کتاب صوتی تنهایی الیزابت

رمانی منحصربه‌فرد از چخوف ایرلندی! ویلیام ترور در کتاب تنهایی الیزابت زندگی چند زن را به تصویر می‌کشد که هر کدام به یک دلیل به بیمارستان آمده‌اند و حالا در یک هم‌صحبتی، به مرور دوباره‌ی گذشته‌ی خود می‌پردازند.

درباره کتاب صوتی تنهایی الیزابت:

کتابی که اکنون مشغول مطالعه‌ی معرفی آن هستید، رمانی قدرتمند و تکان‌دهنده از یکی از بهترین نویسندگان جهان است. ویلیام ترور (William Trevor) در کتاب تنهایی الیزابت (Elizabeth alone) زنی چهل‌ویک ساله را به تصویر می‌کشد که پس از حدود نوزده سال متأهل بودن و با سه فرزند تصمیم می‌گیرد به زندگی مشترک خود با همسرش پایان ببخشد. حالا بعد از طلاق یک عمل اورژانسی کار او را به تخت بیمارستان کشانده است. او اینجا، در «بیمارستان زنانه‌ی لیدی اوگاستا هپتری» فرصت زیادی دارد تا به مرور خودش بپردازد. هم‌صحبتی او با چند زن دیگر که آن‌ها هم در انتظار عملی مشابه به سر می‌برند، آغازگر رمان تنهایی الیزابت قرار می‌گیرد.

او همچنان که روی تخت بیمارستان منتظر عمل هیسترکتومی است، با سه زن دیگر آشنا می‌شود. کسانی که هر کدام به نوعی با امیدها و آرزوهای خودشان درگیر هستند. به‌عنوان‌مثال، یکی از آن‌ها دختری 17 ساله‌ست که با نامزد خود به یک مزرعه گریخته است. چرا که مردی که بسیار از او بزرگ‌تر است، با عشقی نه‌چندان متعارف زندگی‌اش را به نابودی کشانده است!

اگرچه ویلیام ترور در داستان بی‌نظیر خود چهار زن از چهار طبقه‌ی مختلف را به‌تصویر می‌کشد، شخصیت‌پردازی او از این تعداد فراتر می‌رود. نویسنده‌ی چیره‌دست این اثر علاوه‌بر چهار شخصیت زن اصلی، به ترسیم دوستان و خانواده‌ی آنان نیز می‌پردازد. طنز گزنده‌ای که ترور در بسیاری از قسمت‌ها هنگام روایت داستان خود از آن بهره می‌گیرد، چنان شما را مجذوب خواهد کرد که دیگر نمی‌توانید از گوش سپردن به ادامه‌ی داستان دست بکشید. از جمله ویژگی‌هایی که دو چندان به جذابیت این اثر اضافه می‌کند، تصویر دقیقی‌ست که ترور از زندگی مردم ایرلند در دهه‌ی هفتاد میلادی به مردم عرضه می‌کند.

کتاب صوتی تنهایی الیزابت، روایتی‌ست متحیرکننده از انسان‌هایی‌ معمولی... او نویسنده‌ای‌ست چیره‌دست که در به تصویرکشیدن رنج‌ها، امیدها و ترس‌‌های آدمی مهارتی مثال‌زدنی دارد. اگر چه ممکن است در وهله‌ی اول زبان و شیوه‌ی روایت این اثر مالیخولیایی و یا ناامیدانه به‌نظر برسد، اما در پس غبارها و وهم‌های آن، نوری نهفته است. گفتنی‌ست این اثر اولین بار در سال 1973 منتشر شد و تحسین منتقدان و مخاطبان را برانگیخت.

نکوداشت‌های کتاب صوتی تنهایی الیزابت:

- خواندنی لذت‌بخش... (دیلی‌تلگراف)
- ترور با صبر و حوصله مسیرهای کور زندگی را دنبال می‌کند. (kirkusreviews)

کتاب صوتی تنهایی الیزابت مناسب چه کسانی است؟

اگر به رمان‌های اجتماعی و زنانه علاقه‌مند هستید، کتاب صوتی تنهایی الیزابت مناسب شماست.

با ویلیام ترور بیشتر آشنا شویم:

ویلیام ترور در 24 مه 1928 به دنیا آمد و به عنوان رمان نویس، نمایشنامه‌نویس و نویسنده‌ی ایرلندی شناخته می‌شود. ویلیام زندگی پرافتخاری داشت و به دلیل آثار مهمی که نوشت جوایز بی‌شماری کسب کرد. او سه بار موفق به کسب جایزه‌ی ادبی کاستا بوک شد و پنج بار نیز در زمره‌ی نامزدهای جایزه‌ی ادبی من بوکر قرار گرفت اما هیچ‌گاه موفق به کسب آن نگردید. از طرف دیگر، او به خاطر یک عمر فعالیت ادبی و هنری توانست جایزه‌ی ادبی دیوید کوئن را هم به دست آورد.

ترور حدود 20 رمان نوشت اما بیشتر به خاطر داستان‌های کوتاه شاهکاری که از خود به جای گذاشته است از او یاد می‌شود و یکی از القابش نیز چخوف ایرلندی است؛ چرا که در داستان‌های کوتاه خود از الگوی چخوف پیروی می‌کرد. او سرانجام در 21 نوامبر 2016 درگذشت.

در بخشی از کتاب صوتی تنهایی الیزابت می‌شنویم:

جوانا کمتر نوشته بود. چیزی از خودش نگفته بود، فقط حال الیزابت را پرسیده بود و امیدوار بود که خوب باشد. الیزابت جوابی طولانی برایش نوشت. از مرگ هنری نوشت و اینکه قرار بود جنیفر در نویز فلاد نقش موش را بازی کند و از اینکه آقای آروینسکی برای تعمیر ماشین لباسشویی آمده و از او خوشش آمده بود. با اینکه سیلوی نوشته بود دوست دارد از حالش باخبر شود، جواب نامه‌اش را ننوشت. تصمیم گرفت بعداً برایش بنویسد، وقتی حال‌وحوصله‌اش را داشت. با خواندن نامه و تصور مراسم ازدواج سیلوی و دکلان لبخند زد، اما به خیال‌پردازی ادامه نداد و به همان تصویر بسنده کرد. تصمیم گرفت برایشان هدیۀ عروسی بخرد و دست آخر به این نتیجه رسید که یک کتری برقی هدیه بدهد.

یک روز صبح، بعد از اینکه بچه‌ها را به مدرسه برد، در راه بازگشت، یکی خرید. از مرد خواست آن را به آدرسی در لیورپول بفرستد و یادداشتی کوتاه نوشت که همراه بسته ارسال شود و اضافه کرد به زودی نامه خواهد نوشت. اغلب به آن دو مستطیل به‌جامانده روی دیوار سالن پذیرایی خیره می‌شد، همان جایی که زمانی آن مینیاتورهای ایرانی آویزان بودند. دلش می‌خواست آن مینیاتورها سر جایشان بودند، صرفاً به این دلیل که مدت‌ها آن جا آویزان بودند. از آن دو جای خالی تیره خوشش نمی‌آمد و خانه را گشت تا تابلویی پیدا کند و جاهای خالی را با آن بپوشاند. ولی چیز مناسبی پیدا نکرد.