اولین بار بود که کار اقای ابراهیمی رو گوش میدادم. داستان نبود همش منتظر بودم به یه جایی منتهی بشه اما نشد اون چیزی ک بصورت معمول مخاطب انتظار داره نبود. انگار دلنوشتههای نادر بود برای هلیا، عشق دوران کودکی که اون عشق بهای سنگینی داشت براشون. کتاب پر از استعارهها و جملات قشنگه. یعنی اگر من میخواستم جملات زیبای این کتاب رو برای خودم یادداشت کنم، یک دفترچه کامل پُر میشد. حقیقتا در تنهایی خودم تو اتاق تاریکم دراز کشیده بودم و گریه میکردم با هر جمله نویسنده. خیلی غم انگیز بود. درباره خوانش اقای دهکردی هم همین بس که همیشه هر کتابی ک برای خوانش انتخواب میکنن صداشون به شدت روی شخصیت میشینه و اصلا لحن یکنواختی ندارن که بخواد خستت کنه یک گویندهی کاملا حرفهای خوش صدا. ایا کتاب صددرصد مورد علاقم بود؟ خیرایا از خوندش پشیمونم؟ بازم خیر. چون هم متفاوت بود هم بلاخره یه اثر از اقای ابراهیمی عزیز رو شنیدم
در نظر بازی نادر، بی خبران حیرانند،
منتقدینی بزرگ و بنام، در توصیف محتوا و چارچوب آوانگارد این اثر فرو ماندهاند، پس بنده را چه کار به قله قاف و عرصه سیمرغ این یگانه اثر؟؟؟!!! که به نقدی مگس وار، حتی اگرچه در اندازه خودم، عرض خود برده وزحمت اوقات گرانبار دگران میدارم!!! این را تجربه عرض میکنم که یکبار به جسارت جوانی، به نقداین اثر بینهایت ظریف، لبریز از احساسات رنگارنگ، مالامال ازعاشقانهها، فخیم، پراز فلسفه ناب، ودرکل سهل و ممتنع، آستین بالازدم
که ناگهان خودرا تک وتنها، گم شده در جنگلی بیکران از افکار بزرگ نادر ابراهیمی عاشق یافتم اما پای در گل مانده و لرزان از تهی بودن، بر کمی و تنهایی خود میلرزیدم وتا چشم کار میکرد افکار تنومندو بیکران نادر ابراهیمی عاشق بود.... روحش جاودانه شاد.
سلام
در مورد نوع نگارش کتاب از سوی جناب اقای ابراهیمی فقط میتونم بگم عالی بود و شاهکاری از استعارهها و نثرهای ادبی متحیر کننده بود
هر سطر از کتاب یا نامهها خودش جای چندین دقیقه تامل و تفکر داره
کلا کتاب بسیار کوتاه هستش ولی برای خواننده اگاه و مشتاق شاید هفتهها درگیری احساسی ایجاد کنه
دوستانی هم که دنبال رمان هیجانی و قصه گو هستن شاید این کتاب براشون جذاب نباشه
مگه میشه این کتاب خوند و دوستش نداشت... خیلی عمیق احساسات یه ادم رو با ادبیات به تصویر کشیده... موسیقی خیلی زیبایی هم همراهش بود که تاثیر گزاریش رو چند برابر میکرد... یه جاهایی چن بار گوش میکردم و راجعبش فکر میکردم... ادمو به فکر فرو میبرد..
من قبلا نسخه چاپی این کتاب رو خونده بودم و خیلی دوسش داشتم. این باز تصمیم گرفتم نسخهی صوتیش رو هم گوش بدم.
امان از کتابای نادر ابراهیمی:) آدم رو دیوونهی خودش میکنه. واقعا ترکیب کتابای نادر ابراهیمی با صدای پیام دهکردی عالیه.
این اثر اصلا رمان یا داستان نیست دل نوشته هست برا همین به کسای که دنبال رمان هستن اصلا مناسب نیست وبکسی پیشنهاد هم نمیکنم. باب سلیقه منکه اصلا نبود. البته سلیقهها متفاوت هستن وقابل احترام.
دلنوشته و یادآوری ذهنی یه تراژیدی عاشقانه بی سروته هست که داره برا خودش درد دل میکنه%
★☆☆☆☆۱از۵ستاره
از نادر ابراهیمی هر چه بگوییم کم گفته ایم. اما انگار نادر، این کتاب را برای صدای پیام دهکردی نوشته. انگار گفته باشد: "چیزی بنویسم که پیام بخواند... حتماً این متن به صدای او میآید! "
داستان غمگینِ بسیار برانگیزاننده و شور انگیزی بود. دوبار گوش کردم و بسیار لذت بردم. این لذت با اجرای احساسی و فوق العاده پیام دهکردی عزیز مضاعف شد. موسیقی متن کتاب هم دلنشین و همگام با اتفاقات داستان است.
داستان این داستان در تک تک کلمات جاری شده... و تک تک کلمات با ارزشی چشم گیر کنار هم چیده شده و چه زیباست... اما بیایید این داستان رو فقط مطعلق به خویش بدونیم و فکر کنیم تنها خود آن را خوانده یا شنیده ایم
نادر ابر اهیمی به راستی چهرهای فاخر از ادبیات ایرانی است اما آنچه که در شهری که دوست میداشتم را خواندم و گوش دادم درون مایهی سایر آثار استاد ابراهیمی را با آن شکوه و عظمت ادبیات ایرانی نداشت
بی نظیررر بود هم جملات و هم اجرای بی نظیر گوینده که بسیار آرامش بخشه، من وقتایی که حالم خوب نیس دوبارهو دوباره گوش میدم این کتاب رو، بسیارررر چیز میشه ازش یاد گرفت همهی جملات مفهومی و قابل تفکرن
قلم زنده یاد نادر ابراهیمی آثار فاخر و زیبایی را خلق کرده است و این رومان بدون شک یکی از همان عاشقانههای روح نواز استاد هست. پیشنهاد میکنم حتما این کتاب رو مطالعه کنید.