کتاب صوتی چهار چهارشنبه و یک کلاه گیس

کتاب صوتی چهار چهارشنبه و یک کلاه گیس نوشته‌ی بهاره رهنما، مجموعه‌ای دلنشین از یازده داستان کوتاه ایرانی‌ست که همگی فضایی کاملا زنانه دارند.

درباره کتاب صوتی چهار چهارشنبه و یک کلاه گیس:

بهاره رهنما بازیگر باسابقه سینما و تلویزیون مجموعه داستانی را خلق کرده که تمامی یازده قصه آن حس و حالی زنانه و لطیف دارند و لحن و زبان و دغدغه‌های تمامی شخصیت‌ها به مسائل زنان مربوط می‌شود.

داستان‌های کتاب چهار چهارشنبه و یک کلاه گیس از سال 1370 تاکنون نوشته شده‌اند و برای اولین بار در سال 1388 به چاپ رسیده است.

نام داستان‌های این مجموعه به ترتیب عبارتند از: «تو خفه میشی یا من، گروه اکثریت، تصمیم، مثل همیشه، ماما عاشق لاک قرمز بود، اسب، شمس‌العماره، بزک، زانتیای سیاه، روبه‌رو، چهار چهارشنبه و یک کلاه گیس»

کتاب صوتی چهار چهارشنبه و یک کلاه گیس برای چه کسانی مناسب است؟

علاقه‌مندان به داستان‌های کوتاه ایرانی از شنیدن این مجموعه داستان لذت خواهند برد.

بهاره رهنما را بیشتر بشناسیم:

او بازیگر عرصه سینما، تلویزیون و تئاتر است که با بازی در فیلم سینمایی افعی در سال 1371 به کارگردانی محمدرضا اعلامی وارد دنیای سینما شد. بهاره رهنما در سال 1352 در استان مرکزی به دنیا آمده و در دانشگاه لیسانس ادبیات نمایشی و فوق لیسانس حقوق قضایی را دریافت کرده است.

رهنما مدتی در وبسایت شخصی خود می‌نوشت و برای مجله چلچراغ مطالبی را ارسال می‌کرد. کتاب‌هایی که تاکنون از او منتشر شده عبارتند از: «پای به جاده زدن (1396)، زن باران (1394)، مالیخولیای محبوب من (1392)، ماه هفت شب (1389).»

در بخشی از کتاب صوتی چهار چهارشنبه و یک کلاه گیس می‌شنویم:

دارد از طرف پیاده‌روی باریک جلوی شمشادها سلانه سلانه می‌آید و شال بلند سفیدش در باد تکان تکان می‌خورد. مثل همیشه منتظر می‌شود تا مرد دستگیره در را برایش بچرخاند و مثل همیشه موقع باز شدن در بیخودی می‌خندد. مثل همیشه دلم هری می‌ریزد و به میز شماره هفت نگاهی می‌اندازم. اگر خالی نباشد معذرت خواهی می‌کند و برمی‌گردد می‌رود اما حالا خالی‌ست.

صندلی‌ها را برایشان عقب می‌کشم و با همان فندک سیاه همیشگی شمع قرمز روی میز را روشن می‌کنم. به او لبخند می‌زنم اما مثل همیشه به چشم‌های خاکستری‌اش نگاه نمی‌کنم. در فرصتی که سفارش‌شان را بدهند که معمولا زیاد طول نمی‌کشد، تندی به دستشویی می‌روم که خالی‌ست. در آینه به صورت سبزه‌ام نگاه می‌کنم و موهای لخت روغن‌زده‌ام را در لحظه‌ای مرتب می‌کنم و عمدا یک تکه‌اش را روی پیشانی‌ام می‌آورم.