درعین حال فلسفی ساخته که عمق متن رو چند برابر می کنه. خودِ کتاب متنیه بسیار عمیق و فلسفی. باید با حوصله و دقت خوندش. کتابی سراسر درباره ی معنای زندگی و این واقعیت که آدمی زاد چطور روزمرگی رو تکرار می کنه، عمرش رو در پوچی می گذرونه و آخرِ کار، بی هیچ حاصل، دنیا رو ترک می کنه. و جالب این جاست که حتی با خواندن چنین کتاب هایی هم، تلنگر واقعی رو نمی خوریم. انگار راه نجاتی از این سبک زندگی وجود نداره. این اولین کتابی بود که از دینو بوتزاتی می خوندم. از ادبیات ایتالیا هم تا حالا جز چند کار از اوریانا فالاچی چیزی نخونده بودم، ولی این یکی واقعاً به دلم نشست. حتماً پیشنهاد می کنم بخونیدش.

این کتاب یه جور حس تلخِ منتظر موندنه؛ اون مدل انتظاری که تهش هیچی نیست، ولی نمی‌تونی ولش کنی.
دروگو، شخصیت اصلی، مثل خیلی از ماهاست که فکر می‌کنیم یه اتفاق بزرگ قراره بیفته، یه روز خاص، یه لحظه‌ی طلایی... ولی اون لحظه هیچ‌وقت نمیاد.
قلعه‌ای که توش خدمت می‌کنه، یه نماد از زندگیه؛ یه جای خشک، بی‌روح، ولی پر از امیدهای پوچ.
تاتارها؟ اصلاً معلوم نیست وجود دارن یا نه، ولی همه منتظرن بیان. مثل خیلی از آرزوهایی که فقط تو ذهنمونن.
کتاب یه جور تلنگره؛ می‌گه اگه زیادی صبر کنی برای یه چیز نامعلوم، ممکنه کل عمرتو بذاری پای هیچی.
لحنش آرومه، ولی زیر پوستش یه غم عمیق جریان داره؛ از اون غم‌هایی که یواش‌یواش آدمو می‌خورن.
در نهایت، «بیابان تاتارها» یه داستان درباره‌ی آدم‌هایی‌یه که زندگی‌شونو صرف انتظار کردن می‌کنن، و آخرش می‌فهمن که زندگی همون لحظه‌هایی بود که داشتن منتظر می‌موندن.

درباره فایل صوتی: خوانش و اجرا خیلی خوب بود خانم بختی خیلی خوب تونستند حس و حال افراد رو در موقعیتهای مختلف به شنونده القا کنند اما موسیقی ابتدا و انتها و گاهی در وسط فایل خیلی طولانی بود که خسته کننده میشد. درباره کتاب: از تشبیه ها و استعاره ها خیلی خوب استفاده بود که نشون دهنده توانایی نویسنده هست جزییات خیلی کامل گفته شده طوری که انگار شنونده خودش در اون موقعیت قرار داره. موضوع داستان هم که روایت اکثر ما ادم هاست که همیشه فکر میکنیم برای انجام کارها وقت هست و خیلی از کارامون رو به تعویق می ندازیم و از طرفی گاهی بخاطر آرزوهای واهی خیلی از فرصتهای واقعی رو از دست میدیم و در نهایت زمانی متوجه میشیم که دیگه فرصتی نیست و ما میمونیم و عمر رفته و افسوس و پشیمانی...

واقعا عجیبه؟! مدتها منتظره صوتی شدن این کتاب بودم و وقتی اومد با توجه به عدم شناخت از روای با شک و تردید گرفتمش.. اما.!! واقعا چرا یک همچین کتابی که در یک فضای سورئال شدیدا مردانه در حال سپری شدنه و اکثر شخصیتها مردان مستبد و نظامی هستن باید با صدای یک خانم خوانده بشه؟!! حس و حال رو نابود کرده!! خودتون کتابها رو گوش نمیدید؟! البته صدا بسیار عالی و خوش لحنه اما برای پادگان نظامی تمام دیالوگها مثه التماس شده واقعا حیف. اگر براتون فضاسازی مهم نیست دانلود کنید.
من که فعلا به همینم قانعم و دارم گوش میدم اما اینقدر کتاب با راویان خانوم ندید همه کتابها نمیشه راویشون خانوم باشه

