امتیاز ضعیف به صدای اقای پاکدل میدم واقعا افتضاح بود حیف کتاب اسماعیل فصیح با چنین صدایی خوانده شد در انتخاب صدا باید دقت بیشتری میشد اصلا نمیشد با این صدا ارتباط برقرار کرد☹️😣 و اینکه ثریا چطوری بیست و سه چهارسالش هست دکترا گرفته و بین تحصیلاتش هم چندسالی برگشت ایران و ازدواج کرد و همسرش کشته شد و ….. و این داستان رو نپسندیدم با نوشته های قبلی اسماعیل فصیح همخونی نداشت و صدای راوی و نحوه خوانش کتاب که باید دقت کنی از جانب کدوم شخصیت داره نقل میشه همگی دست به دست هم داد تا افتضاح ترین کتاب صوتی باشه که تجربه کرده باشم
کتاب رو زیاد دوست نداشتم کمی خسته کننده بود بخصوص قسمتهای تاریخی که ترجیح میدم اگر بخوام به معلومات تاریخیم اضافه بشه یک کتاب تاریخی بخونم. یک قسمت از کتاب هم برای من خیلی معما شده. در کتاب گفته شده که ثریا که الان ۲۴ سالش هست در حالیکه اون چندسال در فرانسه تحصیل کرده و لیسانس گرفته بعد رفته ایران و ازدواج کرده و طلاق گرفته و دوباره برگشته فرانسه که احتمالا دو سه سال هم اونجا بوده با این وجود چطور میشه گفت که ثریا بیست و چهارسالش هست؟ خیلی راحت با احتساب چیزهایی که گفتم بالاتر از سی باید باشه. آخر کتاب هم بد تموم شد. کاش بهتر تموم میشد
من خیلی نوشتههای آقای فصیح رو دوست دارم، ولی قصههای جلال آریان به هیچ وجه همخوانی با شیوه روایت آقای پاکدل ندارد. ایشان اصلا مناسب این جور قصهها نیست و کل کتاب انگار داری دکلمه گوش میدی و بسیار کشدار و اذیت کننده میشه. اگر همین کتاب رو آقای ابولحسنی که باقی قصههای جلال آریان رو روایت کرده اند، خوانش میکردند، قطعا و قطعا بسیار جذاب میشد. کاش به جای انتخاب یه اسم معروف برای روایتگری بیشتر تمرکز میشد که آیا راوی محترم اصلا توان خوانش این نوع داستان رو دارن یا نه. کتاب واقعا حیف شد.
با سلام و احترام به خوانندگان عزیز
کتاب ثریا در اغما به نظر شخصی من کتابی در همجواری داستان کتاب شراب خام جناب فصیح عزیز است که نظر من این است ابتدا باید شراب خام را خواند و بعد این کتاب که حلاوت آنرا صد چندان میکند و با شخصیت اصلی کتاب یعنی جناب جلال آریان آشنایی مییابید و با این شخص همراه میگردید که واقعا ارزش بالایی دارد. نثر فصیح شیوا، آموزنده و از چنان فصاحت و بلاغتی برخوردار است که در ادبیات معاصر نمیگویم کم است ولی کم نظیر و عالی است.
با تشکر
کتابی پر از غمِ غربت و مهاجرت و جنگ و بیماری کارکتر اصلی داستان خیلی نجیب و پاک و همدل بود و تمام حس و حالش رو میشد حس کردای کاش جناب پاکدل برای زمانی که گفتگوی دو نفر از کارکترها رو که طولانی صحبت می کردند کمی صداشون رو تغییر می دادند و کمی با آرامش بیشتری اجرا می کردند، با این حال صدای گرمشون عالی بود و لذت بردم. ممنونم از کتابراه
نویسنده توانایی که داستان جاوید رو مینویسه استعداد و هنر و خط فکریش مشخص میشه هنوز قلم زیباست اما انگار فکر و موضوع دیکته شده کتاب و قلم اجباری هرگز نمیتونه به عمق وجود صاحب دلان بشینه خوانش و کلام زیبای آقای پاکدل ستودنیه
آثار جناب فصیح را دوست دارم و این اثر را همینطور، اما جناب پاکدل که بسیار هنرمند توانایی هستند گویا یک روخوانی معمولی می کنند، روایت داستان در خور داستان نیست.
از جناب فصیح کتاب داستان جاوید خونده بودم خیلی متفاوت بود ولی این کتاب که بیشتر درمورد اغمای مهاجرین ایرانی در زمان جنگ هست تا اغمای ثریا، خیلی جذبم نکرد