کتاب صوتی مینگ لینگ

استفن کازگرو در کتاب صوتی مینگ لینگ داستان آموزنده‌ی خرس پاندایی را شرح می‌دهد که در جنگلی سبز کنار پرنده‌ها زندگی می‌کند؛ اما همیشه از دست سروصدای آن‌ها شاکی است. تا این که یک روز طوطی قرمز سر راه مینگ لینگ سبز می‌شود و به او درس مهمی می‌دهد؛ درسی درباره‌ی پذیرش و زندگی مسالمت‌آمیز.

درباره‌ی کتاب صوتی مینگ لینگ

در سرزمین‌های دوردست آسیا، جنگلی بود به نام «پاندا پاینز». این جنگل درست وسط یک جزیره‌ی شگفت‌انگیز قرار داشت که به آن می‌گفتند: «جزیره‌ی خوشبختی» درخت‌های جنگل حتی در سردترین روزهای زمستان هم سرسبز بودند و به‌خاطر همین پرنده‌های زیادی می‌آمدند تا در آن‌جا زندگی کنند. اما جنگل فقط خانه‌ی پرنده‌ها نبود. یک خرس پاندای کوچولو به‌نام مینگ لینگ (Ming Ling) هم در آن جا زندگی می‌کرد.

پاندا کوچولو در زندگی عاشق دو چیز بود: یکی این که غذای موردعلاقه‌اش یعنی میوه‌ی درخت کاج و بامبو بخورد، و دیگری این که توی رخت‌خواب گرم و نرمش ساعت‌ها چرت بزند. هیچ چیز به‌اندازه‌ی سروصدای پرنده‌ها مینگ لینگ را عصبانی و کلافه نمی‌کرد. او با این همه سروصدا نمی‌توانست بخوابد. اما مگر می‌شد جلوی سروصدا و آواز آن‌همه پرنده را گرفت؟

استفن کازگرو (Stephen Cosgrove) نویسنده‌ی این داستان زیبا و آموزنده است، یگانه حیدرنژاد آن را به فارسی ترجمه کرده و نشر آوارسا آن را در قالب کتاب صوتی برای شما آماده کرده است.

کتاب صوتی مینگ لینگ برای چه کسانی مناسب است؟

این کتاب صوتی و داستان آموزنده را به کودکان 5 تا 8 سال پیشنهاد می‌کنیم.

با استفن کازگرو بیشتر آشنا شویم

در سال 1974 وقتی استفن نتوانست ناشری پیدا کند که کتاب‌هایش را آنطور که او می‌خواهد منتشر کند، انتشارات سرندیپیتی را تأسیس کرد و به‌عنوان نویسنده، ناشر و مدیر فروش در آن مشغول به کار شد. در سال 1978 او شرکت انتشارات نوپای خود را با شرکت دیگری ادغام نمود و تلاش‌های خود را بر روی نویسندگی متمرکز کرد. بعدها استفن کازگرو او بیش از 70 کتاب در انتشارات سرندیپیتی منتشر کرد و تعداد بی‌شماری داستان فانتزی مبتنی بر ارزش‌های اخلاقی نوشت. کازگرو تا به امروز بیش از 300 کتاب نوشته است.

در بخشی از کتاب صوتی مینگ لینگ می‌شنویم

پرنده‌های بیشه‌زار گاهی بیشتر از سهم خودشون غذا برمی‌داشتن و تمام دونه‌های کاجی که مینگ لینگ عاشقشون بود رو می‌خوردن. بعد هر کدوم روی شاخه‌ی درختی می‌نشستن و با تموم وجود و از ته حنجره‌هاشون زیر آواز می‌زدن.

جوونور کوچولو هم که هیچ چیز رو توی دنیا بیشتر از چرت صبحگاهی دوست نداشت فریاد می‌زد: «انقدر سر و صدا نکنین موجود‌های مزاحم.»

اون دلش می‌خواست بدون هیچ مزاحمی راحت استراحت کنه اما این کار همیشگیِ پرنده‌ها بود و دست بردار نبودن.

توی یکی از روز‌های بهاری که هوا گرم و مطبوع بود، پاندای ‌خابالو به سختی چشم‌هاش رو باز کرد چون خورشید وسط آسمون بود و با قدرت تمام می‌تابید.

مینگ لینگ: «اووم چه روز کسل‌کننده‌ای، بهتره به ادامه‌ی خوابم برسم.»

اما همون لحظه پرنده‌ها با صدای بلندی شروع به آواز خوندن کردن. اون‌ها بال و پر‌هاشون رو به هم ‌زدن و بلندترین صدا و هیاهویی که تا به حال شنیدین رو از خودشون درآوردن. موجود سیاه و سفید از خواب شیرین و عمیقش بیدار شد و چشم‌های خوابالوش رو با بدخلقی مالید و گفت: «از اینجا برین پرنده‌های مزاحم!»