کتاب صوتی معلم‌های نادان: رویت‌پذیری و آگاه‌سازی امر تروماتیک

کتاب صوتی معلم‌های نادان: رویت‌پذیری و آگاه‌سازی امر تروماتیک نوشته‌ی محمدرضا تاجیک، آموزه‌های اخلاقی و اجتماعی را با روایتی نمایشی بیان می‌کند.

شخصیت معلم‌ها در این اثر نماد کسانی است که در جامعه با انجام کارهای ناپسند عامل ترویج بداخلاقی در اجتماع هستند و برای ورود به ساحت نظم نمادین یعنی عرصه تحقق حضور و هویت در قاب و قالب موجودات زنده‌ای جلوه می‌کنند که دارای قابلیت اضافی زیست اجتماعی هستند. معلم‌های این کتاب تصاویری خنده‌دار و در عین حال غمگین از صحنه زندگی آدم‌هایی هستند که در شهر زندگی می‌کنند، شخصیتی کمیک دارند اما نقشی تراژیک را ایفا می‌کنند. شخصیت‌ها در بستر شیوه‌ی احساس کردن، خاص زیستن و اندیشه کردنشان ایجاد می‌شوند و اگرچه لغزنده، سیال و غیرقابل اعتماد با هویت‌های تخیلی نیستند، اما وجودشان دربرگیرنده‌ی افکار، اعمال، گفتار واقعی و غیرواقعی و رویاگونه و کابوس‌واری است که گاهی درصدد گسستن از همه چیز است.

شخصیت‌های اصلی این کتاب معلم‌هایی هستند که نوعی بازی درمانی را به عنوان تکنیکی روان‌شناختی به تصویر می‌کشند و مانند روان درمان‌گر عمل می‌کنند. تماشاگر از طریق آن‌ها درک می‌کند که واقعیت‌های زندگی اجتماعی چه هستند و دلیل زندگی آن‌ها در این جامعه چیست.

در قسمتی از کتاب صوتی معلم‌های نادان می‌شنویم:

زمستان بود.
هوا بس ناجوانمردانه سرد بود.
غروب، سرخی سرد خود را بر در و دیوار کوچه‌های شهر می‌پاشید.
رنگِ اندوه طرح هر لحظه در ره بود.
تک چراغ کوچه رمقی نداشت،
سر در تو داشت و با فروغی افسرده و کم‌رنگ،
گمشده در ظلمتِ برف کجبار زمستانی.
از سقفِ سرخ‌گونِ بی‌روزن آسمان جز غم نمی‌بارید.
باد چونان آمری مأمور و ناپیدا، بس پریشان حکم‌ها می‌راند مجنون‌وار.
نگه جز پیش پا را نمی‌توانست دید.
نفس کز گرم‌گاه سینه برون آمد، ابر تاریکی می‌شد، و چو دیوار در
پیش چشمان می‌ایستاد.
کوچه هم خسته، لب‌بسته و نفس بشکسته بود.
سکوت بود و سکوت...