درود به کتابراه عزیز و کتابخونای محترم،
این اولین کتابی بود که از این نویسنده میخونم و خوشحالم که اولین اثری که خوندم انقد خوب بوده، و چه خوبتر ترجمه شده، من تو نظرات دیدم که دوستان از راوی برای این کتاب که فضای خشک و مردونه داره راضی نبودن، اما به نظرم حتی ایشونم خوب بودن،
چقدر جالب که نه فضا و نه زمان داستان امروزی نیست، با این حال خیلی عالی برای خواننده از دست دادن فرصت‌های زندگی رو تداعی کرده بودن، به شدت توصیه میکنم، قطعا ارزش حداقل یک بار شنیدن رو داره این اثر زیبا...

کتابی پر از استعاره‌های ادبی زیبا و ریتمی کاملا یکنواخت بدون توجه به نویسنده کتاب کاملا خواهی فهمید که یک نویسنده قدیمی اینرا نوشته است برای کسانی که تازه کتاب خواندن را شروع کرده‌اند اصلا توصیه نمیکنم اما بسیاری از کتاب بازها عاشق ریتم کند با ارایه‌های ادبی زیبا هستند گویی در هر کدام از این ارایه‌ها لذت وصف ناپذیری می‌برند که این کتاب دقیقا مخصوص این افراد هست

کتابی بسیار عالی در توصیف عمیق «پوچی». اگر فلسفه و نگاه اگزیستانسیال رو دوست دارید، این کتاب برای شما لذت بخش و تفکربرانگیزه. هرچند در عمق داستان میشه اون رو نمادین در نظر گرفت، اما در همان سطح اولیۀ داستان همه‌چیز به خوبی درهم‌تنیده است.

زندگی ما اغلب در انتظار اتفاقی می‌گذرد که خیال می‌کنیم مهم‌ترین فرصت عمر است، اما این انتظار خود تبدیل به تباهی می‌شود.
ادامه مسیر ما را به بکت می‌رساند.
م. عجم

شنیدن این کتاب را من به دوستان جوان بیشتر توصیه میکنند از‌ یه سنی به بعد هم ذات پنداری است ولی جوانان هنوز فرصت دارند به قول کامو برای زندگیتان معنا بیافرینند

چه قدر قشنگ و زیبا بود مدت‌ها بود کتابی مثل این نخونده و نشنیده بودم. انتظار بیهوده و گرانی لحظات رو قشنگ توی این کتاب متوجه میشوید. کتابراه ممنونم.

درود بر همگی زحمت‌کشان. کتاب خیلی خوبی بود حیف و صد حیف که دیر خوندمش. 27 سال به امید بهتر شدن کار کردم و زندگی نکردم و در آخر هیچ و...

من خیلی وقت پیش این کتاب رو خوندم ولی حسش رو یادم بود انقد که مجداا. رفتم گوش کردم واقعا مترجم تاثیر داره روی کتاب

بسیار لذت بردم و حتما پیشنهاد میکنم بخونید. اوایل کتاب ممکنه کمی خسته کننده باشه ولی ارزشش رو داره.

کتابی که برای هر سلیقه‌ای مناسب نیست و فقط آرایه‌های زیبای ادبی را در خود گنجانده است

قلعه همون زندگی پوچ انسان و آروزها بیهوده‌اش هست. چقدر خوب بیان شده در این کتاب

ترجمه سروش حبیبی از نشر ماهی، ارائه هم از ماه اوا! همه گزینه‌های جذابیت رو داره

رمان بی نظیر و خوانش دقیق و همگام با روایت

غم انگیز و نا امید کننده، به دنبال امیدی واهی

خوانش، لحن و صداسازی گوینده صحیح و درجه یک بود.

عالی و بی نظیر 👌🏻 در انتخابش شک نکنید.

واقعا لذت بخش بود