من از خوندن ارباب زمان یه حس عجیب گرفتم حس اینکه چقدر تو زندگی دنبال کنترل زمان بودم، در حالیکه خود زمان اصلاً قابل کنترل نیست. داستانش ساده بود اما پر از معنا نه شعاری، نه سنگین، ولی دقیقاً همون چیزی که باید تو لحظهی درست میشنیدم. برام جالب بود که چطور میشه از دل یه قصهی کوتاه، اینقدر تلنگر گرفت. این کتاب یه جور دعوت آرومه به اینکه یه لحظه وایسی، نفس بکشی، و بپرسی واقعاً دارم زندگی میکنم، یا فقط دارم میگذرم؟
اگه اهل فکر کردن به زمان، مرگ، یا معنای زندگی باشی، این کتاب میتونه یه نقطهی شروع خوب باشه نه با جواب، بلکه با سوالای درست.
قبل از هرچیز آنچه که کتاب را شنیدنی میکند خوانش عالی راوی و انتخاب موسیقی میباشد. اما موضوع کتاب و روش نگارش آن بسیار ملال آور میباشدو به هیچ عنوان قابل مقایسه با آثار قبلی آلبوم نمیباشد. ودرنهایت حرف خاصی برای گفتن ندارد. تمام کتاب در همین جمله خلاصه میشود که قدر زمان را بدانید.
اگه اهل فکر کردن به زمان، مرگ، یا معنای زندگی باشی، این کتاب میتونه یه نقطهی شروع خوب باشه نه با جواب، بلکه با سوالای درست.