کتاب صوتی خواجه نصیر طوسی

کتاب صوتی خواجه نصیر طوسی نوشته عبدالحی شماسی، به روایت زندگی فیلسوف، ستاره‌شناس، ریاضیدان، متکلم، دانشمند، منجم، اندیشمند، پزشک و معمار ایرانی قرن هفتم می‌پردازد و شما را با سبک زندگی و فراز و نشیب‌هایی که در طول زندگی‌اش پشت سر گذاشته، آشنا می‌کند.

ابو جعفر محمد بن محمد بن حسن طوسی (Nasir alDin alTusi) مشهور به خواجه نصیرالدین در سال 579 در شهر توس به دنیا آمد، علوم دینی و علوم عملی را زیر نظر پدرش و منطق و حکمت را نزد خالویش بابا افضل ایوبی کاشانی یاد گرفت. تحصیلاتش را در نیشابور به اتمام رسانید و در آنجا به عنوان دانشمندی برجسته شهرت یافت. او در دوره‌ی اسماعیلیان زندگی می‌کرد و پایه‌گذار علم مثلثات لقب گرفت و طرفداران بسیاری داشت. طوسی یکی از سرشناس‌ترین و با نفوذترین چهره‌های تاریخ اسلامی است. ساخت رصدخانه‌ و کتابخانه‌ی مراغه، از مهم‌ترین فعالیت‌های وی بوده است. بزرگانی چون علامه حلی و قطب‌الدین شیرازی، دست‌پروده‌ی این دانشمند شیعه مذهب بوده‌اند.

زندگی خواجه نصیر طوسی براساس دو هدف اخلاقی و علمی ساخته شده بود. او در بیشتر حوزه‌های دانش و فلسفه، تالیفات و رسالاتی از خود باقی گذاشت. ابتدا علوم عقلی و نقلی و حکمت مشاء و سپس ریاضیات، فقه، فلسفه، نجوم و ادبیات را یاد گرفت و در علوم روز به استادی تمام رسید. خواجه نصیر حدود 190 کتاب و رساله علمی در موضوعات گوناگون به نگارش درآورد که از جمله می‌توان به قواعد العقاید، اخلاق ناصری یا اخلاق طوسی، آغاز و انجام، تحریر مجسطی، تحریر اقلیدس و تجریدالمنطق اشاره کرد. او در 18 ماه ذیحجه سال 672 هجری قمری، در بغداد دار فانی را وداع گفت.

در قسمتی از کتاب صوتی خواجه نصیر طوسی می‌شنویم:

«خواجه نصیر به خود آمد. لحظه‌ای به همسر و پسرش نگاه کرد و سپس گفت: «زوال اسماعیلیان که رهایی ما را به دنبال دارد. اعتراف می‌کنم که شوق رهایی چنان بود که دیگر هیچ چیز برایم اهمیتی نداشت؛ حتی مرگ شاه علاءالدین. فقط اشتیاق دانستن بود؛ دانستن آنچه نمی‌دانم.»»

برخی از اشعار خواجه نصیر طوسی:

- هفتاد و سه قوم در جهان می‌پویند
هر یک برهان مختلف می‌جویند
سر رشته حق به دست یک طایفه است
باقی به خوش‌آمدی سخن می‌گویند

- آنان که در این دیر فنا می‎آیند
بس جایگهی نیست، کجا می‎آیند
کو آن که خبر دهد به ناآمدگان
کانها همه رفتند، چرا می‎آیند

- امروز منم نعره‎زنان از پی دل
بر سر چو زنان دست‎زنان از پی دل
آواره ز خان و مان روان از پی دل
جور همه ناکسان چشان از پی دل