نقد، بررسی و نظرات کتاب صوتی عادت می‌کنیم - زویا پیرزاد

عالی بود کتاب‌های زویا پیرزاد فقط یه بدی دارند که بعد از تمام کردن کتاب چنان خواننده را در داستان فرو می‌برد که تا مدتها از نقش شخصیت داستان نمی‌تونی بیرون بیای من این کتاب وکتاب‌های دیگه خانم پیرزاد رو بارها و بارها می‌شنوم وخسته نمیشم

عادت میکنیم. بله این داستان با صدای خوب خانم معتمدآریا حس خوبی به من داد. البته همزاد پنداری زیادی با نقش اول داستان پیدا کردم تفاوت نسل‌ها رو به خوبی میشه لمس کرد ولی چرا نسل قبل و بعد فقط مال خودشونن ونسل ما همیشه بدهکار و مدیون اونا

بسیار خسته کننده، بدون اینکه بفهمیم نتیجه چی شده واقعا منتظر بودم بقیه ش پخش بشه و اینکه صدای بانو معتمدآریا اصلا مناسب راوی بودن نیست و خیلی دلگیره، منتظر اوج داستان و لحظات خوش آرزو بودم که واقعا یکنواخت و بدون هیجان تموم شد

اصلا نمیتونم باور کنم نویسنده این کتاب و چراغ ها را من خاموش میکنم یک نفر باشن، اون کتاب و تا به حال ده بار گوش کردم و این کتاب و شیش ماه طول کشید تا تموم کنم بس که جذاب بود 😐 الان واقعا آخرش چیشددد 😐😐😐 اصلاااا وقتتونو برای این کتاب نزارید

کتاب خ خوبی بود دغدغه‌ها رو خوب گفتن کلا خانم پیرزاد طوری داستان رو نوشتن که خواننده حس میکنه با آدم‌های داستان زندکی میکنه.. ‌فقط اینکه صدای خانم معتمد آریا مناسب داستان گفتن نیست... بر خلاف بازی شون

من نسخه متنی این کتاب رو قبلا خونده بودم و خیلی متن روانش رو دوست داشتم.. اما در نسخه‌ی صوتی متاسفانه فاطمه معتمد آریای عزیز بر خلاف بازیگری قوی که دارند، راوی خوبی نیستند و کلا کتاب رو از جذابیت خارج کردند..

جالبه دل‌ مشغولی‌های زنی رو میگه که هنرش انتظار دارن که خودش رو فراموش. کنه ولی تصمیم درست رو بگیره آخر سر گرچه کمی پایان داستان بازه

زویا پیرزاد فقط چراغ‌ها را من خاموش می‌کنم.
بقیه رمان هاش به سلیقه من متوسط و کمتر.
خانم معتمد اریا ممکنه هنر پیشه بزرگ و خوش سابقه‌ای باشن، منتهی بدترین راوی کتاب عمرم.
جنس صداشون اصلااااا به دل نمی‌شینه.

با خوانش بینظیر خانم معتمد آریا این کتاب فوق العاده تر شد لذت بردم از شنیدنش فضای داستان واقعی و ملموس بود قشنگ ادمو می‌بره به دهه هفتاد و تصمیم‌هایی که در اون دوران می‌گرفت تقریبا خاص و منحصر به فرد بود توصیه میکنم

عالی بود... یک داستان کاملا زنده که احساس میکردی توی داستان هستی.. ‌مثل یک فیلم... متن عالی... صدای گوینده عالی... به خصوص آهنگ قشنگ پرتت می‌کرد به ۳۰ سال قبل.. ‌واقعا به همه توصیه میکنم نسخه صوتی رو خریداری کنن‌

سالها پیش کتابهای خانوم پیرزاد را خوانده ام. سبک نگارش خاصی دارن. از این نوع نگارش خوشم می‌آید. خیلی راحت و روان بدون استفاده از آرایه‌های ادبی. و اما انتهای داستانهایش همیشه برایم معما بود. یک جور برداشت آزاد است

خیلی نتونستم با شخصیت‌ها ارتباط برقرار کنم. عشق سیاوش به آرزو خوب ترسیم نشده بود. بد نبود. در مورد گویندگی هم دائم صورت خانم معتمد آریا جلوی چشمم بود اما من دوست دارم گوینده بازیگر نباشه که روی تصورات من تاثیر نذاره

