این مجموعه داستان کوتاه، از مجموعه داستان چمدان بسیار بالاتر و حتی از کتاب چشمهایش هم بهتر بود. احوال زندانیان سال ۱۳۱۷ دوره رضا خان تا ۱۳۲۰ که برکنار شد و آزادی آنها با تلاش مردم اتفاق افتاد. کتاب خیلی خوبیه و اجرای گوینده هم عالی بود.
با سپاس از کتابراه و تهیه کنندگان کتاب صوتی🙏
تفکرات ایدئولوژیک بزرگ علوی در قالب خاطراتش. خود علوی میگوید: باز هم سر رشته از دستم در رفت.
یعنی خیلی ایدئولوژی چپ (به طور شخصی) سایه انداخته بر داستان نویسی. خیلی داستان گو نیست، بیشتر تخریب و نقد زمان خودش با تفکرات چپی اوست تا یک داستان، که مرا یاد صحبتهای رضا براهمی انداخت...
قلمِ بزرگ علوی + صدایِ استاد رضوی؛ دلنشین و گوش نواز
چه زحمتها، اسارتها و دوری از وطن توسط روشنفکران و مبارزانی چون مرحوم بزرگ علوی و هم قطارانشان تحمل شده تا مردم سالاری و آزادی جایگزینِ روحیه خودکامگی و استبداد شود. و این داستان تکراری در ایران معاصر ادامه داشته و دارد.
برای دوستداران تاریخ و ژانر ریالیسم توصیه میشود. خاطرات سید مجتبی آقابزرگ علوی درباره دوران حبس در زندان قصر در دوره رضاخانی است. او وضعیت نابسامان ۵۳ نفر و سایر زندانیهای سیاسی را برای خواننده تعریف میکند. صدای استاد رضوی بسیار دلنشین است
روایت بسیار عالی، نگارش عالی، محتوا خیلی خوب.
اما نکته جالب اینه که انگار یک نفر خاطرات خودش رو از همین هفته گذشته و شرایط امروز نوشته.
من که لذت بردم.
با سپاس از کتابراه و تهیه کنندگان کتاب صوتی🙏