کتاب بسیار جذابی بود، با زبان کنایی خاص مولر درباره حکومت دیکتاتوری رومانی پس از جنگ جهانی دوم و ستمی که بر مردمان این کشور، جایی که سادهترین شرایط زندگی همچون آرزویی دور به نظر میرسد.
البته خواندن راوی خشک و یکدست بود اما آزاردهنده نبود.
فقط برای زحمت راوی و صدای آرام و متین ایشون... و گرنه گروه نوبل اون سال رو نمیدونم مقیاس و خط کششون چی بوده. داستان فوق العاده پراکنده و البته گنگ. حداقل اگر کوچکترین نقدی به رایش و نازی دارد باید از زاویه بهتری که آموزنده و عمیق باشد صحبت میکرد
البته خواندن راوی خشک و یکدست بود اما آزاردهنده نبود.