بنده با نظر بقیه دوستان در زمینه صدا و خوانش جناب فردوسیپور به دلایل زیر موافق نیستم چرا که: اولآ: مترجم کتاب خود ایشان میباشند و با توجه به تسلطی که در این زمینه دارا هستند به بهترین نحو در خوانش و مکثهای متن عمل مینمایند.
ثانیا: اینکه صدای ایشان بیشتر در گزارشهای ورزشی پخش میشود و امکان ارتباط با صدای در کتاب مربوطه میسر نمیباشد به نظرم مطلب درستی نمیباشد چرا که بایستی عادت کنیم که عادت نکنیم. ثالثاً: با توجه به درک و تسلط ایشان به زبان انگلیسی در خوانش خیلی از لغات تلفظ صحیح را انجام میدهند که بسیار حائز اهمیت میباشد. چنانچه مقایسهای با دوستان دیگر که کتابهای دیگری را انجام میدهند صورت گیرند خیلی از لغات را اشتباه خوانده یا با تلفظ صحیح انجام نمیدهند ولی در این خصوص صدای آقای فردوسی پور از نقاط بسیار موفق کتاب میباشد. در هر صورت مطالب کتاب، نوع مکثها و خوانش بسیار تاثیرگذار بوده و از نقاط قوت اثر میباشد.
به دوستان بسیار بسیار توصیه مینمایم.
*هیچ عنوان ارزش وقت گذاشتن و گوش کردن نداره*بسیار عامیانه بدون استفاده از منابع علمی بدون اشاره به تحقیقات و برسی های خاصی و فقط نظرات شخصی نویسنده مثل تمام کتاب هایی که تو این سبک نوشته میشه مطالب کاملا نظرات شخصی نویسنده هستش و به هیچ عنوان ارزش وقت گذاشتن و گوش کردن نداره حتی خود عادل جان فردوسی پور هم در قسمت یاداشت نویسنده خیلی واضح بیان میکنه که ترجمه این کتاب هیچ تاثیر مثبتی در ایشون نداشته حتی خود نویسنده هم چند بار در طول کتاب بیان میکنه که اگر متقاعد شدین به خوندن کتاب ادامه ندین
این کتاب دو نکته دارد: نکته اول: همانطور که آقای فردوسی پور در مقدمه کتاب می گوید کسی که خوره خبر و حاشیه است این کتاب را برای ترجمه انتخاب کرده و به ما برای خواندن توصیه می کند پس این توصیه قابل تامل است. نکته دوم: این روزها که خبر خوب نداریم و همه اخبار منفی و مایه دلسردی از اوضاع جامعه و آینده کشور است خواندن این کتاب می تواند باعث شود گاهی اوقات کمتر به کانالهای خبری سر بزنیم. خواندن این کتاب شاید بتواند به ما کمک کند تا کمتر پیگیر خبر باشیم و عوارض این پیگیری را به ما گوشزد می کند
با سلام به همه کتابراهی های عزیز این دومین کتابی بود که من بعد از کتاب هنر شفاف اندیشیدن از این نویسنده خوندم یا شنیدم. واقعیت اینه که نوع نگاه علمی و تخصصیش به مسائل رو دوست دارم اما به نظرم در خصوص بسط نظریه اش در خصوص پیگیری نکردن اخبار قدری افراط کرده. به نظرم اخبار می تونه به عنوان یک منبع اطلاعات ثانویه، ارزش علمی و یا دست کم شبه علمی هم داشته باشه هر چند که بایستی در پیگیری اون نه افراط کنیم و نه تفریط در مجموع مصادیق خوبی برای مطالب ارائه شده بود و صدای عادل جان هم واقعا عالیه
کتابی واجب برای امروز مردم ایران عمل کردن به توصیههای کتاب راهی است برای فرار از بمباران خبرهای بد غیر مفید و مضر پروپاگانداهای خبری در جهان جنگی علیه مردم جهان راه انداختهاند و بهداشت روانی مردم را آلوده و روان ملتها را خدشه دار کردهاند این کتاب مسیری میان بر برای فرار از جنگ رسانهای و غرق شدن در باتلاق خبری است که ناخواسته درون ان گیر کرده ایم
رولف دوبلی جای توی کتاب میگه که این ایده اول به صورت مقاله منتشر شد و بعد که استقبال شد با اضافه کردن بخشهایی به کتاب تبدیل شد. بخشهایی که اکثرشون موارد تکرار شده از کتاب قبلیش بودن و برای افرادی که کتاب هنر خوب زندگی کردن رو خونده باشن تکرار مکررات بود. کتاب در تمام فصول خودش یک بحث رو دنبال میکرد که دنبال کردن اخبار کار خوبی نیست و صدای عادل خان چه قدر نشسته به کار
با دلایل منطقی ثابت میکنه عادت به پیگیری اخبار خوب نیست!! مخصوصا استدلال مربوط به فصلی که میگه اخبار باعث گسترش تروریسم میشه!! واقعا درسته که امروز تروریستها با هدف ارعاب و جلب توجه دست به این اقدامات میزنن و ما با گوش دادن اخبار، اونارو به هدفشون میرسونیم و یجورایی باعث گسترش اقدامات تروریستی میشیم
تازه فهمیدم چقدر بابت دیدن و پیگیری اخبار وقت و هزینه کردم.
