سلام. عالی عالی عالی
این کتاب به قدری شیوا و ریز بینانه عوامل ایجاد واقعه تاسف بار عاشورا را به نمایش گذاشته این کتاب نشان دهندهی نتیجه غفلت مردم از راهی بود که نبی اکرم صلوات الله علیه ترسیم کرده بود. به واقع به زیبایی به رشته تحریر درآورده. حضرت رسول که جانم فدای او و خاندانش باد از روی مهر ورزی و ایجاد اتحاد مسلمین به طُلقا توجه مینمود ولی بعد از رحلت ایشان این توجه به اتحاد مسلمین به صورتی افراطی ادامه پیدا کرد به حدی که زیرکی و مکار بودن آل سفیان رو نادیده گرفتند و به این قوم ناسپاس مناصب حساس رو عطا کردند و آل سفیان هم از این اتفاق نهایت سواستفاده رو کردند و از هر فرصتی برای قدرت گرفتن استفاده کردند. تا جایی که اسلام را به مرز نابودی کشاندن. تا اینکه یزید با حمله به مدینه النبی و هتک حرمت به مسجد النبی و کشتار بیش از هفت هزار نفر از انصار و مردم بیگناه و تجاوز به نوامیس مسلمین در نبرد حُره شعر معروف خود مبنی بر انتقام جنگ بدر را سرود. اگر غفلت و خواب زدگی و حماقت مردم نبود عاشورا به وقوع نمیرسید و امروز جهان اسلام یکپارچه بود و وضعیت تمام مسلمانها اینطور اسفناک نمیشد.
دوستان این کتاب ارزشمند رو حتما بخونید که نکتههای جالب توجه بسیاری داره. مخصوصا نکتهای بود که در باب زیاد بن سمیه که معاویه با بدنام کردن پدر خود به زنا (عجیب بود واقعا) این شخص رو برادر خودش کرد و نامش را به زیاد بن ابی سفیان تغییر داد تا بتواند این شخص رذل رو کنار خودش داشته باشه. جالب بود برام. زیاد بن عون یا همان زیاد بن سمیه از یاران امیرالمومنین علی علیه السلام بود که با نقشه معاویه به او پیوست و یکی از جلادان معاویه شد و عبیدالل
با عرض سلام وخسته نباشید.
تاریخ صدر اسلام همیشه از بازههای مهم تاریخ جهان بوده که متاسفانه بدلیل گره خوردن با مذاهب، فرقهها و اعتقادات اقوام مسلمان خیلی شفاف به آن پرداخته نشده. اما این کتاب نه بصورت جامع اما تا حد امکان به نظرم بیطرفانه و مبنی بر وقایع حقیقی نثر شده. ممنون از نویسنده کتاب
کتابی بسیار روان هم از لحاظ نویسندگی آقای اداک و هم صدای دلنشین آقای خلیلی.
در این کتاب موادری ذکر کرده شده بود که قبل نشنیده بودم مثل قضیه استحاله زیاد بن ابیه یا قیام حره.
لطفا از صدای آقای خلیلی برای کتابهای دیگه هم استفاده کنید.
ممنونم عالی بود، در جایی در این کتاب امام حسین ع خطاب به عمر سعد گفته چندان از گندم عراق نحواهی خورد، که به نظرم درستش این است که امام در خطابه به عمر فرموده دانهای از گندم ری را نخواهی خورد.
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی جَعَلَنَا مِنَ الْمُتَمَسِّکِینَ بِوِلاَیَهِ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ وَ الْأَئِمَّهِ عَلَیْهِمُ السَّلاَمُ
این کتاب خیلی تکان دهندس عالی بود راوی هم عالی بود
کتاب بسیار خوبی بود. از منظر سیاسی و اجتماعی تاریخ را ورق زده و به واقعه عاشورا رسیده است. حکومت امویان و به خصوص سیاستهای معاویه را به خوبی بیان نموده است.
این کتاب به قدری شیوا و ریز بینانه عوامل ایجاد واقعه تاسف بار عاشورا را به نمایش گذاشته این کتاب نشان دهندهی نتیجه غفلت مردم از راهی بود که نبی اکرم صلوات الله علیه ترسیم کرده بود. به واقع به زیبایی به رشته تحریر درآورده. حضرت رسول که جانم فدای او و خاندانش باد از روی مهر ورزی و ایجاد اتحاد مسلمین به طُلقا توجه مینمود ولی بعد از رحلت ایشان این توجه به اتحاد مسلمین به صورتی افراطی ادامه پیدا کرد به حدی که زیرکی و مکار بودن آل سفیان رو نادیده گرفتند و به این قوم ناسپاس مناصب حساس رو عطا کردند و آل سفیان هم از این اتفاق نهایت سواستفاده رو کردند و از هر فرصتی برای قدرت گرفتن استفاده کردند. تا جایی که اسلام را به مرز نابودی کشاندن. تا اینکه یزید با حمله به مدینه النبی و هتک حرمت به مسجد النبی و کشتار بیش از هفت هزار نفر از انصار و مردم بیگناه و تجاوز به نوامیس مسلمین در نبرد حُره شعر معروف خود مبنی بر انتقام جنگ بدر را سرود. اگر غفلت و خواب زدگی و حماقت مردم نبود عاشورا به وقوع نمیرسید و امروز جهان اسلام یکپارچه بود و وضعیت تمام مسلمانها اینطور اسفناک نمیشد.
دوستان این کتاب ارزشمند رو حتما بخونید که نکتههای جالب توجه بسیاری داره. مخصوصا نکتهای بود که در باب زیاد بن سمیه که معاویه با بدنام کردن پدر خود به زنا (عجیب بود واقعا) این شخص رو برادر خودش کرد و نامش را به زیاد بن ابی سفیان تغییر داد تا بتواند این شخص رذل رو کنار خودش داشته باشه. جالب بود برام. زیاد بن عون یا همان زیاد بن سمیه از یاران امیرالمومنین علی علیه السلام بود که با نقشه معاویه به او پیوست و یکی از جلادان معاویه شد و عبیدالل