کتاب صوتی داستان زندگی هیلاری کلینتون

کتاب صوتی داستان زندگی هیلاری کلینتون نوشته‌ی ریچل روییز، با زبان کودکانه و روان به روایت داستان زندگی یکی از سیاستمداران زن برجسته‌ی آمریکایی به نام هیلاری کلینتون می‌پردازد.

موضوع کتاب صوتی داستان زندگی هیلاری کلینتون (When Hillary Rodham Clinton Played Ice Hockey) چیست؟

هیلاری رادام کلینتون در سال 1947 در ایالت ایلینوی چشم به جهان گشود. او وزیر سابق امور خارجه‌ی آمریکا در کابینه‌ی اول باراک اوباما در سال‌های 2009 تا 2013 بود. هم‌چنین او همسر بیل کلینتون، چهل و دومین رئیس جمهور ایالات متحده‌ی آمریکا و بانوی اول ایالات متحده از سال‌های 1993 تا 2001 بوده‌ است.

هیلاری کلینتون پس از به پایان رسیدن این وظیفه‌اش، وارد کارزار رقابت‌های ریاست‌جمهوری کشورش شد اما رقیب جمهوری‌خواهش، یعنی دونالد ترامپ بر او پیروز شد. در حالی که اگر در این رقابت شکست نمی‌خورد، اولین رئیس جمهور زن آمریکا بود.

ریچل روییز (Rachel Ruiz) در این کتاب صوتی، داستان زندگی این زن موفق را از دوران کودکی‌اش شرح می‌دهد. او رویدادها و وقایعی را از زندگی کلینتون به نگارش درآورده که هرکدام چیزی را به وی یاد داده‌اند و کمک کردند تا به جایگاهی که امروز در آن قرار دارد، دست یابد.

کتاب صوتی داستان زندگی هیلاری کلینتون مناسب چه کسانی است؟

این کتاب برای کودکان 6 تا 10 سال که علاقه‌مند به داستان‌های آموزنده هستند، مناسب خواهد بود. اگر دوست دارید که فرزندان‌تان با زندگی زنان تاثیرگذار جهان آشنا شوند، این کتاب را تهیه نمایید.

در قسمتی از کتاب صوتی داستان زندگی هیلاری کلینتون می‌شنویم:

هیلری عاشقِ پدرش بود. اما می‌دونست که اون می‌تونه نسبت به بچه‌هاش سخت گیر هم باشه. یک روز، هیلری نمره‌های کارنامه‌اش که همه 20 و یک دونه 19 بودن رو به خونه آورد. انتظار داشت که پدرش بهش افتخارکنه اما اون گفت که شاید مدرسه‌اش زیاد سخت‌گیر نیست. هیلری ازحرف‌های پدرش شکه شد اما بعدها این حرف‌ها اون رو توی مدرسه سخت کوش‌تر کرد. مادرش انتظار داشت که درسِ بچه‌هاش توی مدرسه خوب باش و اون‌ها رو مجبور می‌کرد تا درباره‌ی جهان مطالعه کنن. هیلری هم هر هفته به کتابخونه می‌رفت و این کار براش خیلی لذت بخش بود.

اون هیچ مشکلی توی خوندن نداشت اما نمی‌تونست وسایلی که دور بودن رو ببینه. به همین دلیل، وقتی 9 سالش بود عینک گذاشت. همچنان که هیلری بزرگتر می‌شد، مردم چیزهایی درباره‌ی ظاهرش می‌گفتن: که اون باید لنز بزاره، لباس‌های مُد روز بپوشه و آرایش کنه. موهای هیچ کس شبیه اون نبود. بعضی اوقات نظراتی که می‌دادن، دخترک رو ناراحت می‌کرد اما اجازه نمی‌داد که حرف‌های هیچ کس اون رو از خودش بودن دور بشه.