بنظرم خواندن این رمان برای کسانی که با بوروکراسی اداری در تئاتر آشنا هستند خیلی جالب است. اینکه تمام قوانین و سیاستها در روسیه آنزمان با جامعه کنونی ما مشابهت دارد شگفت زده شدم. من از این اثر لذت بردم اما کار را نیمه تمام یافتم، اگرچه رمان رئالیستی بود اما در اوهام و خیال رها شد. صدای راوی روی کار خوب نشسته بود.
کتاب را تمام نکردم، نتوانستم با موضوع کتاب ارتباط بر قرار کنم
بعد از چند هفته دوباره خواندم، و خوشحالم که خواندش، بد نبود و وقتی در انتها گفته شد که نویسنده یاداشتها مالیخولیا داشت. کتاب برایم معنی خاص پیدا کرد
صدا فقط صدای حامد فعال در مرشد و مارگاریتا، صدای یادداشتهای یک پزشک هم خوب بود، اما این صدا خسته کننده، کسل و ناملموس با نوع کتاب که از بولگاکف انتظار میره بود، در انتخاب صدا مناسب با نوع نویسنده و داستان دقت کنید
صرف نظر از کلیت کتاب، دقت به جزئیات در توصیفات این کتاب، فوق العاده جالب بود. یعنی کسی که بخواد نویسنده بشه، به نظرم باید این نوع توصیف کردن رو بخونه و تمرین کنه