کتاب صوتی ماجراجو در چهارمحال و بختیاری

کتاب صوتی ماجراجو در چهارمحال و بختیاری نوشتۀ موسی زمان‌زاده دربان و محمد جولایی تهرانی، طبیعت و موقعیت جغرافیایی، آب‌وهوا، آداب و رسوم، صنایع دستی، سوغات، جاذبه‌های گردشگری و شهرهای مختلف این استان را به شما معرفی می‌کند.

درباره‌ی کتاب صوتی ماجراجو در چهارمحال و بختیاری:

استان چهارمحال و بختیاری در جنوب غربی اصفهان، میان لرستان، فارس و خوزستان قرار دارد و دو ایل بزرگ چهارلنگ و هفت لنگ در این ناحیه سکونت می‌کنند. آثار به جا مانده در این استان تاریخی بودن آن را نشان می‌دهد. رشته‌کوه‌های زاگرس استان چهارمحال و بختیاری را احاطه کرده‌اند.

از جاذبه‌های گردشگری این استان می‌توان به جنگل‌ها، رودها، تالاب‌ها، پل‌ها، آبشارها، چشمه‌ها، آثار باستانی و... اشاره کرد. قالی، جاجیم، خورجین، سیاه‌چادر، گیوه، ادوات موسیقی، منبت‌کاری، گبه و... از صنایع دستی استان چهارمحال و بختیاری به شمار می‌روند. روغن حیوانی، نبات، پولکی، عسل بختیاری، گز، بادام، گردو، کشمش و قره‌قروت از جمله سوغاتی‌های این استان است.

مساحت این استان حدود 1600 کیلومتر مربع و جمعیت آن نزدیک به یک میلیون نفر است. شهرکرد، اردل، لردگان، بروجن، فارسان، کوهرنگ، چلگرد و... از شهرهای استان چهارمحال و بختیاری هستند.

آب‌وهوای این ناحیه کوهستانی است و در برخی نقاط تنوع آب‌وهوایی خوبی دیده می‌شود. مردم این استان به دو بخش چهارمحالی‌ها و بختیاری‌ها تقسیم می‌شوند. چهارمحالی‌ها معمولاً به زبان فارسی و ترکی و لهجه خاص خود حرف می‌زنند و بختیاری‌ها نیز به گویش بختیاری که گونه‌ای از زبان لری است صحبت می‌کنند.

از غذاهای بومی استان چهارمحال و بختیاری می‌توان از آش برنج، آش برنج سوری، آش بلگ، آردوله بوسور، او سروپا، او گنده، کمه، حلوا، توجری، آوریز، اوپیازی و... نام برد.

کتاب صوتی ماجراجو در چهارمحال و بختیاری برای چه کسانی مناسب است؟

این کتاب به تمام افرادی که به گردشگری و سفر و آشنایی با شهرهای دیگر علاقه‌مند هستند پیشنهاد می‌شود.

در بخشی از کتاب صوتی ماجراجو در چهارمحال و بختیاری می‌شنویم:

در مواقع خشکسالی که بارندگی به تأخیر می‌افتد، در مناطق و روستاهای مختلف استان چهارمحال و بختیاری، مراسم طلب باران (کل الیکوسه) انجام می‌گیرد.

بدین صورت که یک نفر آدم کوسه (بی‌ریش و سبیل) را انتخاب می‌کنند و برایش ریش و سبیل می‌گذارند. یک کیسه چرمی بزرگ را روی سرش قرار می‌دهند. لباس‌های گشادی به تنش می‌کنند و کیسه‌ای را هم روی دوشش می‌گذارند. سپس عده زیادی دور او را گرفته و با هم دسته جمعی به در خانه‌ها می‌روند و به طور گروهی اشعار زیر را می‌خوانند.

هارهار هارونک
خدا بزن بارونک
سی او عیال دارون
خدا بزن بارونک
گندما که زیر خاکن
ز تشنگی هلاکن
هار هار هارونک
خدا بزن بارونک

آنگاه شخصی که به در خانه یا چادرش رفته‌اند، مقداری آرد یا گندم به آن‌ها می‌دهد، اما در ابتدا کمی آب روی سر آن‌ها می‌ریزد. به همین ترتیب این کار تا شب ادامه پیدا می‌کند. بعد با آردهایی که به دست آورده‌اند نان می‌پزند و در میان یکی از آن‌ها چوب کوچکی نیز پنهان می‌کنند.

آنگاه نان‌ها را تقسیم می‌کنند، که در حضور جمع خورده شود. کسی که چوب از نانش در بیاید او را می‌گیرند و آنقدر می‌زنند تا یک نفر بیاید و ضمانت کند و بگوید که مثلاً تا فلان روز باران می‌بارد. اگر تا روز تعیین شده باران نبارد ضامن او را کتک می‌زنند تا یک نفر دیگر بیاید و ضامن او شود. این کار تا آمدن باران ادامه می‌یابد.