کتاب صوتی پنجره از شب بیرون زده است

کتاب صوتی پنجره از شب بیرون زده است مجموعه شعری به قلم شاعر خوش‌ذوق معاصر، ریحانه واعظ شهرستانی است. شیوایی زبان، صراحت کلام و مضمون‌سازی‌های بدیع، از ویژگی‌های اشعار کوتاه و بعضاً بلندی است که در این مجموعه خواهید شنید.

درباره کتاب صوتی پنجره از شب بیرون زده است:

ریحانه واعظ شهرستانی یکی از شاعران خوب کشورمان است. کوشش او در آثاری که تاکنون سروده، همواره بر آن بوده که شعرش را به مثابه‌ی بازتابی از درون خود به مخاطب عرضه دارد، و هرگز ادعایی فراتر از این نداشته باشد. به واقع او با واژگان خود، جهان را آنگونه که می‌بیند و ادراک می‌کند، به تصویر می‌کشد؛ این تصویر بیش از همه بیانگر ذهنیت خاص شاعر است، که گاه از دل کوچک‌ترین رخدادها و از پس بی‌اهمیت‌ترین اجسام، معانی و تصاویری عمیق و بدیع و شگرف بیرون می‌کشد.

در مجموعه‌ی پنجره از شب بیرون زده است به سی شعر از ریحانه واعظ شهرستانی گوش خواهید سپرد، که جملگی با صدای گرم خود شاعر خوانده شده‌اند. در این شعرها درونمایه‌های متنوعی یافت می‌شوند، اما به طور کلی می‌توان عشق، بی‌قراری و تنهایی را سه مضمون غالب در این اثر به شمار آورد.

در ادامه نگاهی خواهیم داشت به عناوین برخی از شعرهای حاضر در این مجموعه: «خیالی نیست، هنوز مانده تا، به درک، خواهش، قایم باشک، گوشزد، پایکوبی، از او گذشته است و...»

کتاب صوتی پنجره از شب بیرون زده است مناسب چه کسانی است؟

از همه‌ی پیگیران شعر و ادبیات امروزِ ایران دعوت می‌کنیم که شنونده‌ی کتاب صوتی پنجره از شب بیرون زده است باشند.

با ریحانه واعظ شهرستانی بیشتر آشنا شویم:

او شاعر ایرانی و صاحب دو مجموعه شعر به نام‌های «پنجره از شب بیرون زده است» و «شاخه‌های عریان» است. واعظ شهرستانی علاوه بر کار سرایش در زمینه‌ی نقدنویسی نیز دستی بر آتش دارد. از او در نشریات مختلف، مقالاتی چند در باب شعر معاصر منتشر شده، که از جمله‌ی آنها می‌توان به دو مقاله درباره نیما، با عناوین «ابهام، ویژگی ذاتی شعر ری‌را» و «نقد و بررسی شعر قایق نیما یوشیج از منظر فرمالیستی و اگزیستانسیالیستی» اشاره کرد.

در بخشی از کتاب صوتی پنجره از شب بیرون زده است می‌شنویم:

برگ به برگ کتاب‌ها و دفترها
تو به توی بشقاب‌ها و فنجان‌ها
لابه‌لای دستمال گردگیری طاقچه‌ها
زیر قالی، پشت پرده، توی کفش‌ها
لای درز سنگفرش کوچه‌ها
در میان بوته‌ها و برگ‌ها
لابه‌لای صخره‌ها و سنگ‌ها
همه را گشته‌ام... دریغ...
به جستجوی منِ درمانده
خدایان اذن نمی‌دهند
به اضطراب دخترکان گیسوبافته
خدایان اذن نمی‌دهند
به انتظار عاشقان چشم به در دوخته
خدایان اذن نمی‌دهند
و عشق گوشه‌ای کز کرده
کسالت‌بار
دهن‌دره می‌رود...