تمام بی مهری که دیگران به آرزو داشتند یک طرف
بی مهری و ترک کردن دوستش یک طرف
نمیفهمم چی تغییر میکنه که دوست صمیمی دیگه صمیمی نیست
کتاب چراغ هارا من خاموش می‌کنم رو بیشتر دوست داشتم

منتظر پایان بهتری بودم، موزیک زیاد و‌با صدای بلندش اذیتم میکرد در طول داستان. کلی با ذوق هر شب گوش دادم تا به پایان تمیزتری برسم هیجانم از سرکنجکاوی اروم بگیره ولی تو‌ذوقم خورد. شبیه وسط داستان بود

کتاب های خانم پیرزاد و دوست داشتم به همین دلیل هم خریدمش اما اصلا خانم معتمد آریا گوینده خوبی نبود متاسفانهومن بعد از شنیدن چند صفحه اول ادامه ندادم و ترجیح دادم کتاب و بخرم و خودم بخونمش

خیلی لطیف و جالب با صدای زیبای خانم معتمداریا کلا نوشته های خانم پیرزاد در عین تلخی شیرینی و جذابی خاصی داره و انتقادو خیلی حسهای درمانده رو خیلی جذاب منتقل میکنند حس زنانگی که خیلی وقتها درک نشده

پایان داستان رو دوست نداشتم حرص درآر بود، شیرین در برخورد با ازدواج آرزو بی محلی کرد و سعی کرد نذاره ازدواج کنه ولی خودش برای شوهر کردن هول کرد و قند تو دلش آب کرد، از این نوع دوستی‌ها بدم اومد

کتاب معمولی بود روزمرگی زندگی زنان در اون دهه اما جزئیات جالبی داشت که راوی تونست با گفتن در ذهن آدم نقش ببنده قشنگ لمس کنه وبا گفتن هر شخصیت آدم احساس حضور داشتن در اون لحظه داره یه جورایی فمنیسم

کتاب خوبیه بیشتر صدای خانم معتمد اریا منو جذب کرد
یه نقد هم بکنم اینکه بیش از اندازه محیط پیرامون و توضیح میده و اینکه داستان خیلی کند جلو میره
بیشتر از خود داستان من از صدا و لحن گوینده خوشم اومد

نوشتار خانم پیرزاد رو خیلی میپسندم
در تمام کتاب حس میکردم دارم فیلم میبینم از بس جزئیات درست و بجا داشت و خانم معمتدآریا که همیشه و در هرکاری عالیه و من عاشق صداشونم
گویندگی عالی و درجه یک

کتاب رو دوس نداشتم گویندگی خانم اصلا جالب نبود فقط روخوانی میکرد هیچ حسی رو منتقل نمیکرد قبلا کتاب چراغهازا من خامرش میکتنم با گریندگی خانم مقدمی عالی بود ولی اصلا این کتاب رو توصیه نمیکنم

آخرش نفهمیدم کی عادت میکنه؟
آرزو به وضعیتش
مادر یا دخترش؟
سهراب؟
داستان به طور کلی بد نبود اما گاهی بسیار سریع از یک موضوع رد میشد و من نتیجه خوبی از داستان نگرفتم

تصویرسازی و قلم نویسنده در بیان احساسات، بسیار توانمندبیان راوی بسیار دلنشین انگار روی تخت دراز کشیدی و مامانت داره برات یه داستانی از زندگی خودشو تعریف می کنه

سلام من کلا قلم خانم پیرزاد رو خیلی دوست دارم. و به شخصه از شنیدن کتاب عادت میکنیم خیلی لذت بردم. امیدورام این نویسنده توانا دوباره بنویسند و کتابهای جدید بیرون بدهند

من با لذت تا انتهای کتاب را گوش دادم تا ببینم ارزو که شخصیت اول این داستان زن محور بود چه تصمیمی برای باقی راه زندگی خود می‌گیرد. این کتاب ارزش خواندن و شنیدن دارد.

رمان خوبی هست زندگی و‌روزمرگی یک زن که میشه گفت خیلی از ماها این روزها و انفاقات رو تجربه کردیم
خانم معتمد اریا کاش با حس و جذابیت بیشتری داستان رو روایت میکردند

داستانی خوب به قلم زویا پیرزاد و با صدای دوست داشتنی فاطمه معتمد آریا بسیار لذت بردم و به این فکر می‌کنم که چه زمانی باید به خاطر خودم زندگی کنم

این کتاب هم مثل اثر قبلی نویسنده برایم لذت بخش بود و خوانش خانم‌ معتمدآریا را دوست داشتم، چه خوبه که برای خودمون زندگی کنیم نه برای راضی نگه داشتن بقیه

متن کتاب، ملموس و قابل درک بود، در ابتدا با خوندن خانم معتمدآریا ارتباط برقرار نکردم، اما بعد از کمی گوش کردن، به نظرم خوشایند اومد

به نسبت دیگر کتاب‌های ایرانی نثر خوب و روانی داشت و گوینده نیز خوب بود در کل کتاب خوبی بود برای اوقات ساکت و تنهایی آدم خوبه.

