کتاب صوتی غول برفی

فرن پارنل در کتاب صوتی غول برفی به روایت داستانی شیرین، سرگرم‌کننده و سرشار از هیجان درباره‌ی پسرکی به اسم رمی و موجودی عجیب به نام پاگنده پرداخته است؛ قصه‌ای که بی‌شک به مذاق مخاطبین خردسال خوش خواهد نشست. گفتنی‌ست که این داستان دوست‌داشتنی یکی از عناوین مجموعه «داستان‌های هیولا» است.

درباره کتاب صوتی غول برفی:

قهرمان داستان غول برفی (The Abominable Snowman) پسرکی شیرین‌زبان و شیطان به نام رمی است. او در زمان‌های خیلی خیلی دور، در مکانی دلباز و کوهستانی همراه مادرش زندگی می‌کند. مادر رمی عاشق اوست، ولی راستش را بخواهید خیلی از دستش راضی نیست و از شیطنت‌هایش به تنگ آمده. علاوه بر این، این پسر کوچولوی داستان ما، تمام روز دست به سیاه و سفید نمی‌زند و در کارهای خانه هیچ کمکی به مادرش نمی‌کند.

بگذریم، اصل داستان چیز دیگری‌ست. ماجرا از این قرار است که جایی در اعماق زمینی که خانه‌ی رمی و مادرش روی آن بنا شده، موجود عجیب و غریب و بزرگی به اسم پاگنده زندگی می‌کند. اهالی ده این پاگنده را غول برفی هم صدا می‌زنند. خلاصه، قصه‌ی ما آنجایی راستی راستی شروع می‌شود که پاگنده یا همان غول برفی، با رمی کوچولو دیدار می‌کند...

در نکوداشت کتاب صوتی غول برفی:

- انتخابی مناسب برای مخاطبین کم‌سن‌وسال. (Kirkus Reviews)

کتاب صوتی غول برفی مناسب چه کسانی است؟

اثر حاضر برای کودکان 6 تا 8 ساله نوشته شده است.

با فرن پارنل بیشتر آشنا شویم:

فرن پارنل (Fran Parnell) نویسنده‌ی آثار کودک و نوجوان و شیفته‌ی موجودات خیالی، از جمله هیولاها و اژدهایان است! دو کتابِ «داستان‌های هیولا: بی‌رحم، خرخرو و دم سفید» و «غول برفی»، از بهترین قصه‌های ترجمه‌شده از او به زبان فارسی‌اند.

در بخشی از کتاب صوتی غول برفی می‌شنویم:

رَمِی به هیچ عنوان انتظار همچین رفتاری از مادرش نداشت و حسابی گیج شده بود، چون به طرز عجیبی دلیل ناراحتی و عصبانیت مادرش رو نمی‌دونست. در نتیجه همین­طور که داشت به حرف‌­های مادرش فکر می‌­کرد، بقچه­‌شو توی دستش گرفت و اولین سفر زندگی­ش رو به سمت کوهستان آغاز کرد.

هرچند که از شروع این سفر زمان زیادی نمی­‌گذشت، اما توی همین مدت کم، رَمِی انگار از خونه خیلی دور شده بود و از اونجایی که می‌­دونست چیزی تا غروب خورشید و تاریکی هوا نمونده، کمی احساس نگرانی می­‌کرد.

خیلی گرسنه‌ش شد و شکمش قاروقور می­‌کرد. بنابراین همین­طور که داشت داخل بقچه­­‌ش رو می­‌گشت، با خودش گفت: "فکر کنم بشه از این تو چیزی برای خوردن پیدا کرد."