کتاب صوتی پرنده‌ی گرفتار و باغبان طمع کار

بازنویسی ساده‌سازی‌شده و منثور یکی از حکایت‌های شیرین مثنوی معنوی برای کودکان. جعفر ابراهیمی در کتاب صوتی پرنده‌ی گرفتار و باغبان طمع کار ماجرای باغبانی را روایت می‌کند که یک روز تصمیم می‌گیرد پرندگان باغ خود را صید کند. اما با شکار پرنده‌ای زیبا، ماجرا شکل‌وشمایل دیگری به خود می‌گیرد.

درباره‌ی کتاب صوتی پرنده‌ی گرفتار و باغبان طمع کار

ادبیات کلاسیک پارسی با وجود گذشت قرن‌های متمادی نزد مخاطبان حرفه‌ای و علاقه‌مندانِ صرف ادبیات بی‌اعتبار نشده است. ردّ گذر زمان بر این آثار نه‌تنها سبب فراموشی آن‌ها نگردیده است، بلکه همچون قالی کهنه‌ای آن‌ها را از ارزشی منحصربه‌فرد و یکتا برخوردار کرده است. مثنوی معنوی نیز یکی از گنجینه‌های غنی ادبیات پارسی است که با گذشت چندین سده از سرایش آن، هنوز هم دستمایه‌ی خلق آثار اقتباسی بسیاری در ادبیات و هنر قرار می‌گیرد که کتاب صوتی پرنده‌ی گرفتار و باغبان طمعکار یکی از آن‌هاست.

مؤلفان و هنرمندان بسیاری هریک در سبک‌های متنوع و با رویکردی منحصربه‌فرد، کوشیده‌اند از ابیات و حکایات مثنوی معنوی جهت خلق آثاری ارزشمند برای بزرگسالان و کودکان بهره بگیرند. جعفر ابراهیمی متخلص به شاهد نیز در این شمار قرار دارد و در کتاب صوتی پرنده‌ی گرفتار، یکی از حکایات معروف مثنوی معنوی را برگزیده است و آن را در قالب بازنویسی منثور و شیرینی برای کودکان فراهم کرده کرده است.

داستانِ حکایت کتاب صوتی پرنده‌ی گرفتار و باغبان طمع کار از این قرار است: باغبانی صاحب باغی سرسبز و پرمیوه است که پرندگان زیبا و خوش‌آواز بر شاخسار درختان سربه‌فلک کشیده‌ی آن لانه کرده‌اند. تا این که یک روز باغبان تصمیم می‌گیرد برای پرندگان دامی بگذارد تا آن‌ها را شکار و از گوشتشان غذایی لذیذ مهیا کند. او در نهایت موفق می‌شود پرنده‌ای را به دام خود بیندازد. اما این پایان ماجرا نیست و وقایعی که در ادامه رقم می‌خورد، این حکایت کوتاه را به داستانی شنیدنی بدل می‌کند.

نشر صوتی سماوا با همکاری انتشارات مدرسه این اثر را با صدای ایلیا وخشور تهیه و منتشر کرده است.

کتاب صوتی پرنده‌ی گرفتار و باغبان طمع کار برای چه کسانی مناسب است؟

کودکانی که در سنین دبستان هستند، مخاطبان اصلی کتاب صوتی پرنده‌ی گرفتار و باغبان طمع کار به شمار می‌روند.

جعفر ابراهیمی را بیشتر بشناسیم

این نویسنده و شاعر ایرانی در سال 1330 در روستای حور متولد شد. سال 1385 بود که جعفر ابراهیمی (Jafar Ebrahimi) فعالیت خود را در حوزه‌ی کودک و نوجوان آغاز کرد و پنج سال بعد به کانون پرورش فکری کودک و نوجوان منتقل شد. او تاکنون بیش از 150 کتاب برای گروه‌های سنی گوناگون تألیف کرده که می‌توان از میان آن‌ها به آواز پوپک، آسمان ابری نیست، پلی به سوی شعر و در کوچه‌های خیس اشاره کرد.