این کتاب واقعا عالی بود خصوصا با صدای رسا و شیوای عادل فردوسی پور.
نمی دونستم ایشون تو این زمینه هم کار میکنه، فکر میکردم زندگی ایشون فقط تو دنیای فوتبال هست.
عادل جان دمت گرم.
اینکه کتابی رو با صدای عادل فردوسی پور گوش بدی، تجربه خوبی بود. خوانش کتاب بدون نقص و عالی بود. وولف دوبلی سعی میکنه به ما بگه واقعا لزومی نداره اینقدر حریصانه دنبال خواندن اخبار باشیم. و دلایل خودش رو میاره. من به مقدار زیادی باهاش موافقم.
من خیلی راضی بودم دیدم رو نسبت به اخبار و حواشی زردی که در طول روز بخش زیادی از وقتم رو هدر میدادن؛ تغییر داد. همچنین نوع خوانش جناب فردوسی پور هم عااالی بود. یکنواخت نمیخوندن که کسل کننده و حوصله سر بر باشه. در کل پیشنهادش میکنم.
چقدر دانستن مطالب این کتاب لارم است؟ خیلی زیاد، کاش خیلی سال پیش آن را خوانده و یا شنیده بودم، خصوصا با صدای عادل خان عزیز فردوسی پور، انگار سوار بر یک کشتی اقیانوس پیما آدم رو با خودش میبره، عالی بود.
من سال هاست تلویزیون نگاه نمیکنم و کلا عقیدهام این بوده که اخبار مخرب هست با این حال دوست داشتم این کتاب رو بشنوم خصوصا با صدای شخصیت درست جناب فردوسی پور و آفرین به نویسنده و گوینده
به نظر من ازبقیه کتابهای رولف دوبلی جذابیت کمتری داره و قبل از این کتاب خواندن اخبار رو خیلی محدود کرده بودم و ارامشم خیلی بیشتر شده بود ولی باز هم از این کتاب با صدای فردوسی پور لذت بردم
کتابی کاملا جامع، مفید و کاربردی در مورد کنار گذاشتن اخبار. اگه دوست دارین در هدر رفتن وقت روزمره تون صرفه جویی کنین پیشنهاد میکنم این کتابو گوش بدید. صدای عادل واقعا فوق العاده ست.
من دوست نداشتم چون اخبار خون نیستم و کلا اخبار و دنبال نمیکنم و فقط از صدای عادل استفاده کردم
کل کتاب در مورد اینه که اخبار رو دنبال کنید چه ضرر و زیانهایی داره و چطوری ترک کنید این اخلاق دنبال کردن خبر رووو🤨
حرف کتاب درمورد اخباره اما من اعتقاد دارم در دنیایه امروز همه چی شده اخبار از دانستنی بگیر تا یک داستان تاریخی و ما باید حرف نویسنده رو خیلی با دید گسترده تر نگاه کنیم
ثانیا: اینکه صدای ایشان بیشتر در گزارشهای ورزشی پخش میشود و امکان ارتباط با صدای در کتاب مربوطه میسر نمیباشد به نظرم مطلب درستی نمیباشد چرا که بایستی عادت کنیم که عادت نکنیم. ثالثاً: با توجه به درک و تسلط ایشان به زبان انگلیسی در خوانش خیلی از لغات تلفظ صحیح را انجام میدهند که بسیار حائز اهمیت میباشد. چنانچه مقایسهای با دوستان دیگر که کتابهای دیگری را انجام میدهند صورت گیرند خیلی از لغات را اشتباه خوانده یا با تلفظ صحیح انجام نمیدهند ولی در این خصوص صدای آقای فردوسی پور از نقاط بسیار موفق کتاب میباشد. در هر صورت مطالب کتاب، نوع مکثها و خوانش بسیار تاثیرگذار بوده و از نقاط قوت اثر میباشد.
به دوستان بسیار بسیار توصیه مینمایم.