بسیار دلنشین و روان و با لحن و مکث‌های به جا و کاملا حرفه‌ای خوانده شده است. فضای داستان را به بهترین شکل می‌توان حس کرد.

کلا کتابهایی که توش یه نفر همه چی تمومه و پولداره اقاس و دانا و همچی دانه خوشم نمیاد. ولی کل مطالب کتاب جالب و خوب بود. شخصیت‌ها هم خووب بود

سلام
کتاب خوبی بود ولی باعث تعجب من شد چطور ممکنه خانواده ایرانی اصیل داشتن دوست پسر را قبول داشته باشند ولی ازدواج مجدد رانه!

داستان خوبی بود، واقعا مادر بی احساسی داشت و اینکه حتی حق انتخاب زندگی کردن برای خودش را نداشت در کل خوب بود ممنون از خانم پیرزاد

کلا نویسندگی خانم پیرزاد رو دوست دارم و این کتاب هم روزمرگی‌های یه زن و مادر خانه دار هستش که سعی میکنه مشکلاتش رو خودش حل کنه.

آخی چقدر عالی و رَوون و ساده و قشنگ بود
چطور هنوز این داستان به فیلمنامه و فیلم تبدیل نشده آخه، چقدر حیف. ممنون از خانم معتمد آریا

عالی و خیلی خوب…و با صدای خانم معتمدآریا بسیار جذاب تر و دلنشین بود. من سال‌ها پیش این کتاب را خوانده بودم و دوباره از شنیدنش مسرور شدم🙏🌸

اصلا صدای راوی و طرز بیان قصه جالب نیست به جای اینکه شنونده جذب بشه واقعا پس میزنه،، غیر قابل تحمل بود،

من عاشق این کتابو سبک نوشتنش شدم همه چی بهم جمع بود👌🏼 مرسی از همه کسایی که زحمت کشیدن تا همچین اثری خلق بشه🙏🏼

من این نویسنده رو کلا دوست دارم شخصیت‌ها رو جوری توصیف کرده انگار دارم باهاشون زندگی میکنم خیلی قلم عجیبی داره

کتاب خوبی بود ولی دوست داشتم اخرش آرزو نظرش رو قطعی انتخاب می‌کرد و اینکه شخصیت سهراب به نظرم خیلی اغراق شده بود

بسیار بی‌پیرایه و ساده نوشته شده اما مطلب با ارزشی را ارایه میدهد ولی به جذابیت ان کتاب دیگرشان نیست

یکی از بهترینهای خانم پیرزاد بود این کتاب، البته صوتی بودن اون و گوینده‌ها هم تأثیر بسزایی داشتن خانم معتمد آریای عزیز

کتاب خوبی بود ولی توقعم ازش بیشتر بود چون خیلی تعریف شو شنیده بودم فقط روایت‌های زندگی روزمره بود همش.

هر چی در مورد این کتاب بگم کم گفتم، عاشق قلم خانم زویا پیرزاد هستم و البته گویندگی بی نقص خانم معتمد آریا

اصلا این کتاب رو توصیه نمیکنم واقعا تلف کردن وقت بود یک دل نوشته ساده بود بنظرم پر از توصیف‌های زیادی

قلم خانم پیرزاد رو دوست دارم اماعادت نمیکنیم که اگر هنرپیشه خوبی هستیم لزوما صدای خوبی نداریم این کتاب حیف شد.

خانم زویا پیرزاد نویسنده عالى هستن بدون شک
با خوندن من چراغ‌ها رو خاموش میکنم با نوشته هاشون اشنا شدم

کلا قلم و نثر خانم پیرزاد و دوست نداشتم نه این کتاب نه چراغ‌ها رو من خاموش میکنم.
کاش خانم معتمد آریا این کتاب ضعیف و نمیخوندن
توی ذهنمون میمونه 😞

نحوه روایت گوینده با شخصیت اول داستان مطابقت داشت و دلنشینی صدای خانم معتمد آریا تاثیر زیادی در جذابیت کتاب داشت