تخلص جعفر ابراهیمی، شاهد است و او موفق شده افتخارات و جوایز متعددی را از جمله لوح زرین کانون، دیپلم افتخار، کتاب برگزیده شورای کودک، دریافت نشان درجه یک ادبیات و جایزه‌ی بنیاد البرز، دریافت کند.

با جلال‌الدین محمد بلخی بیشتر آشنا شویم

جلال‌الدین، خداوندگار، مولانا خداوندگار، مولوی، مولانا، مولوی رومی و ملای رومی همگی القاب جلال‌الدین محمد بلخی (Rumi) است که در قرن هفتم در شهر بلخ متولد شد. پدرش محمدبن حسین خطیبی معروف به بهاءالدین ولد از بزرگان صوفیه بود که از او با لقب سلطان العلماء نیز یاد می‌کنند.

مولوی در بلخ (افغانستان فعلی) متولد شد اما به دلیل حمله‌ی مغول‌ها در نوجوانی به قونیه (ترکیه امروزی) مهاجرت کرد. همین موضوع امروزه محل بحث و جدال بسیاری بین ایران، افغانستان و ترکیه شده است چرا که هر سه‌ کشور، مولانا را میراث فرهنگی کشور خود به حساب می‌آورند اما درواقع شخصیت و اشعار این شاعر بزرگ فراملیتی و فراقومیتی است و این عارف را نمی‌توان محدود به کشور یا قومیتی خاص دانست؛ او و اندیشه‌هایش جهانی هستند و محدود کردن این اشعار به یک کشور خاص ظلم و جفا در حق اندیشه‌های مولانا به حساب می‌آید. سرانجام مولانا در سال 672 هجری قمری در قونیه وفات یافت.

تخلص مولوی در اشعارش، خاموش، خَموش و خامُش است و از این عارف بزرگ فارسی زبان آثار متعددی در قالب نثر و نظم به یادگار مانده که مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از: دیوان غزلیات یا کلیات شمس، فیه ما فیه، رباعیات، مجالس سبعه، مکتوبات.

در بخشی از کتاب صوتی پرنده‌ی گرفتار و باغبان طمع کار می‌شنویم

پرنده‌ی کوچک و زیبا ناگهان به زبان آمد و گفت: «ای باغبان مهربان که با درخت‌ها مهربانی، مرا خوب نگاه کن. ببین چقدر کوچکم. من گوشت زیادی ندارم که تو بخواهی کبابش کنی و بخوری. همه‌ی تن من پر و بال است، با استخوان‌های ریز. من حتی یک لقمه‌ی کوچک هم نمی‌شوم برای تو.» باغبان کمی فکر کرد. بعد گفت: «همان یک لقمه‌ی کوچک هم خوب است. چون من خیلی گرسنه‌ام. یک لقمه‌ی کوچک بهتر از هیچ است.» پرنده گفت: «پیشنهادی دارم.» باغبان پرسید: «چه پیشنهادی؟» پرنده گفت: «اگر تو مرا آزاد کنی که بروم، من هم در عوض سه‌تا پند باارزش به تو می‌دهم. این سه‌تا پند آنقدر باارزشند که اگر به آن‌ها عمل کنی تا زنده‌ای به دردت می‌خورند.» باغبان کمی فکر کرد و بعد پرسید: «سه‌تا پند؟ پندهای تو به چه درد من می‌خورند؟ تو پرنده‌ی خیلی کوچکی هستی. حتماً پندهایت هم کوچک و بی‌ارزشند.» پرنده گفت: «برای آن که بدانی نصیحت‌ها و پندهای من تا چه اندازه پرارزشند، حاضرم پند اول را همین حالا بگویم. همین حالا که در دست تو اسیرم. اگر از پندم خوشت آمد مرا آزاد کن.»