ازنظرمن این کتاب همه فاکتورهای لازم برای گرفتن یک امتیاز بالاو خوب را دارد اما بین سه ستاره یاچهارتا مردد بودم به همین دلیل فکر میکنم باید برای امتیاز ازطریق ستاره تعداد آنها ده تا باشه تا بشود حق مطلب را در نقد و بررسی هرقدرهم کوتاه بجا آورد، من در مجموع این کتاب را مفید میدانم وبه دیگران هم توصیه میکنم فقط راوی آنطور که باید تبحر ندارد که فکر میکنم به مرور برطرف میشود.
نتونستم اون طور که باید ارتباط بگیرم، راستش آخرای داستان تازه متوجه شدم که بعضی از داستانها بهم مرتبط هستن که برام نکته مثبتی بود اما همچنان نیاز داشت و میتونست که خیلی خیلی بهتر و خلاقانه تر باشه، خالی از لطف نیست که بگم صدای خانم خلیق بی شک بسیار دلنشین بود.
جناب مصطفی مستور عزیز شما درست گفتید در امتداد تونل زندگی دریچهی نوری نیست، یک روزنه نور است با همان میشود راه را روشن کرد، شما نوسنده ایی هستی که مخاطبانتان را راضی نکنید، شما سیلی حقیقت را به صورت امید جاهلانه میزنید، سپاس برای تمام حقیقت قلمتان، مانا باشید.
من کتابهای دورهی ۷۰ یا ۸۰ ایرانی و خیلی دوست دارم چون واقعا دورهای بود پر از خفقان و محدودیت چقدر نسلها اون موقع سوختن و چقدر همزاد پنداریکردم با تک تک شخصیتها انگار که بینشون زندگی میکردم و سپاس از مصطفی مستور برای اشتراک گذاشنن همچون قلمی
مثل همیشه کتابهای آقای مصطفی مستور من را مسحور خود میکند ایشان گاهی از بعضی خط قرمزها عبور میکنند ولی همین قضیه هم برای من بسیار جالب و تکان دهنده است. از خانم سوگل خلیق هم ممنونم که بسیار خوانش خوبی داشتند.
نمیشه گفت داستان بلکه روایتهایی از زندگی اقشار مختلف جامعه هست کتاب. خط داستانی نداره و پایان بازن بیشتر روایت ها. برای من چیز زیاد جالبی نبود و جذبم نکرد. اجرای خانم خلیق بسیار زیبا بود.
به نظرم هیچ کتابی نمیتونه بد باشه چون واقعا حاصل دسترنج نویسنده اس اگر من نمیپسندم دلیل نمیشه اون کتاب بد باشه
من کلا با داستان و کتاب کوتاه نمیتونم ارتباط برقرار کنم